جواب فرح نوتاش به مقالۀ آزمون ”چپ” در جنگ آمریکا با جمهوری اسلامی: دفاع از میهن و مردم یا گرفتار منافع بازیگران درگیر؟
جواب فرح نوتاش به مقالۀ
آزمون ”چپ” در جنگ آمریکا با جمهوری اسلامی: دفاع از میهن و مردم یا گرفتار منافع بازیگران درگیر؟
https://tudehiha.org/fa/24-02-2026
27.02.2026
جریان بغرنج تراز رویارویی دو نیروی متخاصم بیرون و درونِ آمده در این مقاله است.
آمریکا برای حمله به ایران، به دلایل بسیار دو دل، و اسرائیل برای حمله بی تاب است. از طرفی دیگر، در چند روز گذشته رضا پهلوی، مردم را به برگرفتن هر نوع سلاح و مبارزه با هر نیروی وابسته به رژیم ملا، در زمان حملۀ اسرائیل تشویق کرده است. و از ارتش نیز خواسته است که در آن زمان به مردم بپیوندند.
حملۀ اسرائیل به ایران، با تکنولوژی است و نه با گسیل پیاده نظام.
پس در جنگ اسرائیل با ایران، مردم نمی توانند نقشی علیه آن داشته باشند. چون دشمن حضور انسانی ندارد و مردم نیز فاقد تکنولوژی جنگی علیه اسرائیل.
و آن مردمی که با هر سلاح علیه نیروهای رژیم خواهند جنگید، ایرانیان جان بر لب، فرزند داده در تظاهرات ها و زندان ها، در 47 سال گذشته هستند. و شاید ارتشی و نیروهای مسلحی که در کنار مردم خواهند بود.
از این رو، مثال های تاریخ این مقاله، متأسفانه همسانی با اوضاع کنونی ایران را ندارد. شرایط کنونی ایران، اولین تجربه تاریخ از این نوع است.
در این جا به دلیل عدم حضور اپوزیسیون واحد ضد استعماری، که علیه نیروهای استعماری درون، و یا بیرون، فعال باشد، مردم در مقابل انتخاب دو نیروی حاضر در میدان، ملا، یا آمریکاـ اسرائیل، قرار دارند. این یک واقعیت تلخ است. مردم بین دو تیغ برندۀ استعمار از هر دو سو هستند.
و انتخاب این که، کدام استعمار دل رحم تر است؟ !
ولی نگاهی به تاریخ ایران، در بدو اسلام، در این مقاله از قلم افتاده است. در حملۀ اعراب بر ایران، مردمی که از جور حاکمیت ایران جان بر لب شده بودند، در برابر حملۀ خارجی مقاومت نکردند، و ایران با خاک یکسان شد. و 1400 سال است که ملت ایران در اسارت آن حمله، در عنکبوتخانۀ نوادۀ استعماری آن پرپر می زند.
و امروز در رهایی از این اسارت، باز در مقابل حملۀ خارجی مقاومت نخواهد کرد. و اگر هم بکند، علیه خون ریزان استعمار داخلی خواهد بود و نه خارجی.
تلاش من برای ایجاد وحدت چپ، و یا اپوزیسیون واحد ضد استعماری و باز کردن پنجره ای بسوی استقلال وآزادی و عدالت اجتماعی در 25 سال گذشته، هرگز به ثمر نرسیده است.
مسبب این انفعال وسیع، در سطح چپ و ملی، هر چه که بوده و هست ، عشق به میهن و نجات مردم نبوده و نیست . و ما باید پیشاپیش به ثمرۀ دردناک این انفعال بگرییم.
ما هرگز، راه قهرمانان ملی و مردمی را برای آزادی و نجات میهن برنگزیدیم.
یا درهمین لحظۀ آخر، قبل از پناه از یک استعمار به استعمار دیگر، شجاعانه دست اتحاد هم را گرفته و قیام ملی علیه هر نیروی غاصب استعماری را، به جهان اعلام می کنیم. یا در خفت انفعال ما تاریخی می شود.
