بر اساس آمار چرا “کنگره آزادی ایران” با اقبال عمومی روبرو نشده است / عبدالستار دوشوکی

چند هفته پیش سی نفر فعال شناخته شده و ناشناس و غیره بدون هیچگونه فراخوان ملی و عمومی در خفا جلسه ای را در لندن تشکیل دادند و اسم خودشان را گذاشتند: شورای هماهنگی کنگره آزادی ایران. بلافاصله تبلیغات وسیعی در رسانه های فارسی زبان به همراه مصاحبه ها صورت گرفت.

قصد این مقاله برخلاف مقاله چند هفته پیش نگارنده که در آن با دلایل و شواهد گفته بودم که ظاهرا هدف اصلی این ملغمه ناهمجور نوعی رقابت با شاهزاده رضا پهلوی است تا مدعی شوند این کنگره شامل همه طیف ها می شود؛ و اینکه تشتت و پراکندگی را در بین اپوزیسیون تشدید کنند. تا چه اندازه موفق خواهند شد, باید منتظر ماند و دید.

البته از دیدگاه بنده این کنگره ابدا دموکراتیک و آزاد نیست. دلیل و شواهد را توضیح خواهم داد. بنده را دعوت کردند و بلافاصله بعد از ثبت نام در سایت دعوت نامه به فارسی و انگلیسی برای من آمد. قرار بود جزو پنل سخنرانان باشم و از من خواستند سخنرانی مکتوب خود را بفرستم که فرستادم و در آن تاکید کردم که در این جمع باید بصورت دموکراتیک انتخابات برای شورای کنگره آزادی ایران صورت گیرد؛ و نه اینکه سی نفر در خفا رفته اند پارچه مورد علاقه خود را خریده اند, متراژ کرده اند, به سایز خود بُریده اند, دوخته اند و بر تن نازنین خود پوشانده اند تا مدعوین آخر این هفته آن را تحسین کنند. خلاصه امر اینکه با این انتقاد؛ مقاله چند هفته پیش مرا به رُخم کشیدند و گفتند در بین سخنرانان جایی برای منتقد نیست و سخنرانی شما حذف شده است. این هم از خشت اول  بنای کنگره آزادی! که دیروز در این مصاحبه تلویزیونی توضیحات مفصل را دادم.

و اما به باور من نباید شخصی قضاوت کرد. بلکه باید بر اساس ارقام و آمار و شواهد علمی موجود مقبولیت این کنگره که ظاهرا حامی مالی آن, بنا به ادعای سایت خودش به تازگی (۲۰۲۲) از ایران آمده است, را مورد کالبد شکافی آماری قرار داد. همانگونه که از اسکرین شات های شبکه ایکس (X) در ضمیمه این مقاله می بینیم.

اولین توییت این کنگره ۸ مارس منتشر شد و ۹۶ هزار مخاطب آن را دیدند و تا به امروز فقط ۶۰۹ نفر آن را لایک کردند. یعنی خیلی کمتر از یک دهم یک درصد (%0.63) آخرین توییت کنگره که معرفی شورای سی نفره است در تاریخ ۲۰ مارس امسال منتشر شد و به دلیل تبلیغات گسترده رسانه ای حداقل دو میلیون و سیصد هزار نفر آن را دیده اند. اما فقط دو هزار و هفتصد نفر آن را لایک کرده اند؛ یعنی حدود یک دهم یک درصد. لذا درصد لایک ها نسبت به کل بازدید کنندگان از ۸ مارس تا ۲۰ مارس (در عرض ۱۲ روز) حدود شش برابر کمتر شده است, که خود گویای عدم مقبولیت می باشد.

کلام آخر: طبیعی است هر کسی بنا به طبع سیاسی خویش از یک حرکت سیاسی دفاع و بزرگنمایی می کند و یا برعکس آن. اما آمار دروغ نمی گویند. اگرچه شبکه ایکس (X) نمی تواند نمای واقعی یا “برگرفت” آماری همه جامعه باشد, اما این تنها آماری است که وجود دارد در اینجا نیز سمپل یا  “نمونه آماری” (Statistical Sample) با “دو میلیون و سیصد هزار نفر” نمونه کوچکی نیست و باید از منظر آماری به آن اهمیت داد.

عبدالستار دوشوکی