یاد آوری، جنگ‌های امریکا هرگز برای هیچ کشوری سعادت ببار نیاورده است / برگردان شروین احمدی

حمله تجاوزکارانه دولت نسل کش اسرائیل و امپریالیسم آمریکا به ایران را به شدت محکوم است

در لحظاتی که میهن ما مورد حمله وحشیانه ترامپ و نتانیاهو قرار گرفته شما را به خواندن مقاله زیر که در سپتامبر ۲۰۰۳ توسط آلن گرش نوشته شده دعوت می‌کنیم. ۲۳ سال بعد در جهانی که عرصه خونخواران جنایتکار شده، می توان با تاسف دید که جنگ برای هیچ کشوری سعادت ببار نیاورده است

برگردان شروین احمدی

” با اطمینان می توان گفت که جهان، از زمان آغاز ائتلاف قهر آمیز علیه عراق برهبری ایالات متحده، بهتر شده است.” این سخنانی است که رونالد رامسفلد، وزیر دفاع ایالات متحده و از مبتکرین اصلی سیاست خارجی این کشور، در روز ۹ ژوئیه ی ۲۰۰۳ ، در برابر یکی ازکمیسون های سنا ایراد کرد و بار دیگر آنچه را که اکنون به ترجیع بند سخنرانی های نو محافظه کاران واشنگتن بدل شده است، تکرار نمود: ” ما در جنگ علیه تروریسم، به پیروزی هایی پی در پی دست یافته ایم : رژیم طالبان سقوط کرده است، روند باز سازی در افغانستان آغاز شده است، ازرژیم صدام حسین دیگر چیزی جز خاطره ای هولناک بجای نمانده و عراق، البته با دشواری هایی چند، در مسیر دموکراسی گام بر میدارد. و سرانجام، عملیات تهاجمی علیه القاعده با موفقیت در حال گسترش است .”

آیا امکان دیگری نیز وجود داشت؟ آیا خشونت و قهر، تنها زبانی نیست که مسلمانان و اعراب قادر به درک آن هستند؟ تام دلی، رهبر اکثریت جمهوریخواه در مجلس نمایندگان، مسیحی انجیلی و عضو جنبش مسیحیان صهیونیست، رک و راست در این باره می گوید : ” قبل از ۱۱ سپتامبر، جهان عرب، ایالات متحده را یک ببر کاغذی به حساب میآورد. ما رئیس جمهوری داشتیم [ ویلیام کلینتون] که اقدامات تلافی جویانه اش با تروریسم از حد انفجار چند بمب در صحرا فراتر نمیرفت و آنها اصلآباکشان نبود اکنون اما می بینند که قضیه جدیست و قدرتی واقعی رأس کار است. و به قدرت احترام می گذارند.” (۱)

دانیل پیپس (۲)، از نزدیکان دولت کنونی آمریکا که خودش خود را متخصص روح و روان مسلمان خوانده و مدافع بی چون وچرای سیاست آریل شارون است، در روز ۸ آوریل، در پاسخ به کسانی که نگران بودند که یک ماجرای نظامی در عراق به تشدید تروریسم منجر شود، چنین می گوید: ” احتمال آنکه عکس این قضیه صورت بگیرد بیشتر است. یعنی جنگ عراق به کاهش تروریسم منتهی خواهد شد(…) من تصور می کنم که خشم مسلمان احتمالآ با پیروزی متفقین در عراق تعدیل شود.” جای یادآوریست که این فرد در سال ۱۹۹۰ از روند ” مهاجرت گسترده ی افرادی با پوستی تیره، با عادات غذایی عجیب و غریب و معیارهای بهداشتی متفاوت” (۳) ابراز نگرانی می کرد، و پیش از آنهم از سال ۱۹۸۷ با توصیه های خود به دولت آمریکا مبنی برحمایت نظامی از صدام حسین در جنگ با ایران، روشن بینی و درایت خود را به ثبوت رسانده بود.

این نظریه پردازان آمریکایی در رؤ یا های خود بسر می برند. واقعیت بر آنان کوچکترین تأ ثیری ندارد و برای توجیه خواب وخیال های خود از توسل وقیحانه به دروغ نیز ابایی ندارند. اما اکنون ۲ سال پس از ۱۱ سپتامبر، آنچه که حیرت هر ناظر واقع بینی را بر می انگیزد آنست که آمریکا برغم موفقیت های چشمگیر نظامی، چه در افغانستان و چه در عراق ، از نظر سیاسی به بن بست رسیده است. اگردولت بوش در نبرد های خویش پیروز شده باشد، این امر بی تردید در رابطه با جنگ علیه تروریسم صادق نیست.

لینک مقاله Alain Gresh در لوموند دیپلماتیک : موج آشوب، از افغانستان تا عراق