برای دفاع از ایران، کنار ملا ایستادن خیال خامی بیش نیست. تجربۀ جنگ ایران و عراق، هنوز خون ریز و از یاد ها نرفته است. جماعت ملایان، شرور تر از آن هستند که باز ملتی به یاریشان برخیزد.اعلام موجودیت اپوزیسیون واحد ضد استعماری، اعلام شخصیت، بلوغ و علیه انفعال و قیومیت پذیری است.
www.farah-notash.com/womens-power
www.farah-notash.com
Women’s Power
این مقاله از آقای بهرام رحمانی پشت صحنه را بیشتر عیان میکند:
درباره دو مقاله از شهاب برهان
آقای شهاب برهان آدرسهای غلط ندهید و تاریخ را تحریف نکنید!
به اطلاعات موجود در مقاله آقای رحمانی مراجعه کنید تا ربط سایت روشنگری با حزب توده را هم متوجه شوید.
در کامنت قبل به کلمه “عصاره” توجه کنید.
در عصاره سیاسی گرفتن دیگر ایدئولوژی مهم نیست، اسم اشخاص مهم نیست، عصاره به شناخت طبقات منجر می شود.
خواستید “چپ” را متحد کنید؟ عجب!
ببینیم قضیه چیست.
ما کمونیست داریم و سرمایه دار.
کمونیست نمیتواند دنبال وطن پرستی باشد، مگر اینکه شیادی کند.
سرمایه دار ها هستند که وطن پرستی میکنند و از این لحاظ شیاد نیستند، از لحاظ دیگر شیاد هستند.
اکثر تشکلاتی که خودشان را کمونیست میدانند در شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست اتحاد عمل دارند. آنها علنا ادعا میکنند که ضد سرمایه داری هستند.
اما سرمایه دارها،
سرمایه دارها یک طیف وسیع هستند، از جناح مافوق راست گرفته مثل گردانندگان و طیفهای جمهوری اسلامی و رضا پهلوی ها تا جناح چپ که توده ای ها و اکثریتی ها و سازمان کارگران انقلابی ایران است. این سرمایه دارها همگی ادبیات یکسانی دارند: وطن، شهروند، مردم، امت، خلق . جناح راست سرمایه دارها دیکتاتور است، جناح چپ دموکرات. مهم ایدئولوژی های آنها نیست، عصاره این ایدئولوژی ها را میتوان درآورد و دید که ایدئولوژی ارباب طبقه کارگر است، یعنی سرمایه دار.
این بود یک جور دسته بندی.
اما میتوان جور دیگری هم دسته بندی کرد.
ما کمونیسم آنارشیستی داریم که واقعا ضد سرمایه داری و سایر اشکال ارتجاع است و بقیه، که، سرمایه دار و ارباب هستند ، از جمله “شورای همکاری” ذکر شده زیرا این شورا هنوز با سرمایه داری دولتی خط کشی کافی ندارد و کماکان ارباب است. با این دسته بندی، “شورای همکاری” جناح چپ سرمایه داران ایران را تشکیل میدهند.
در ضمن،
جمهوری اسلامی استعمارگر نیست چون درآمد استعماری ندارد. اسلامیونی که ۱۴۰۰ سال پیش حمله کردند استعمارگر بودند و منافع اقتصادی داشتند و امپراتوری درست کردند. اسلام ایرانی به تدریج از اسلام عربی جدا شد و در دوره هایی امپراتوری بود اما با پیدایش امپراتوری سرمایه داری غرب، از کار افتاد . جمهوری اسلامی امروز تنها دولت مستقل منطقه خاورمیانه است. اگر جمهوری اسلامی سرنگون نشود، شانس امپراتور شدن (استعمار در مقاله) ندارد و نومستعمره خواهد بود. چین آخرین امپراتوری مدرن است که از طریق ایدئولوژی مارکسیسم پایه گذاری شد: انقلاب دموکراتیک ماتریالیسم تاریخی.
این بود شرح وضعیت سیاسی فعلی ایرانیان.