بیانیه ی اتحاد فراگیر چپ انقلابی بمناسبت اول ماه مه
گرامیباد اول ماه مه، روز همبستگی جهانی کارگران و زحمتکشان
در اوت ۱۸۸۷، هنگامی که طناب دار را بر گردن آگوست اسپایز، کارگر انقلابی انداختند، فریاد زد: «روزی فرا خواهد رسید که سکوت ما از صداهایی که امروز خفه میکنید، قدرتمندتر خواهد بود».
اینک نزدیک به صدوچهل سال است که اول ماه مه، بهعنوان روز بینالمللی کارگر، و به یاد خاطرهی جانباختگان آرمان کارگری شیکاگو، در سراسر جهان گرامی داشته میشود. فراموش نکنیم بسیاری از آنها کارگران مهاجری بودند که توسط دولت وقت به “عاملان شیطان” معرفی شدند. امروزه مهاجرستیزی چه در اروپا، چه در آمریکا با همان عبارت “عاملان شیطان”، و با منطق تبعیضگرایانه و فاشیستی اجرا میگردد.
امسال، در شرایطی به استقبال روز جهانی کارگر میرویم که جهان بیش از هر زمان دیگری درگیر بحرانهای عمیق نظام سرمایهداری، گسترش فاشیسم، جنگ، فقر، آوارگی و نابرابری شده است. هرچه سیاستهای ارتجاعی و فاشیستی در آمریکا شدت گرفته، انقلاب و مبارزه نیز در سطح جهان گسترش یافته و پژواک همان صدا همچنان زنده است. تظاهرات هشت میلیون نفری چند هفتهی گذشته در آمریکا، نمونهای از چنین مبارزات آزادیخواهانه در آمریکا و اروپا است. بهنظر میرسد که امروزه کارگران با سرعت بیشتری خود را سازماندهی میکنند، و قرار است که اول ماه مه امسال را وسیعتر و با صدایی قدرتمندتر برگزار کنند.
در این شرایط، سرمایهداری جهانی و نئولیبرالیسم، چهرهی ضد انسانی و فاشیستی خود را آشکارتر نموده و تمامی بندهای اصلاحی و رفاهی آموزشی، درمانی را به کنار گذاشته است. بیکاری شدید، بالا رفتن شدید قیمتها برای مواد و اقلام ضروری، افزایش قیمتهای خدمات درمانی، و مسکن شرایط خطیری برای مردم، بهخصوص کارگران و زحمتکشان بوجود آورده است. بهقول رزا لوگزامبورگ «اگر جامعه و مبارزهی کارگران به سوسیالیسم منجرنگردد، بربریت در انتظار ما خواهد بود.»
علاوه بر آن، گسترش جنگ قدرتهای امپریالیستی بر نابسامانیها و رنجهای بشر افزوده است و امروزه خاورمیانه در آتش جنگ، اشغال، ویرانی و بحرانهای انسانی میسوزد. میلیونها جان در فلسطین، لبنان، سوریه، ایران و دیگر مناطق جنگزده، قربانی رقابت قدرتهای جهانی و منطقهای شدهاند. ادامه این جنگها و سیاستهای نظامیگری، تنها به گسترش فقر، آوارگی، نابودی زیرساختهای زندگی مردم و سودآوری هرچه بیشتر صنایع تسلیحاتی انجامیده است. این کارگران، زحمتکشان و فرودستان هستند که سنگینترین بهای جنگها را با جان، بیخانمانی، گرسنگی و نابودی زندگی خود میپردازند.
