تخریب جنوب لبنان توسط اسرائیل، روستاها را به «منظره ماه» تبدیل میکند
امی گودمن / ارتش اسرائیل دستور تخلیه جدیدی در جنوب لبنان صادر کرده و به ساکنان ۱۲ شهر و روستا، از جمله برخی از مناطق شمال رودخانه لیتانی، هشدار داده است که خانههای خود را ترک کنند. پس از این هشدارها، گزارشهایی از حملات هوایی در جنوب منتشر شد.
در اواسط آوریل، اسرائیل و حزبالله با آتشبس موقت شکنندهای موافقت کردند که از آن زمان تمدید شده است، اما جنگ در مقیاس کمتری ادامه دارد. اسرائیل همچنان جنوب لبنان را اشغال کرده است. بیش از یک میلیون نفر آواره شدهاند، حدود یک پنجم جمعیت لبنان. به گفته وزارت بهداشت لبنان، از دوم مارس بیش از ۲۶۰۰ نفر کشته شدهاند. اسرائیل گزارش میدهد که دو غیرنظامی و ۱۷ سرباز توسط حزبالله کشته شدهاند.
در مذاکرات ایالات متحده و ایران، تهران بارها گفته است که لبنان باید در هر توافقی برای پایان دادن به جنگ گستردهتر گنجانده شود، شرطی که ایالات متحده تاکنون آن را رد کرده است.
با لیلا یونس روزنامهنگار مستقل، که معمولاً در بیروت هست اما امروز برای اطلاعات بیشتر، در استودیوی نیویورک به ما ملحق شده است، یادآوری که او خانوادهای در جنوب لبنان دارد.
از حضور شما بسیار سپاسگزاریم. میتوانید در مورد سطح تخریب در لبنان در حال حاضر، تعداد افراد آواره، آنچه مردم ایالات متحده و سراسر جهان باید درک کنند، صحبت کنید؟
لیلا یونس: لبنان کشوری بسیار کوچک با مناطق شهری پرجمعیت است و بنابراین ۱.۲ میلیون نفری که پس از دوم مارس آواره شدند، شرایط بسیار بسیار بسیار دشواری را در سراسر لبنان ایجاد کردهاند. اکثر آنها نتوانستهاند به خانههای خود بازگردند.
فکر میکنم چیزی که آمریکاییها باید درک کنند این است که نه یک، بلکه دو مهاجرت از جنوب لبنان رخ داده است. اولین مورد، البته، پس از دوم مارس اتفاق افتاد، زمانی که اسرائیل دستور تخلیه و آوارگی گسترده مردم منطقه را صادر کرد. و سپس، هنگامی که آتشبس بین لبنان و اسرائیل اعلام شد، مردم به خانههای خود بازگشتند تا از خانههای خود بازدید کنند و ببینند که آیا هنوز پابرجا هستند یا خیر. آن روز را به یاد دارم که دیدم بزرگراه به سمت جنوب مسدود شده است، تشکها روی ماشینها بودند، مردم سعی میکردند به خانههایشان برگردند، و خیلی سریع متوجه شدند که این آتشبسی درکار نیست و بمباران ادامه دارد. و میتوانیم در مورد تعداد کشتهشدگان از زمان اجرای این به اصطلاح آتشبس صحبت کنیم، اما اساساً، دومین مهاجرت از جنوب لبنان رخ داد، و اکنون مردم به پناهگاهها، چادرها در خیابانهای بیروت و خانه های اجاره ای که برای تأمین هزینه اش باید پول جمع کنند جمع کنند، برگشتهاند.
امی گودمن: طبق اعلام وزارت بهداشت لبنان، حملات اسرائیل به جنوب لبنان تنها در روز دوشنبه، در یکی از مرگبارترین روزها از زمان شروع آتشبس، ۱۷ نفر را کشته است.
