مهاجرین، شانه هایی زیربار یا باری بر دوش؟

مهاجرین علاوه بر همه فشارهایی که تحمل میکنند متهم به این هم هستند که عامل افزایش فشار بر مزدبگیران کشورهای میزبان هستند. نشریه اکونومیست اتهاماتی را که در این زمینه به مهاجرین زده میشود چنین خلاصه میکند:

“سه نگرانی بزرگ در مورد عواقب اقتصادی و مالی مهاجرت وجود دارد. اول این که مهاجرین مشاغل را می دزدند. دوم این که آن ها دستمزدها را پائین می آورند. سوم این که آن ها از مزایای رفاه اجتماعی کش میروند، و در نتیجه بار سنگینی هستند بر دوش مالیات دهنده گان. اکونومیست سپس میپرسد:

“این ترس ها چقدربر حق است؟”

پاسخ سردبیری نشریه چنین است:
“اولی قصه پردازی است. این اتهام که مهاجرین مشاغل را می دزدند ، شکلی دیگری از همان مغلطه “حجم ثابت کار” است- که گویا فقط یک مقدار معین کار هست که باید انجام شود. ولی بازار کار منعطف، خود را با مقدار عرضه نیروی کار انطباق میدهد و با افرایش آن تعداد بیشتری شغل ایجاد میشود.”

اکونو میست در دفاع از این نظر به تحقیقات یک اقتصاد دان انگلیسی اشاره میکند:
“کریستین داستمن، اقتصاد دان دانشگاه لندن، نشان داده که درمهاجرت دهه های 80 و 90 شغلی از جمعیت موجود گرفته نشد. بعلاوه بازار کار سال 2011 انگلیس که بیکاری درآن در پائین ترین سطح در 28 سال بود و بیش از نیم میلیون جای خالی موجود بود، بسیار سخت تر از دو دوره فوق بود.
داستمن همین طور نشان داده است مزد کارگران فعلی تحت تاثیر مهاجرین قرار نگرفته است، و اگر تاثیری هم داشته، کمی افزایش بوده است.”

اکونومیست سپس یاد آوری میکند که حتی در آمریکا که بنا بر تجربه معتقدندکه مهاجرت باعث کاهش دست مزد میشود، خودشان میزان کاهش را یک تا دو در صد اعلام میکنند. جالب تر آن که حتی آن کاهش یک در صدی هم بارش بر مهاجر است:

” آنهاکه بیش از همه تحت تاثیر قرار می گیرند، مهاجرین قبلی هستند، چون آن ها بیشتر در مشاغل پائینی کار میکنند که مهاجرین جدید در مورد آن ها وارد رقابت میشوند.”

اما نگرانی سوم، یعنی این که مهاجرین سربار جمعیت میزبان شده و با گدایی از صندوق رفاه اجتماعی زندگی خود را میگذرانند. در این مورد اکونومیست مینویسد:

” نگرانی سوم- این که مهاجرین مزایای اجتماعی را کش میروند- یک قصه پردازی دیگر است. اکثریت قاطع مهاجران به این کشور می آیند که جای بهتری در بازار کار پیدا کنند. بیکاری در میان خارجیان – به جز چینی ها و هندی ها – بیشتر از کسانی است که در بریتانیا به دنیا آمده اند، ولی این به علت مشکلات در پیدا کردن کار است، که ناتوانی در دانستن زبان یکی از آن هاست”

اکونومیست اشاره میکند به این دلیل است که خارجی ها بیشتر از انگلیسی ها کار آزاد دارند و خود کارفرمای خود می شوند.
اما نکته جالب تر :
مهاجرین ” باری بر دوش مالیات دهنده گان هم نیستند، بر طبق تحقیقات وزارت کشور در 1999 مهاجرین کشور 2.5 میلیارد پوند ” 4 میلیارد دلار” بیشتر از مقداری که از مزایا و خدمات اجتماعی مثل آموزش و بهداشت دریافت کردند، مالیات پرداختند. “

اکونومیست مینویسد در آمریکا هم که میزان استفاده از مزایای سیستم رفاه توسط مهاجران بیش از مالیاتی است که می پردازند، علت مخارج آموزش فرزندان مهاجران تحصیل کرده است. یعنی در این مورد هم آمریکایی ها برای آینده خود سرمایه گذاری میکنند.

مهاجرین اغلب پست ترین مشاغل را بر عهده دارند، و بنا بر گزارش گاردین حتی در مشاغل سطح بالاتر که احتیاج به سطح معینی از تحصیلات دارد، مثلا در سیستم بهداشت، دشوار ترین و کم جذبه ترین مشاغل، و بدترین مناطق خدمت نصیب پزشکان، پرستاران و دیگر کارکنان مهاجر است .بنابر این میتوان گفت که حداقل این گونه مهاجران که اکثریت آن ها را هم تشکیل میدهند، نه تنها باری بر دوش اقتصاد کشور میزبان نیستند بلکه مالیات بارکشی خود را هم میپردازند.

زهره سحرخیز