بیانیه ی جمعی ازکمونیست های انقلابی ـ افغانستان در تجلیل از اول ماه می روز جهان کارگر

در تجلیل از اول ماه می روز جهان کارگر

اول ماه می روز جهانی کارگر، روز آنانی که چرخ اقتصاد جهان را به حرکت در می آورند و  ثروت های واقعی جوامع را تولید می کنند، فرا می رسد. روزی که  میلیونها کارگر در سراسر جهان با مارش پرصلابت اشان  قدرت و عزم خود را برای رهایی از ستم و استثمار به نمایش می گذارند.

امسال در شرایطی طبقه کارگر و توده های زحمتکش در سراسر جهان مارش خود را در تجلیل از اول ماه می آغاز خواهند کرد که جهان سرمایه داری  در یک بحران عظیم و سراسری گرفتار آمده است و تنها راهی را که در مقابل خود می بیند، رقابت و جنگ  و تشدید استثمار کارگران و زحمتکشان است. امپریالیسم آمریکا که موقعیت و اعتبار جهانی اش به مثابه سرکرده امپریالیست ها در حال اضمحلال است با نشاندن یک جناح فاشیستی  به سرکردگی ترامپ بر مسند قدرت در تلاشی دیوانه وار برای گسترش جنگ در اقصی نقاط جهان است.  جنگ هایی که در سال های اخیر در منطقه خاورمیانه و اوکرائین بطور گسترده ادامه داشته و تلاش می شود که دامنه آن به دیگر نقاط جهان کشیده شود. این بازی خطرناک امپریالیستی جان و زندگی میلیون ها نفر از توده ها که اکثریت آنان را  کارگران و زحمتکشان تشکیل می دهند در معرض نابودی قرار خواهد داد. این کار کرد این جهانی است که سرمایه داری با روابط پوسیده تولیدی حاکم بر آن سلطه دارد. این روابط استثماری تنها با نیروی قدرتمند کارگران و زحمتکشان از طریق انقلاب پرولتری می تواند برچیده شود و جهانی نو با سازماندهی نوینی که هدف از بین بردن استثمار و تمایزات طبقاتی را در بر دارد جایگزین آن شود.

طبقه کارگر افغانستان به همراه  توده های تحت ستم آن طعم این جنگ های امپریالیستی را در بیش از چهار دهه گذشته چشیده است. جنگ هایی که باعث کشتار صدها هزار نفر،  تخریب ساختار اقتصادی ، زیرساخت های جامعه  و در نتیجه زندگی توده های مردم شده  است. این جنگ های امپریالیستی  تغییر و تحولاتی را در ساختار اقتصادی جامعه باعث شده اند که برخی از نتایج آن  سلب مالکیت از بخش وسیعی از دهقانان و زارعین و دیگر توده ها در شهر و روده، شده است. از جمله تحولات مهم در ساختار اقتصادی می توان  روی آوری به اقتصاد وابسته  و  « کمک های بشردوستانه»  امپریالیستی،  کشت کوکنار و تولید مواد مخدر، و صدور نیروی کار ارزان نام برد. بدین معنی که  میلیون ها نفری که از طریق زراعت و اقتصاد دهات ارتزاق می کردند در نتیجه این تغییر و تحولات از خانه ها و دهات خود کنده و آواره شدند و باعث شد که  طبقه کارگر افغانستان از نظر کمی افزایش یافته و این افزایش بیان یک تغییر کیفی نیز می باشد. جابجایی های مهمی در نیروی کار نیز صورت گرفته است، جابجایی در درون کشور و بیش از آن جابجایی و انتقال نیروی کار به کشورهای همسایه، منطقه و دیگر کشورهای غربی که آنها را می توان نیروی کار ارزان مهاجر نامید.  در سه و یا چهار دهه گذشته بخش مهمی از نیروی کار افغانستان در رفت وآمد به کشورهای همسایه و منطقه بوده اند، بخش عظیم این نیروی کار در کشورهای مورد اقامت شان ادغام نشدند و وابستگی به افغانستان را حفظ کرده اند. این مساله باعث شده است که تجربیات زندگی و مبارزاتی کارگران و توده ها در این کشورها را از طریق خود و یا خانواده هایشان به افغانستان نیز منتقل کنند. همچنین از تاثیرات سال های طولانی جنگ و سلب مالکیت و تحولات اقتصادی می توان به راه یافتن بخش مهمی از زنان به بازار کار و یا تبدیل آنان به نیروی کار هم در افغانستان و هم بصورت نیروی کار مهاجر نام برد که از جمله تغییرات مهم در شکلبندی نیروی کار است.

