سرسخن ماهنامه کارگری، ارگان کارگری چریک‌های فدایی خلق ایران

به نقل از ماهنامه کارگری، ارگان کارگری چریک‌های فدایی خلق ایران
شماره146، پانزدهم فروردین ۱۴۰5

درباره تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران

حدود 5 هفته از تجاوز امپریایسم آمریکا و رژیم کودک کش اسرائیل به ایران می‌گذرد؛ جنگی امپریالیستی و ارتجاعی که سازماندهندگان آن فریبکارانه تلاش می‌کردند و می‌کنند تا آنرا اقدامی در جهت حمایت از مبارزات مردم ایران علیه رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی جلوه دهند. اما هر روز که از این جنگ جنایتکارانه و فجایع آن می‌گذرد، ماهیت ضد مردمی این جنگ بیشتر آشکار شده و توده‌های هر چه بیشتری متوجه دشمنی توأم با حیله‌گری امپریالیسم آمریکا و اسرائیل با مردم رنج‌دیده ایران می‌شوند.

در این پنج هفته‌ای که از این جنگ می‌گذرد شاهد بمباران ده‌ها واحد تولیدی بودیم که طی آنها ده‌ها کارگر جان باختند. از فولاد مبارکه تا فولاد خوزستان و از پتروشیمی امیرکبیر تا مجتمع پتروشیمی تبریز و پتروشیمی فجر ماهشهر و پتروشیمی فجر۱، فجر۲ و همچنین بمباران این کارخانجات جدا از بمباران پل‌ها و مراکز مسکونی و نیروگاه‌های برق می‌باشد که طی آنها تاکنون صدها کارگر و مردم بیگناه جان باخته‌اند.

با توجه به این واقعیت که تاکتیک‌های جنگ رابطه تنگاتنگی با ماهیت جنگ دارد بمباران مناطق مسکونی و محل‌های کار و زندگی مردم و زیرساخت‌ها و همچنین بمباران‌های کارخانجات و کشتن کارگران به روشنی ماهیت جنایتکارانه این جنگ ضد مردمی را آشکار می‌سازد. اساسا هدف قرار دادن زیر ساخت‌های اقتصادی و موشک باران کردن آنها و ادعای بی‌شرمانه رئیس جمهور آمریکا مبنی بر اینکه ایران را به “عصر حجر” باز می‌گرداند خود نشان می‌دهد تنها چیزی که برای سازماندهندگان و بازیگران این جنگ مهندسی شده مطرح نیست جان انسان‌ها و امنیت کودکان و سالخوردگان می‌باشد. وقتی اسرائیلی‌ها و آمریکائی‌ها بمب‌های جاسازی شده در قوطی‌های کنسرو را در شیراز فرو می‌ریزند این نه برای مقابله با ارتش و سپاه پاسداران جمهوری اسلامی بلکه برای قتل و کشتار مردم بیگناهی است که در شرایط جنگی از آن یک لقمه نانی هم که با مرارت بسیار به دست می‌آوردند محروم شده‌اند.

از طرف دیگر شاهد موشک‌پرانی‌های جمهوری اسلامی به اهداف غیرنظامی کشورهای حوزه خلیج فارس و به مناطق مسکونی اسرائیل هستیم. این واقعیت نیز به نوبه خود بیانگر نقش جمهوری اسلامی در بحرانی کردن هرچه بیشتر منطقه خاورمیانه می‌باشد. از نتایج غیرقابل انکار کوتاه مدت این بحران سودهای سرشاری ‌ست که به جیب انحصارات نفتی و نظامی و بیمه‌گر امپریالیستی ریخته شده و از سوی دیگر مرگ و نابودی و فقر و گرانی و گرسنگی بیشتر برای توده‌های تحت ستمی ست که در ایران و سایر کشورهای درگیر در این جنگ بار فاجعه بار آن را به دوش می‌کشند. اما در دراز مدت نیز بار تمام خرابی‌ها و انهدام‌های ناشی از هزاران بمب و موشک و سلاح‌های مرگبار دیگر بر زندگی مردم و بر زیرساخت‌های جامعه هر چه بیشتر از جیب زحمتکشان جبران شده و باز هم به جیب “بازسازی کنندگان” که کسی جر انحصارات امپریالیستی نیستند سرازیر خواهد شد.

