چه کسی به او می اندیشد؟
بخش عظیمی از یک میلیارد کودک فقیر جهان در کشور ما به سر می برند

روشنگری: چند سال پیش در روز جهانی حقوق بشر اعلام شده بود 1000000000 کودک جهان در فقر زندگی می کنند، جهان می توانست با سرمایه گذاری کمتر از 100 میلیارد دلار طی ده سال این فقر را ریشه کن کرده و مساله فقر کودک در جهان را حل کند. اما فعلا جهان در حال افزایش تعدا کودکان فقیر به طرق مختلف است: از طریق آزاد کردن بازار به بهای ایجاد فقر گسترده،از طریق آواره و یتیم و معلول و بیشتر فقیر کردن کودکان در جنگ. جهان در یک سال بیش از 956 میلیون دلار را صرف بودجه نظامی کرده است، یعنی صد برابر بودجه ای که برای ریشه کن کردن فقر کودک در جهان طی یک دوره ده ساله لازم است.سرمایه گذاری خارجی فعلا به فکر نجات خود است و گذشته از همه چیز دیگر فعلا مشغول آن است که بهای جنگ ها را با به زمین زدن کودکان، در همه جا ولی بویژه در جهان فقر زده تامین کند.
ما نفت داریم و می توانستیم برای نجات کودکان مان از فقر سرمایه گذاری کنیم.اما نماینده صندوق کودکان ملل متحد به ما گفت بخش عظیمی از آن یک میلیارد کودک فقیر در کشور ما به سر می برند. او گفت در ایران بیش از 500000 کودک با کمتر از یک دلار و بیش ازیک میلیون کودک زیر خط فقر دو دلار در روز زندگى میکنند.
آن ها که زمام اختیار کشور را در دست دارند، هم درهای بازار را باز گذاشته اند تا از بزرگ و کوچک در کشور ما قربانی بگیرد، و هم خود با فساد و سود اندوزی و سوء استفاده و سوء اداره کشور، به اندازه جنگ به جان مردم ما افتاده اند.
ضرباتی که رژیم اسلامی به مردم کشور ما از طریق افزایش شکاف طبقاتی، به نفع بازار و به ضرر اکثریت مردم ایران وارد کرده به حدی است، اوضاعی ایجاد کرده است که مردم ایران دیگر به واقع تحمل یک ضربه دیگر، یک شوک اقتصادی دیگر، یک تحریم اقتصادی را ندارند. نماینده صندوق کودکان آمار دیگری نیز در اختیار ما گذاشت. او گفت 14در صد از کودکان ایرانی کار می کنند.او از میزان بالاتر سوءتغذیه و عدم برخوردارى کودکان از مراقبتهاى کیفى در استانهاى سیستان و بلوچستان، آذربایجان غربى و هرمزگان، عدم برخوردارى از فرصتهاى برابر آموزشى دختران و پسران، میزان بالاى ترک تحصیل دختران در مقطع ابتدایى ایران و نیز وجود موارد کودکآزارى و استثمارحرف زد.
او گفت هنوز حدود 400 هزار کودک افغانى در ایران زندگى مى کنند، و اضافه کرد در ایران تنها کودکان افغانى که خانوادههاى آنها مجوز دارند حق رفتن به مدرسه را داشته و براى هر ترم 100 تا 150 دلار پرداخت میکنند؛ این واقعیت ناخوشایندى است؛ چرا که اکثر کودکان ساکن کشورها یا پناهنده حق برخوردارى از آموزش رایگان و طبیعى را دارند.
او گفت: شمارى از کودکان بخصوص دختران 4 تا 5 ساله ایران به علت مشکلات و مسائل اجتماعى و فرهنگى و کمبود معلم زن مجبور به ترک تحصیل شده و بعلاوه تنبیه نیز همچنان در مدارس ایران جارى است.
او از فقدان آموزش و اطلاعات جنسی در برنامه آموزشی کودکان کشورمان گفت و از خطراتی که این امر کودکان ما را تهدید می کند.
هنوز بسیاری چیزهادر باره وضع اسفناک کودکان محروم ما و اولیای زحمتکش آن ها هست که نماینده صندوق کودکان سازمان ملل از آن ها حرفی نزد.
این کودکان برای نجات به نیرویی نیاز دارند که با جمهوری اسلامی بجنگد، اما نیرویی که به فکر آن ها باشد .
Comments
چه کسی به او می اندیشد؟ — بدون دیدگاه
HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>