جنس علیل ما یا مغز علیل آن ها

https://roshangari.info

روشنگری:روحانیون واپس گرای حاکم بر ایران هرگز فکر نمی کردند رئیس یکی از معتبرترین دانشگاه های آمریکا به داد آن ها برسد و از نظرات شان در مورد زنان دفاع کند*. اما سخنرانی رئیس دانشگاه هاروارد، لارنس اج سامرز در مورد ظرفیت ناچیز مغز زنان برای کار در رشته های علمی و فنی، یک نکته را در باره موقعیت زنان عیان کرد. آنا لی نویتز Annalee Newitz آن نکته را افشا می کند. آنالی خود به تکنولوژی مدرن علاقمند است و مقالات او در مترو نشریه هفتگی سیلیکون والی مرتبا منتشر می شود.

بالاخره اسناد بدست مان داده شد. بعد از هفته ها سرو صدا در مورد سخنرانی چاپ نشده رئیس دانشگاه هاروارد در یک کنفرانس علمی، او آن را بطور کامل منتشر کرد. این سخنرانی عجیب بعد از آن ایراد شده که مقالات بی شماری انتشار یافته که با اتکاء بر تحقیقات نشان میدهد چگونه تبعیض باعث می شود تعداد زنان و اقلیت ها در مراکز علمی و صنعتی کم باشد .

و رئیس شاخص ترین دانشگاه کشور در مورد اندک بودن نسبت تعداد زنان به مردان در مراکز فن آوری پیشرفته و سطوح بالای علمی چه گفت؟ اوه، تعارف نکنید، حدس بزنید. این همان آدمی است که وقتی به عنوان اقتصاد دان درجه اول در بانک جهانی کار می کرد گفت “آفریقا کم تر از حدی که قادر به تحملش هست، دچار آلودگی زیست محیطی است.”

منظورش؟
منظور این بود که با توجه به این واقعیت که آفریقایی ها خیلی جوان می میرند، کشورهای پیشرفته باید مواد آلوده خود را به نسبت بیشتری به این قاره منتقل کنند – به هر حال بیشتر ساکنان این قاره آن قدر زنده نمی مانند که از اثرات سمی مواد رادیو اکتیو رنج ببرند. این لاری سامرز است در خدمت شما. همیشه و در هر حال پراگماتیست.

وقتی نوبت به مساله تبعیض جنسی برسد، او همین نوع پراگماتیسم را نشان می دهد. او می گوید زنان صاف و ساده “ذوق” کار علمی را ندارند. اغلب ترجیح می دهند برای مشاغل مهم بچه پرورش بدهند. شاهد این هم دختر خودش که چیزهایی را که داشتند به دو دسته تقسیم می کرد: “کامیون های بابا”، “کامیون های نی نی “، یعنی که مغز غیر اجتماعی زنانه همیشه از ماشین آلات سنگین استفاده می کند که خانواده بسازد نه پل. او به چند پژوهش “روانشناسی تجربی ” بی نام ونشان هم متوسل می شود تا نشان بدهد بیولوژی است که اولویت های ذوق و اشتها را تعیین می کند.

سامرز بعد از آن شرح می دهد: اگر این درست بود که تبعیض است که زنان را از علوم دور نگاه می دارد، باید موسسات نمونه ای پیدا می شدند که سیاست های ضد تبعیض جنسی آن ها باعث شود زن های فوق العاده درخشان و رانده شده از موسسات پیرو سیاست تبعیض جنسی توی آن ها انباشته شوند. عدم وجود چنین نمونه هایی به لاری امکان میدهد که استدلال کند تعداد اندک زنان با هوش واقعا موجود، همین حالا به خدمت گرفته شده اند و زن هایی که موسسات متهم به تبعیض آن ها را به کار نگرفته اند، به اندازه کافی باهوش نبوده اند. مهم تراز این، به گفته او تبعیض قایل شدن ناشی از تبعیض جنسی نیست، بلکه مساله ای است مربوط به “سلیقه” ی کمیته های استخدام کننده که به کسانی از نوع خود تمایل بیشتری دارند.

