سرکوب و اعدام، ذاتی جمهوری اسلامی ست!
اکبر نوروزی

…..

آنک قصابانند

بر گذرگاه ها مستقر

با کنده و ساطوری خون آلود!

….

رژیم دارو شکنجه جمهوری اسلامی، به دنبال جنگ خانمانسوز و ویرانگر اخیر و با استفاده از فضای جنگی، با شتاب هر چه بیشتر  به تشدید اعدام و سرکوب و گسترش فضای امنیتی پرداخته و نیروهای سرکوبش را در سراسر کشور، در ابعادی وسیعتر از قبل از خیابان ها تا دانشگاه ها مستقر کرده تا بار دیگر در میان توده های مردم فضای رعب و وحشت را برقرار سازد.

واقعیت این است که بر خلاف تبلیغات عوامفریبانه ای که در توجیه این جنگ ضد خلقی عنوان شده، تجربه  تاکنونی و نتایج این جنگ نشان داده که این جنگ حاصل یک بحران مهندسی شده است که توسط امپریالیسم آمریکا با کمک ایادی اش یعنی صهیونیستهای اسراییل و رژیم وابسته به امپریالیسم جمهوری اسلامی بر توده های تحت ستم ایران و منطقه تحمیل شده و مردم ما جز سرکوب انقلابشان، به جز مرگ، بمباران های جنون آمیز، کشتار، ویرانی، خانه خرابی، آوارگی و از بین رفتن زیر ساختها، گرانی و تورم و بسیاری دیگر از مصائب و مشکلات اقتصادی-اجتماعی، نصیبی از این جنگ نبرده اند.

چنانکه در هفته های اخیر شاهد بودیم، گسترش بازداشت ها، افزایش ایست های بازرسی، قطع اینترنت، برای پنهان نگه داشتن ابعاد واقعی جنایات ضد بشری جمهوری اسلامی، سرکوب، اعدام و شکنجه مردم در سایه جنگ ارتجاعی کنونی از تجلیات این سیاست ضد خلقی جمهوری اسلامی می‌باشند. بطوریکه در طی جنگ ۴۰ روزه تاکنون بر اساس گزارشات منتشر شده بیش از 3500 نفر بازداشت و دستگیر و بین ۶۰ تا ۹۰ نفر اعدام  شده اند.

رژیم سفاک جمهوری اسلامی، از ابتدای حیات خونبارش به مثابه یک دیکتاتوری امپریالیستی از اعدام و سرکوب به عنوان ابزار اصلی برای ایجاد رعب و وحشت و حذف مخالفانش و تحکیم سلطه اش در جامعه استفاده کرده است.

جلادان جمهوری اسلامی بارها ثابت کرده اند که چگونه از فضای جنگی برای اعدام و سرکوب و برقراری رعب و وحشت در جامعه برای حفظ و تحکیم قدرت پوشالی شان استفاده کنند.

همانطور که در سال ۶۷ شاهد بوده ایم، جنایتکاران حاکم، از ترس و وحشت گسترش اعتراضات مردمی، بعد از  خوردن جام زهر به گفته خمینی، مجبور به صلح با عراق شدند و برای کنترل جامعه و تحکیم سلطه خویش به تشدید کشتار و سرکوب و اعدام های برنامه ریزی شده زندانیان سیاسی در زندان ها دست زده  و جنایتی فجیع  آفریدند که هیچگاه در حافظه تاریخی مردم ما به فراموشی سپرده نخواهد شد. حاکمین در وحشت از خیزش گرسنگان و انقلاب مردم، بهترین فرزندان کشورمان را در خفا و سکوت خبری به جوخه های اعدام سپردند.

رژیم کشتار و سرکوب جمهوری اسلامی، چه با جنگ و چه بدون جنگ لحظه ای از کشتار و اعدام کارگران، زحمتکشان و جوانان مبارز میهن مان دریغ نکرده و نخواهد کرد. حقیقت این است که جنگ واقعی ارتجاع حاکم با مردم مبارز و آگاه و کارد به استخوان رسیده کشورمان می باشد که با تمام توان و تجهیزات در مقابل آنان ایستاده است، در سویی دیگر، انبوه کارگران، زحمتکشان، زنان، دانشجویان، معلمان، پرستاران، بازنشستگان و دیگر قشرهای تهیدست که اکثریت جامعه را تشکیل داده اند، برای رهایی از چنگال این زالو صفتان و سرنگونی این جرثومه فساد در قیام های مختلف به پا خاسته اند.

