اینترنت یعنی دموکراسی! ( دموکراسی یعنی اینترنت!) / خدامراد فولادی
اینترنت یعنی دموکراسی!
( دموکراسی یعنی اینترنت!)
واقعییت ِ غیر ِ قابل ِ کتمان از منظر ِجامعه ی تحت ِ سلطه ی استبداداین است که قدر ِدموکراسی کسی داند که اینترنت اش قطع شده باشد! یا به بیان ِ دیگر، قدر ِ دموکراسی کسی داند که حکومت ِ استبدادی اینترنت اش را به صرف ِتامین ِ بقای خود قطع کرده باشد! این، واقعییت ِ آزار دهنده ای است که به مدت ِ طولانی گریبان ِ ما ایرانی را گرفت و این جامعه را بنا بر مصلحت ِاستبداد چندین قرن به « عصر ِجاهلییت» بر گرداند.این اتفاق زمانی گریبان ِماراگرفت که چپ ِدموکراسی ستیز ِجاخوش کرده در دموکراسی ِغربی و برخوردارازتمام ِ امکانات ِ تکنولوژیک و رسانه ای ِآن، مدام در تلویزیون ها و سایت های تبلیغی اش در گوش ما خوانده و به چشم ِ ما کشیده که فریب ِ دموکراسی ِغربی را نخورید که درغرب هم خبری ازدموکراسی نیست،و نتیجه می گیرند که دموکراسی ِ موعودی که قرار است آنها در« آخرالزمان ِحیات ِ بشریت» بعد از تصاحب ِقدرت ِ سیاسی به ایرانی ها و دیگر انسان ها هدیه کنندعالی ترین و بی نظیرترین دموکراسی ِتاریخ است، که نظیرش را فقط در شوروی ِتحت حاکمییت ِ تک رهبران ِ مادام عمری چون لنین و استالین و یا چین ِمائوی، و کوبای تحت ِسلطه ی خانواده ی کاسترو و رهبران ِ نسل اندر نسل ِ پدر وفرزند ِ کره ی شمالی می توان یافت.
اما، به رغم ِاین تبلیغات ِفرقه سالاران ِچپ، در همین نزدیک به نیم قرن حاکمییت ِ رهبران ِ موروثی – مادام عمری به ما ایرانی های فاقد ِدموکراسی ثابت شد که در نبود ِ دموکراسی و آزادی های سیاسی می توان حکومت را به زور ِ اسلحه،( یا اراده ی بی چون وچرای اسلحه!)تصاحب نمود وآن را به دلخواه و مصلحت ِ فرقه « انقلاب» نامید و در پناه ِ این نام گذاری ِصوری منفعت و مصلحت ِخویش را به جامعه تحمیل نمود و در جهت ِ خلاف ِ تاریخ و قوانین ِ آن به پیش برد.
درنبود ِدموکراسی و ملزومات ِ آن، و درغیاب ِآزادی ِ بیان و آزادی ِانتخاب ،می توان هر چند سال یک بار به فرمان و به صلاحدید ِرهبر ِمادام عمر و دار و دسته ی حاکم بر مقدرات ِ جامعه ی تحت ِسلطه ی آنان یک انتخابات ِفرمایشی برپاکرد و همان دار و دسته ی اعوان و انصار ِ رهبر ِ فعال مایشاء را در پست و مقام ِ شان ابقا نمود، وهمین را هم عالی ترین نوع ِ دموکراسی نامید!. حال آن که امروزه، تکنولوژی و به ویژه اینترنت و تلویزیون بیش ازهر زمان و دوران ِ دیگری رابطه ی تنگاتنگ وتعیین کننده در بودن یانبودن ِدموکراسی دارد. یعنی : هم وجود ِدموکراسی مشروط و مرتبط است با وجود ِآزادی های بی قید وشرط ِپیام رسان ِاینترنت و رسانه ی دیداری-شنیداری ِ تلویزیون، و هم وجود ِ بی قید و شرط وآزادانه ی اینترنت و تلویزیون بیانگر ِوجود ِبی قید و شرط و بی مزاحمت ِدموکراسی وآزادی های سیاسی در هر جامعه ی مشخص است. امروزه، جامعه ای که در آن اینترنت و تلویزیون عمومییت ِ کارکردی و کاربردی نداشته و صرفن در اختیار و انحصار ِ حکومت باشند، یقینن یک جامعه ی فاقد ِ دموکراسی و زیر ِ سلطه ی استبداد است. همچنان که عکس ِ آن نیز صادق است: جامعه ای که در آن دموکراسی و آزادی های سیاسی برای عموم ِشهروندان نبوده و صرفن در انحصار و اختیار ِ حاکمان باشد، یقینن اینترنت و دیگر رسانه های ارتباطی ِآزاد ازدخالت ِحاکمییت نیز وجود ندارد. ازاین رو،می توان با قاطعییت گفت که ضدییت با دموکراسی در این دورانی که آزادی ِ رسانه نماد و نمود ِ آزادی ِ انسان از هرگونه جبر و تحمیل است، فقط و فقط نشانگر ِ انحصار طلبی و تمامییت خواهی ِفرقه سالاران و دار و دسته های در قدرت یا در کمین ِقدرت است. قطع ِ اینترنت به مدت ِ طولانی در ایران ِ تحت ِ حاکمییت رژیم اسلامی- استبدادی به بهانه ی جنگ، نمونه ی آشکاری از رابطه ی متقابل ِ دموکراسی و اینترنت است.