آیا رابطه‌ای بین حمله نظامی و خیزش‌های اعتراضی وجود دارد؟ / هادی میتروی

در این شکی نیست که خیزش های اعتراضی کل حاکمیت ایران را بزیر سوال می برند. در این هم شکی نیست که حاکمیت ایران با حملات نظامی نه تنها تضعیف نشده و نمی شود بلکه عملاً از اقتدار بیشتری برخوردار شده است!
پس در یک کلام، نتیجه حملات نظامی و تحریم‌های گوناگون باعث تقویت حاکمیت ولایتی و تضعیف جامعه مدنی در ایران شده است!
اما چرا و چگونه؟
دلیل نخست حفظ و افزایش اقتدار نظامیان بر صحنه اقتصادی و سیاسی ایران در شرایط جنگی ست.
هر حمله نظامی به هر کشور، ضمن تشدید احساسات میهن‌پرستانه بخشی از جامعه، دلیلی مضاعف بر سرکوب اجتماعی از یک سو و پررونق کردن ساخت سلاح‌های بیشتر و کشنده‌تر است.
هر حمله نظامی احساسات انتقام‌جویانه و جنگ طلبانه بخشی از جامعه را بالا برده و باعث توجیه «پلیسی-نظامی» کردن بیشتر آن جامعه می گردد.
همین کافیست تا از یک سو منافع سازندگان سلاح در این و آن کشور بیشتر تامین شود و از سوی دیگر سرکوب مدافعان آزادی و امنیت و صلح و مخالفان حاکمان جنگ طلب توجیه شود.
حال در مورد مشخص ایران «جنگ نعمت الهی» برای حاکمیت ایران بوده است و هم اکنون «تحریم» نیز به این نعمت الهی افزوده شده و حاکمیت ضد آزادی و زن ستیز و دگراندیش کش ایران را تبدیل به قهرمان «محور مقاومت در برابر استکبار جهانی» در اذهان ساده لوح دیگر کشورهای در حال توسعه تبدیل کرده است!
«قهرمان»ی که به قیمت رنج و فقر ملل ساکن ایران و بی‌خانمانی و خون دیگر ملل جهان مدعی مبارزه با استکبار جهانی ست!
مبارزه‌ای با استکبار که از یک سو جان و زندگی ملل گوناگون جهان را به بازی گرفته است و از سوی دیگر باعث سود روزافزون کلان شرکت‌های اسلحه‌سازی در سراسر جهان شده است!
بقولی گفته اند: «چاقو هرگز دسته خود را نمی برد»!
حاکمیتی که برای ایجاد «کمربند سبز» در جنوب شوروی بدنیا آورده شده است، برغم ادعای مبارزه با استکبار جهانی، عملاً به اقتدار امپریالیستی در منطقه زرخیز خاورمیانه یاری رسانده است!
با یک نگاه گذرا ببینیم چین از ۱۹۷۸ و ایران از ۱۹۷۹ چه راهی را در پیش گرفته‌اند و هریک امروز در کجای قرار دارند؟
آیا شباهتی بین عملکرد شبه ضدامپریالیستی محور مقاومت ایران و حزب کمونیست چین وجود دارد؟
آیا در رشد اقتصادی و فناوری و رفاه عمومی، ایران صد میلیونی با این همه ثروت طبیعی، با چین یک میلیارد و نیمی قابل مقایسه است؟
آیا سیاست خارجی تشنج زای ایران صد میلیونی تحت اقتدار ولایت فقیه و پیروان سفیه آن، با چین یک میلیارد و نیمی تحت رهبری حزب کمونیست تشنج زدا شباهتی دارد؟
نویسنده هرگز نفهمیده ست که عاشقان چین در ایران، با چه منطقی از سیاست خارجی اژدهای هفت سر بورژوازی ایران در ایجاد بحران در ایران و منطقه و دیگر کشورهای جهان دفاع می کنند؟
رفقای کارگر، کمونیست‌ها؛
هیچ‌یک از قدرت‌های جهان خواهان ایرانی آباد و آزاد و مرفه نیستند. تمامی دولت‌های جهان خواستار حفظ منافع خود در ایران و منطقه هستند.
همه دولت‌های بزرگ جهان خواهان گسترش نفوذ اقتصادی و حضور نظامی خود در ایران و منطقه و جهان هستند.
از این رو بهترین آلترناتیو برای حفظ منافع سرمایه‌داری جهانی در ایران، همین حاکمیت مذهبی مورد نفرت اکثریت قاطع ملل ساکن ایران است که بخاطر بقای خود، به منابع طبیعی و نیروی کار ارزان و متخصص ایران در بازار جهانی چوب حراج زده است!
رفقای کارگر، کمونیست‌ها؛
هشیار باشیم که ضدیت نظام سرمایه‌داری جهانی با اژدهای هفت سر سرمایه‌داری ایران نه در حمایت از ملل ساکن ایران بلکه در جهت رام‌کردن این اژدهای سرکش است تا با سرکوب بر منافع اقتصادی و نفوذ  استراتژیک نظامی خود در منطقه بیفزایند!
سخن کوتاه، هیچ‌یک از قدرت‌های بزرگ خواهان انقلاب و استقرار حاکمیت تمام عیار ساکنان ایران نیستند!
از این رو رهایی از چنگ اژدهای هفت سر بورژوازی ایران تنها و تنها در هماهنگی و همدستی اقشار و طبقات گوناگون ملل ساکن ایران میسر است!
این همدستی و هماهنگی در شرایطی که توده‌های ناراضی به میدان می آیند، از طریق ارتقا و گسترش مبارزات طبقاتی میسر خواهد گردید!
بنظر نویسنده، ضعف بزرگ مبارزات سراسری جامعه مدنی ایران در گذشته، خلأ حضور و کم کاری طبقه کارگر ایران در ارتقاء و گسترش هماهنگ و همزمان اعتراضات و اعتصابات کارگری با تظاهرات خیابانی بوده است.
باشد تا تجربیات ناموفق گذشته باعث شود تا طبقه کارگر ایران اینبار با توجه به التهابات اخیر اجتماعی، فعالیت‌های مبارزاتی خود را افزایش و گسترش دهد!
تنها با پیوند هماهنگ و همزمان بین اعتراضات میدانی و اعتصابات سراسری خواهیم توانست اژدهای هفت سر بورژوازی ایران را به زنجیر کشیم. در این راستا، دست شما را بگرمی می فشارم و برای شما آرزوی تندرستی و موفقیت دارم!

هادی میتروی (م. ع. ب)
دانش آموخته فیزیک در تبعید
همزمان با خیزش اجتماعی دیماه ۱۴۰۴