Comments

توقیف اموال ۱۲۹ مخالف رژیم در آذربایجان غربی، اینترنت پرو در بازار سیاه ۸ میلیون تومان — 1 دیدگاه

  1. از زمان رفسنجانی در ایران نئولیبرالیزم و فساد کلان بعنوان دوقلوی الزامی وارد جامعه شده و کاملاً فساد=زرنگی عادی شده.
    واسه همین مدیرای رده میانی به پائین تقریباً همگی دزدند و بدون رشوه کاری نمیکنن، جوریکه بگزار رسانه‌ها دولت رئیسی اعلام کرده بود اینقدر مدیر فاسد توی سیستم زیاده که نیروی مقابله و نیروی جانشین کافی وجود نداره. تو عرصه بازار و سیاست هم این مدیرا بهمراه میلیاردرهای رانتخوار عضو طویله عاریایی هستن، همدستند و هوای پیشبرد مشترک منافع همدیگه رو دارن.

    در عمل هر دوی این گروهها/اقشار در واکنش هر برنامه حمایتی یا جبرانی که رژیم اجرا میکنه میگن «پس سهم ما چی شد» «ما هم سهممون را میخوایم» (واقعاً این جملات رو میگن».

    یعنی وقت عمل مدیرا واسه گرفتن «سهمشون» رشوه میگرن و آنقدر حریصند که مثلاً هرکی راست و دروغ توی جنگ آسیب دیده هرچه سبیل اینا رو بیشتر چرب کنه بیشتر منابع جبرانی بهشش میدن، مهندس/کارشناس ارزیابی هم همینطور… خلاصه ته قضیه اینجوریه که اونی که از همه بیشتر زیان کرده کمتر از اونایی که رشوه دادن و… گیرش میاد یعنی یه حداقلی که بتونن طرف رو بپیجوننش به اون بیچازه بدبختایی که رشوه ندادن یا رشوه کمتری دادن، میدن.

    تازه اینجا که رسیدیم نوبت میلیاردرای سازنده و مصالح و لوازم و… میشه که من این رو هم از نزدیک و درون میدونم به پیشکارشون میگن «سهم ما رو حساب کن و بکش روی قیمتها»!

    خلاصه کنم از اینترنت و تخریب جنگی و کوپن و سوخت و بیمه‌اجتماعی، حتی آب و برق و دارو و ویزیت دکتر آلوده به رشوه و دزدی و فساده و مدیرای دزد میلیاردرای رانتخور دزد واسه منافع خودشون، فساد رو در سطح جامعه اونقدر عادیسازی کردن که در میون مردم عادی که قربانی واقعی این فسادن، نه تنها قباحتی نداره که رشوه دادن و فساد و اینجور چیزا بعنوان زرنگی واسشون موجب افتخاره!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>