بنابراین دفعه دیگر وقتی یک مرد سفید پوست را به جای شما استخدام کردند، یادتان باشد این ربطی به تبعیض و به حاشیه راندن شما ندارد. این فقط به آن دلیل است که آن مرد سفید پوست که با شما مصاحبه می کند، یک سلیقه کاملا قابل فهم – و شاید بطور بیولوژیک تعیین شده – برای انتخاب سایر مردان سفید پوست دارد.

چیزی که استدلال سامرز را به پریشان گویی واقعی شبیه می کند دویدنش در یک دایره محدود است، درست مثل همانگویی های خشک مغزانه پیشداوری های فرهنگی. او می پرسد اگر واقعا کار زن در علوم مهم است چرا هیچ راهی نیست که معیاری برای مقایسه کار آن ها با مردان مشابه شان به دست دهد؟و خودش با گلایه جواب میدهد این سوال دیگر یک سوال نبود اگر مردم می توانستند جوابی برایش پیدا کنند. نظر خودش این است که یک راه برای پاسخ دادن به این سوال آن است که مقایسه بر اساس نقل قول ها به عمل بیاید – یعنی تعداد دانشمندان یک حوزه که در کار جدیدشان از کار زنان دانشمند همان حوزه نقل قول بدهند. به عبارت دیگر بگذارید ارزش حقیقی زنان را با این معیار پیدا کنیم که ببینیم یک دانشمند که “به نحو قابل فهمی” تبعیض قایل می شود چقدر به همکاری که برای آن ارزش کمتری قایل است، توجه دارد.

اندازه گیری میزان موفقیت آدم ها از طریق نقل قول مثل اندازه گیری بر اساس سیستم های مرتبه بندی گوگلی است. نقل قول به یک بازی تبدیل می شود، بویژه وقتی که تمامی مکانیسم تولید اساسا بر شبکه اینترنتی یک پیرمرد اتکاء داشته باشد. من از تو نقل قول می کنم، تو از من نقل قول می کنی، ما هردو از دوستمان از یک مدرسه دیگر نقل قول می کنیم. وقتی در دانشگاه بودم همین بازی با نقل قول ها درشبکه معمول بود. آدم یک یادداشتی در باره دوستش توی نت می گذاشت. این خیلی عادی بود که ببینید دارند از او نقل قول می کنند که در ” دریک مباحثه ” یا “در یک مناظره” فلان نکته را می گفت. اما اگر مردان نخواهند در مورد همکار زن شان گفت و گپ کنند و برعکس دوست داشته باشند درمورد همکار مردشان دایم حرف بزنند، چه؟ زن ها راحت از ایندکس نقل قولی حذف می شوند.

در نهایت سخنرانی سامرز یک چیز را درمورد موقعیت زنان در حوزه های علمی ثابت می کند. این سخنرانی برای ما یک سند فوق العاده مهم به دست می دهد که نشان میدهد چرا در بعضی از حوزه ها و مشاغل هنوز مردان غالب اند. اگر شما به یک ” پاسخ نیاز دارید که مردم بتوانند برای این سوال پیدا کنند ” که چرا در رشته های علمی و مهندسی تعدا د زنان این قدر کم است، به همان سخنرانی سامرز نگاه کنید و دورتر نروید. وقتی مردانی مثل او رئیس بزرگ ترین مرکز آموزش عالی کشور ما هستند، جای تعجب ندارد که زنان هنوز بجنگند تا ثابت کنند چیزی غیر از سازنده بچه و روسپی هم می توانند باشند.
برگردان. زهره سحرخیز

*ضمنا سامرز همیشه رک گو بوده است. او یک بار گفت ما باید یک ضربه بزنیم، باید جای پای مان را در آسیا سفت کنیم تا هیچ ملتی در آن جا از ما جلو نیافتد.

از آرشیو