شباهت حداد عادل به ماری آنتوانت

*«دیکتاتورهای نامرد دین ندارند و خدای آنها قدرت است»

گفته میشود وقتی به ماری آنتوانت آخرین ملکه فرانسه گفتند مردم گرسنه چون نان ندارند، شورش کرده اند، گفت چرا بیسکویت نمی خورند. برخی هم این را به ملکه روسیه نسبت میدهند. به هرحال فرقی نمی کند. مراد بی خبری شکم سیر از دل گرسنه است نه شکل و قیافه ظاهری. در شرایطی که مردم در سرما از بی گازی می لرزند و منابع خود رژیم از وسعت جمعیتی سخن میگویند که سفره شان به نان و ماست محدود است، آقای حداد عادل گفته است: « دغدغه همکاران ما این است که بودجه ترویج قرآن، کافى باشد.»

منظور ایشان از همکاران، همقطاران است که به جای نماینده مردم در مجلس جازده اند. او در همایش سراسر نهضت قران آموزی، چیزهایی هم در مورد ´بیمه شدن` جامعه در صورت حاکم شدن درک قرانی گفته بود.

او همچنین در باره ´مشکل` بزرگ جامعه شکوه کرد که «اگر امروز از دانشجویانى که موفق به ورود به دانشگاه شدند، آمار بگیریم، فکر نمی‌کنم از روخوانى آنان در قران راضى باشیم و واقع‌ امر این است که ما در این رابطه مشکل داریم.» و به عنوان راه حل این ,مشکل عظیم, وزارت آموزش و پرورش را موظف کرد بودجه خود را در راه آموزش قران صرف کنند.
او سرآخر تاکید کرد:«ما به مساله قران و ترویج قران در جامعه توجه ویژه داریم و دغدغه همکاران ما اینست که بودجه قرانى کافى باشد و به نحو درست هزینه شود.»

به عبارت دیگر حداد عادل به مردمی که نان و ماست میخورند و از سرما میلرزند میگوید قران بخوانید و به خود فوت کنید.آنها پول نان و گاز مردم را برمیدارند تا به زور قران را توی سرشان فرو کنند.

اشتباه نکنید، اگر چه این ها به دین و مذهب همه کار دارند، ما به دین و مذهب مردم کاری نداریم. اما صحبت بر سر ایمان زورکی است، وانگهی به قول واقعا بزرگوارانه ی سید احمد خاتمی خطیب نماز جمعه: دیکتاتورهای نامرد دین ندارند و خدای آنها قدرت است.[از آن کلمه نامرد در این جمله قصار و به یادماندنی فاکتور میگیریم چون گوینده از عصر شتر آمده است ].
آنها تمام قوانین دولت مدرن را لگد مال کرده و این بساط قرآن خوانی را برای اعمال قدرت خود را راه انداخته اند.

باشد تا آقای حداد عادل و همقطاران نتیجه این نوع ایمان زورکی و حکومت زورکی را ببینید. باید به خاطرش آورد که امام اول شیعه که مرام ادعایی خودشان است، گفته شکم گرسنه ایمان ندارد و نیز به یاد بیاورد سر ماری آنتوانت سرانجام زیر گیوتین رفت.

اگر چه ما به مجازات اعدام معتقد نیستیم و در هر شرایطی و در مورد هر نوع جنایتکاری خواهان لغو آن هستیم، ولی نگاهی به تاریخ شکم سیران و گرسنگان و تاملی بر ,جنایت و مکافات, بد نیست. به هرحال میتوان با زمانه به نحوی که به حقوق بشر خدشه وارد نشود انطباقش داد.

زهره سحرخیز