در این میان کارگران مهاجر افغانستانی به ویژه در ایران وپاکستان در موقعیتی به مراتب آسیب پذیرتر قرار دارند. اخراج میلیون ها نفر از آنان در یکی دو سال گذشته از این کشورها که برخی از آنان بیش از یک نسل در آنجا اقامت داشته اند نمونه ای از فشارهای فوق العاده بر آنان است. کارگران افغانستانی مهاجر در کشورهای همسایه  از دستمزدی بسیار کمتر از ارزش نیروی کارشان برخوردار بوده اند و از هر گونه حمایت های اجتماعی نیز محروم و در همان حال دائما با ترس و وحشت دائمی از اخراج  روبرو بوده اند. بدین ترتیب کارگران افغانستانی مهاجر بویژه در ایران و پاکستان  به توان دو فوق استثمار می شوند و علاوه بر آن تحت ستم ملی، شونیسم حاکم این جوامع نیز قرار دارند. بی دلیل نیست که بسیاری از مهاجرین افغانستانی در خیزش های «زن زندگی آزادی» در سال 1401 و در جدی 1404 در ایران شرکت کردند و تعدادی از آنان نیز در این مبارزات جان باختند.   

تردیدی نیست که این تغییرات در شکلبندی طبقاتی در افغانستان دیر یا زود تاثیرات خود را در شکلگیری  روند انقلابی و مبارزات برای یک انقلاب پرولتری خواهد گذارد. در اولین قدم شرایط را برای پیشروان این طبقه و سازماندهی کارگران و زحمتکشان برای انجام وظایفی که بر عهده دارند بیشتر فراهم خواهد آورد.

 در شرایط کنونی طبقه کارگر و زحمتکشان و توده های مردم  افغانستان با یک حکومت  شرور مذهبی و بشدت سرکوبگر روبرویند که مورد پشتیبانی مستقیم و یا غیرمستقیم امپریالیستها قرار دارد.  شرایط بحرانی  زندگی کارگران، فروپاشی ساختارهای اقتصادی ، بیکاری گسترده،  میلیون ها نفر را به حاشیه بقاء رانده است. مبارزه برای سرنگونی این حکومت ارتجاعی مذهبی بیش از هر زمان دیگر ضروری است. اما سرنگونی واقعی چنین سیستمی با خط های رفرمیستی و یا وابسته به بیگانه چه از طریق امپریالیست ها ویا از طریق اعتراضاتی که رهبری رفرمیستی دارد ممکن نیست و حتی اگر به تغییر رژیم منجر شود به  محکمتر شدن زنجیر ستم و استثمار می انجامد. تنها با انقلابی که  تحت رهبری و دیدگاه پرولتری قرار دارد سرنگونی حکومت طالبان و مناسبات تولیدی استثماری مربوط به آن امکان پذیر است.

 افغانستان در نیم قرن اخیر با انواع حکومت های وابسته به غرب و شرق ، مذهبی و غیر مذهبی روبرو بوده است. اما همه این حکومت ها در اساس همان سیستم ستم و استثمار، سیستم ضد کارگری، ضد زن و ضد مردمی و وابسته  را نمایندگی می کرده اند و در هیچکدام موقعیت کارگران و زحمتکشان تغییر اساسی نکرده است. آنچه مردم افغانستان را از موقعیت و رنج کنونی می تواند نجات دهد، سرنگونی حکومت طالبان و همه مناسبات و روابط استثماری است که توسط این حکومت نمایندگی می شود. چنین تغییری تنها از طریق انقلابی که تحت رهبری یک نیروی کمونیستی مسلح به پیشرفته ترین علم انقلاب و متکی به کارگران و سایر زحمتکشان جامعه است، امکان پذیر می شود.

در تجلیل از روز جهانی کارگر ما «جمعی از کمونیست های انقلابی – افغانستان» باردیگر تعهد خود در تلاش برای ایجاد چنین نیرویی را اعلام می کنیم. ما در مسیر چنین تعهدی و  مسلح شدن به علم انقلاب و جذب پیشرفته ترین دستاوردهای آن در جزوه ای جامع  جنبش کمونیستی افغانستان در 60 سال گذشته را از بدو تشکیل « سازمان جوانان مترقی» مورد نقد قرار دادیم و در عین به اهتزاز درآوردن دستاوردهای انقلابی این جنبش ضعف ها و کمبودهای  آن را مورد نقد قرار دادیم. تردیدی نیست که ما در ادامه آن برای ایجاد یک حزب کمونیست انقلابی که توانایی و قدرت رهبری انقلاب پرولتری و ایجاد جامعه ای نوین را داشته باشد با تمام توان تلاش خواهیم کرد.

پیروز باد اول ماه مه روز جهانی کارگر

جمعی ازکمونیست های انقلابی ـ افغانستان

11 ثور1405ـ اول ماه می 2026