لیلا یونس: شصت نفر در آخر هفته کشته شدند، سپس آن ۱۷ نفر در روز دوشنبه. همین امروز در زلایا در دره بقاع غربی، خانه شهردار بمباران شد. او به همراه چهار نفر از بستگانش، از جمله زنان و کودکان، کشته شدند. منظورم این است که این نوع چیزی است که ما هر روز شاهد آن هستیم.
و فکر میکنم مهم است که مردم به یاد داشته باشند که وقتی آتشبس بین ایران و ایالات متحده و اسرائیل اعلام شد، آتش باری به سمت ایران متوقف شد، درست است؟ اما وقتی ایران تلاش کرد یا اعلام کرد که لبنان نیز در آتشبس گنجانده خواهد شد، اسرائیل با بمباران بیش از صد مکان در سراسر لبنان در عرض ۱۰ دقیقه و کشتن بیش از ۳۵۰ نفر، قاطعانه “نه” گفت.
بنابراین، این واقعاً شرایطی است که ما اکنون در لبنان شاهد آن هستیم، تشدید حملات در سراسر جنوب. و توصیف ویرانیها دشوار است. منظورم این است که ما در مورد روستاهایی صحبت میکنیم که اساساً به منظرهای شبیه به ماه تبدیل شدهاند. همانطور که اخیراً Drop Site News گزارش داد، مردم در حال جمعآوری پول برای خرید تصاویر ماهوارهای هستند تا بتوانند بررسی کنند که آیا خانههایشان هنوز سر جایشان هستند یا خیر، زیرا نمیتوانند به آنها دسترسی پیدا کنند. برخی از آخرین افرادی که در مرز بودند – شما قبلاً در مورد امل خلیل، روزنامهنگاری که توسط اسرائیل ترور شد، صحبت کردید –
امی گودمن: او در جنوب لبنان مستقر بود. او اهل جنوب لبنان است، درست است؟
لیلا یونس: او اهل جنوب لبنان است، بنابراین بدیهی است که در جایی که بود مستقر نبود. او در واقع نزدیک روستای من، نزدیک روستای بنت جبیل بود، جایی که اسرائیل عملیات تخریب را انجام میداد. و او حتماً میخواست در مورد آن عملیات بنویسد و گزارش دهد، زمانی که ، به مقصد رسید تعقیب و کشته شد.
و چیز دیگری که فکر میکنم میبینیم، الگوی دیگری که تکرار میشود، این است که صلیب سرخ از دسترسی به قربانیان خشونت اسرائیل منع شده است. بنابراین، آنها از دسترسی به او منع شدند. و شما شنیدید که او از حمله اولیه جان سالم به در برد و سپس به دلیل جراحات وارده درگذشت زیرا دسترسی به او ممکن نبود. این یک داستان باورنکردنی است، اما ما شاهد تکرار همان اتفاق هستیم.
امی گودمن: با درخواست از نخست وزیر یا رئیس جمهور برای اجازه ورود پزشکان برای کمک به او. البته، چند ساعت بعد، خیلی دیر شده بود.
لیلا یونس: همه ما میدانیم که در کار امدادرسانی در شرایط اضطراری، هر ثانیه حیاتی است و میتواند تفاوت بین مرگ و زندگی را رقم بزند. و بنابر گزارشهای مشابه، یکی از اعضای یک خانواده سوری در نزدیکی دیر سریان مورد اصابت قرار گرفت و عملاً جان باخت، و خانواده دیگری در مجدل سلم، این چیزی است که اکنون بارها و بارها شاهد تکرار آن هستیم، آیا صلیب سرخ از نجات مردم، غیرنظامیانی که مورد اصابت قرار گرفتهاند، منع شده است؟
امی گودمن: وضعیت لبنان چگونه با آنچه اسرائیل در غزه انجام میدهد قابل مقایسه است؟ همین هفته گذشته، اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، نقل قول کرد: «سرنوشت جنوب لبنان مانند سرنوشت غزه خواهد بود.» اوایل امسال، یک مقام ارشد اسرائیلی به اکسیوس گفت: «ما همان کاری را خواهیم کرد که در غزه انجام دادیم.» میتوانید توضیح دهید که «خط زرد» که اسرائیل تعیین کرده چیست؟
لیلا یونس: خط زرد در غزه، پس از آتشبس اعلام شده در آنجا آغاز شد. شصت درصد از نوار غزه اکنون در این به اصطلاح خط زرد احاطه شده است. ساکنان این مناطق که در آنجا پاکسازی قومی شدهاند، وقتی سعی میکنند به آنها دسترسی پیدا کنند، مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته میشوند.