در رژیم های سرمایه داری که در آن دیکتاتوری عریان حاکم می باشد در جریان هر جنگی، حاکمین صدای مخالفان علیه جنگ را در گلو خفه می کنند و با برانگیختن احساسات میهن پرستی در میان قشرهای عقب افتاده جامعه به تشدید سرکوب، اعدام و اختناق ادامه می دهند تا به مقاصد ضد انسانی و سود جویانه خود دست یابند. بی‌دلیل نیست که محسن اژه ای منفور، رئیس قوه قضائیه در فضای جنگی می نویسد:” عناصرخائن به وطن قاطعانه محاکمه و مجازات خواهند شد”. و یا همچنین سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در بیانیه ای هشدار داده”هر گونه اعتراضی با ضربه ای حتی محکم تر از ۱۸ دی رو به رو خواهد شد“ .

همانطور که خمینی جلاد جنگ ایران و عراق را نعمت می دانست، جنگ امپریالیستی کنونی هم نعمتی دیگر برای  وارثین آن جلاد می باشد که به رژیم کمک می کند تا  از گسترش مبارزات کارگران و عموم توده های زحمتکش و شجاع میهن مان جلوگیری کنند.

جنگ برنامه ریزی شده کنونی با تجاوز امپریالیسم امریکا و رژیم جنایتکار اسرائیل، بار دیگر به جنایتکاران حاکم برای تشدید کشتار و اعدام مردم  فرصت داد ، و همچنین  بار دیگر چهره جنایتکار و جنگ افروز امپریالیسم امریکا دشمن اصلی مردم ایران را عریانتر کرد.

در فضای نه جنگ نه صلح کنونی یکی دیگر از  برنامه های شوم رژیم دار و شکنجه، تشدید شرایط بسیار اسفناک زندانیان سیاسی در زندان ها می باشد که از تجلیات آن می‌توان به کمبود دارو و خدمات درمانی، کمبود پزشک، کمبود آب آشامیدنی، کاهش حجم و کیفیت غذا، محدود کردن تماس های تلفنی و ملاقات زندانیان با خانواده و غیره اشاره کرد.

در همین رابطه یکی از نزدیکان یک زندانی در زندان خورین در گفتگو با فعالان حقوق بشری چنین می گوید:” تا پیش از جنگ هم این زندان با مشکلاتی مانند ازدحام جمعیت و کیفیت نازل غذا مواجه بوده اما پس از جنگ، مشکلات مضاعف شده است……… بسیاری از زندانیان ناچارند، غذای خود را از فروشگاه های زندان تهیه کنند که قیمت اجناس آن ۴۰ درصد گران تر از بیرون است و فشار مالی بیشتری به خانواده ها وارد می شود، آب آشامیدنی که از چاه ها تامین می شود کیفیت پائینی دارد و موجب بروز مشکلاتی مانند سنگ کلیه در میان زندانیان شده است….”.

وحشت از انقلاب توده های شجاع و آگاه میهن مان جهت بر انداختن نظام ظالمانه و استثمارگرانه حاکم، بر شدت اعمال دیکتاتوری عنان گسیخته حاکمین افزوده است. اکنون دیگر موج اعدام ها، ترس و وحشت و خفقان رژیم چیزی نیست که توده های مردم را از مبارزه باز دارد. این واقعیت را مبارزات دیماه و وقایع بعد از آن، شجاعت، از خودگذشتگی و فداکاری و تجارب مبارزاتی توده ها  ثابت کرده است.

برای از بین بردن رژیم دارو شکنجه و مزدورانش  و رسیدن به آزادی، به یک انقلاب دمکراتیک مردمی به رهبری طبقه کارگر که از دل مبارزات توده های شجاع و آگاه مردمی برخاسته باشد نیاز است و تنها در بستر چنین انقلابی است که می توان رژیم جنایتکار حاکم را مانند رژیم مستبد شاه خائن به زباله دان تاریخ سپرد.

نابود باد جنگ امپریالیستی!

زنده باد انقلاب توده ها!

اکبر نوروزی- خرداد 1405