بنابراین اگر به نتایج مادی و اعمال همه دست‌اندرکاران این جنگ توجه کنیم خواهیم دید که این جنگ یک بحران سازی مهندسی شده از طرف امپریالیسم آمریکا در جهت پیشبرد منافع آمریکا و سیاست‌های ضدمردمی این امپریالیسم می‌باشد و در آن چه اسرائیل و چه جمهوری اسلامی به مثابه رژیم‌های سرسپرده به امپریالیسم آمریکا نقش خود را در همین راستا ایفاء می‌کنند.

در شرایط کنونی دولت آمریکا و اسرائیل می‌کوشند از نفرت برحق مردم ایران از جمهوری اسلامی برای تطهیر چهره جنایت‌بار خود سود جویند و جنگ خود و کشتار مردم بی‌دفاع را به حساب دفاع از مبارزات مردم جا زده و مردم را فریب دهند. تبلیغات جمهوری اسلامی نیز می‌کوشد با تکیه بر احساسات ملی مردم، خود را مدافع آب و خاک ایران جا زده و مردم زخم خورده و متنفر از این رژیم را برای گویا دفاع از میهن به طرف خود بکشاند تا از مبارزه آنان علیه خود در امان بماند.‌ در حالی که شکی نیست که این جنگ منجر به تشدید سرکوب جنبش اعتراضی و انقلاب مردم ایران علیه جمهوری اسلامی (یعنی کانال اصل اعمال سلطه امپریالیسم در ایران) شده است.

اما واقعیت این است که هر دو سوی این درگیری نیروهای ارتجاعی، دشمن مردم و سرکوبگر کارگران و ستمدیدگان ایران می‌باشند. از این رو موضع نیروهای آزادیخواه و کارگران و مردم ستمدیده باید علیه سازماندهندگان و مجریان این جنگ و علیه همه نیروهای پیشبرنده‌اش باشد.

این جنگ از هر زاویه‌ای که به آن نگاه کنیم به ضرر کارگران و ستمدیدگان می‌باشد. تخریب واحدهای تولیدی باعث تشدید جمعیت بیکار شده و دسته‌های جدیدی از کارگران را به صفوف ارتش بیکاران سوق داده و خواهد داد؛ و این در شرایط جنگی‌ای که قیمت کالا‌های مورد نیاز مردم شدیدا افزایش یافته و دسترسی به آنها نیز مشکل‌تر گردیده، گرسنگی و مصیبت‌های هرچه بیشتری را به خصوص بر کارگران و زحمتکشان تحمیل خواهد کرد.

بنابراین کارگران و ستمدیدگان و همه نیروهای آزادیخواه مخالف این جنگ امپریالیستی بوده و ضمن فریاد ضرورت توقف این وحشیگری مهندسی شده به افشای هر نیروئی می‌پردازند که از این جنگ ضدمردمی دفاع نموده و با هر توجیهی از یک طرف این درگیری پشتیبانی می‌کنند. به واقع این جنگ ارتجاعی به هیچ وجه جنگ کارگران و مردم ستمدیده نیست. بر عکس راه رهائی آنها مخالفت با این جنگ و تلاش برای تشکل و تسلیح و سازمان دادن جنگ خلق علیه همه دشمنان‌شان می‌باشد، جنگی عادلانه که سرانجام بر همه رنج‌ها و دردها و مصیبت‌های ناشی از سلطه امپریالیسم بر کشور و رژیم دست‌نشانده‌اش نقطه پایان خواهد گذاشت.