همین اتفاق عملاً در جنوب لبنان نیز در حال رخ دادن است. اکنون یک خط زرد جدید اعلام شده است. این خط تقریباً شش کیلومتر – ببخشید، شش مایل – در داخل خاک لبنان است. بنابراین این دهها روستا هستند که اکنون هیچ کس از نظر فنی نمیتواند به آنها دسترسی پیدا کند. آنها آن را “منطقه دفاعی مقدم” مینامند، لازم نیست به شما بگویم که هیچ چیز دفاعی در مورد آن وجود ندارد. این یک عملیات تهاجمی است و آنها از کلمه “پاکسازی” برای توصیف کاری که در آنجا انجام میدهند استفاده میکنند. آنها فقط خانهها را با بولدوزر تخریب میکنند. ما همین آخر هفته دیدیم که یک مسجد ویران شد، یک مدرسه ویران شد.
و وقتی ارتش اسرائیل یک مرکز اجتماعی ۱۰۰ ساله را در شهر دویر در جنوب ویران کرد، خبرنگار پرس تیوی – میخواهم نقل قولی را که او پس از آن نوشته است برای شما بخوانم. او گفت – نامش هادی هوتیت است، و گفت: «ما به سختی میتوانیم میزان ترور علیه مردم خود را پردازش کنیم. حافظه جمعی یک قرن پاک شده است.» و من فکر میکنم که، میدانید، این واقعاً خیلی شبیه چیزی است که ما در غزه دیدهایم.
امی گودمن: اگر میتوانید در مورد این دور از مذاکرات، که اولین باری است که اسرائیل با لبنان در واشنگتن دی سی برگزار میکند، صحبت کنید؟ نعیم قاسم، رهبر حزبالله، در یک سخنرانی اخیر خود گفت: «مذاکرات مستقیم یک امتیازدهی رایگان و بدون نتیجه است که در خدمت منافع نتانیاهو است که به دنبال یک تصویر نمادین از پیروزی است و در خدمت ترامپ پیش از انتخابات میاندورهای است.» همچنین در مورد جایگاه حزبالله در این تصویر و اینکه افرادی که حزبالله لبنان نیستند چه احساسی دارند، صحبت کنید.
لیلا یونس: این تصویر کاملاً پیچیدهای است. فکر میکنم مهم است که مردم به یاد داشته باشند که اسرائیل در واقع 18 سال جنوب لبنان را اشغال کرد. آزادسازی در سال 2000 بود. و پس از آن، اسرائیل توسط لبنان به عنوان یک کشور دشمن اعلام شد. بنابراین، میدانید، مردم لبنان، شما در واقع – طبق قانون، اجازه ندارید با اسرائیلیها صحبت کنید. آنها در رسانههای رسمی لبنان به عنوان دشمن شناخته میشوند. بنابراین، مذاکرات مستقیم برای لبنان مسئله بسیار مهمی است. این اتفاق در سه دهه گذشته، حداقل به صورت علنی – به شکل عمومی – رخ نداده است.
میدانید، برای یادآوری آنچه قبلاً گفتم، وقتی آتشبس در ایران اعلام شد، بمباران ایران متوقف شد، اما لبنان زیر آتش و از موقعیتی بسیار ضعیف مذاکره میکند. ما تنگه هرمز نداریم که بتوانیم از آن به عنوان یک ابزار چانهزنی استفاده کنیم. بنابراین، دولت در تلاش است تا به آمریکاییها علامت دهد که، گوش کنید، ما متعهد به خلع سلاح حزبالله هستیم. این مذاکرات مستقیم راهی برای نشان دادن این است که این تمایل به تغییر سه دهه مذاکرات غیرمستقیم با اسرائیل است. با این حال، با توجه به اینکه حزبالله پشت میز مذاکره نیست و اعلام میکند که « و چون این مذاکرات مستقیم هستند و ما پشت میز مذاکره نیستیم، به هیچ نتیجهای از آنها رضایت نخواهیم داد»، با توجه به اینکه هر روز دهها نفر در جنوب کشته میشوند، دشوار است که این مذاکرات را چیزی جز یک نمایش سیاسی در پسزمینه بدانیم، در حالی که میدانید، جنگی در جنوب لبنان و دره بقاع در جریان است.
امی گودمن: لیلا یونس، میخواهم از شما، روزنامهنگار تحقیقی و نویسنده ساکن بیروت، که اینجا در نیویورک با ما صحبت میکنید، تشکر کنم. لیلا یکی از نویسندگان Drop Site News است.
ترجمه توسط بنفشه زمانی
سیاست استعمار مهاجرتی اسراییل جدی و پا برجاست اما بازده بسیار کندی (چند کیلومتر در سال) داشته است و بقایش وابسته به حمایت دموکراسیهای امپریالیستی ست. کارگران و کشورهای منطقه باید علیه روابط سرمایه داری انقلاب کنند. تا وقتی که علیه روابط سرمایه داری انقلاب نشود، جنگ درون سرمایه داری خاور میانه بین اسرائیل و اعراب ادامه خواهد داشت. این جنگ، جنگ تسخیر خاک است، برای همین اساسا ماهیت اقتصادی دارد.
صرفا مجذوب ایدئولوژی نشوید.
کمی بیشتر توضیح بدهیم.
زندگی در حقیقت اقتصاد است. حتی فعالیت ایدئولوژیک فعالیت اقتصادی است. ایدئولوژی از اقتصاد نمی آید، ایدئولوژی ساخته می شود. نه در تحرید، در واقعیت، ایدئولوژی بخشی از زندگی است و زندگی فعالیت اقتصادی . برای درک این مطلب باید توجه کرد که زندکی همه جانوران هیچ چیز نیست جز فعالیت اقتصادی برای بقا. وقتی میگوئیم کوشش برای بقا، در حقیقت داریم میگوئیم فعالیت اقتصادی. اقتصاد را نباید صرفا بصورت تجرید و درس دانشگاهی فهمید. اقتصاد یعنی زندگی. گول سرمایه داران را نخورید که اقتصاد را از زندگی جدا میکنند و سیاست عرضه میکنند.
در ادامه، کتاب سرمایه مارکس را نباید تجریدی فهمید. باید اینطور فهمید که توضیح زندگی است بصورت تجرید. خود را از تجریدات خلاص کردن، بعبارت دیگر، از تجرید به واقعیات رفتن، بسیار مهم است. اگر این مرحله از شناخت انجام نشود، ذهن شخص در زندان توهمات گیر میکند و سیاسی می شود. سیاست این خاصیت را دارد که خودش را غیر اقتصادی جلوه میدهد و اخلاق و مدیریت و غیره را از زندگی جدا میکند. اما چه کسی است که نداند ایدئولوگ و سیاستمدار بدون پول سیاست بازی نمیکنند. کار ایدئولوگ و سیاستمدار این است که اقتصادی بودن واقعیت زندگی را پنهان کند. سیاستمدار همیشه میگوید که برای جیب خودش فعالیت نمیکند برای صلاح دیگران فعالیت میکند!!! این دورغ است.
همیشه وقتی به سیاستمداران گوش میدهید، گول حرفهایشان را نخورید، اول ببینید که جیب شان چگونه پر می شود.