وضعیت اسفبار کارگران و زحمتکشان در ایران:
در آستانه روز جهانی کارگر، کارگران و زحمتکشان ایران زیر حاکمیت ارتجاعی جمهوری اسلامی که خشنترین اشکال بهرهکشی سرمایهداری و قوانین قرون وسطایی را بر کشور حاکم کرده، با بحرانهای عمیق ساختاری اقتصادی، سیاسی و اجتماعی و فساد گسترده روبرو هستند: تورم افسارگسیخته و دستمزدهایی که فاصلهای عمیق با هزینههای واقعی زندگی دارد، اختلاف طبقاتی را به سطحی بیسابقه رسانده است. همزمان، فشارهای سیاسی و اجتماعی، امنیت شغلی و حق مطالبهگری را بسیار محدود کرده و زیر سایهی جنگ، سرکوبها را خشنتر و هزاران نفر را در خیابانها بسیج کرده تا جلوی اعتراضات مستقل و مترقی و هرگونه تشکلیابی مستقل علیه جنگ و جمهوری اسلامی را بگیرد.
در کنار این وضعیت، ویرانی عامدانهی زیرساختهای اقتصادی و تولیدی بهویژه در صنایع فولاد و پتروشیمی، در سایهی سلطهطلبی قدرتهای سلطهجو و تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و خطر دوبارهی جنگ، به تعطیلی یا رکود بسیاری از واحدها انجامیده و موجی از بیکاری و بیثباتی معیشتی را دامن زده است. بر پایه آمار تاکنونی آن چه از جنگ نصیب ایرانیان شده، ۲۷۰ میلیارد دلار خسارت مستقیم از بمبارانها در پی ویرانی بیش از ۲۰ هزار واحد تجاری، صنعتی و خدماتی، اختلال جدی در روند تولید دو صنعت مادر یعنی فولاد و پتروشیمی، از دست رفتن میلیونها فرصت شغلی و بیکاری و خانهنشینی ۲ تا ۴ میلیون کارگر ایرانی است، که هزینه زندگی حدود ۱۲ تا ۱۶ میلیون نفر را تأمین میکنند. نظام بهداشت و درمان نیز زیر فشار کمبود منابع، افزایش هزینهها و کاهش دسترسی اقشار فرودست به خدمات، در وضعیتی بحرانی قرار دارد. همزمان، افزایش ناامنی غذایی و نگرانی از گسترش فقر و گرسنگی، همراه با رشد آسیبهای اجتماعی از جمله خودکشی، تصویر هولناکی از آیندهی ایران را نشان میدهد.
در چنین شرایطی، سرکوب و بازداشتهای گسترده، اعدامها و کشتار نزدیک به دههزار معترض در دیماه، فضای ترس و خفقان را تشدید کرده و توان جنبشهای اجتماعی مستقل و مترقی را برای پیگیری مطالبات بر حق خود به شدت محدود کرده است. قطعی و محدود سازی اینترنت بینالمللی نیز نه تنها ارتباط کارگران و اکثریت مردم را با یکدیگر و با جهان مختل کرده، بلکه روند کار، آموزش، اطلاع رسانی و حتی معیشت روزمره بسیاری را با اختلال جدی مواجه ساخته و به ابزاری برای تشدید انزوا و کنترل بدل کرده است. در رویارویی با چنین واقعیتهایی هولناک، دفاع از حق برخورداری زندگی انسانی و رفاه اجتماعی، حق برخورداری از تشکل و اعتراض، و لغو مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی، ضرورتی فوری و انکارناپذیر است.
اما علیرغم تمام این سرکوبها و شرایط فاجعهبار ناشی از این جنگ خانمانسوز، مقاومت و مبارزات همبستهی جنبشهای مستقل و مترقی در ایران در درون زندانها، در فضای جامعه و میان نیروهای کار و زحمت و در جنبش «زن، زندگی، آزادی»، شجاعانه در جریان است.
ما «اتحاد فراگیر چپ انقلابی[1]»، خواستار توقف سرکوب، اعدام، و بیعدالتیهای گسترده علیه معیشت مردم و توقف قطعی جنگ و رفع تحریمهای اقتصادی در ایران هستیم. ما معتقدیم حمله نظامی به ایران و بمباران زیرساختهای آن نه تنها آزادی، دموکراسی و برابری به ارمغان نخواهد آورد، بلکه به تداوم مبارزات جنبشهای مستقل و مترقی در ایران صدمات جبران ناپذیری میزند. به اعتقاد ما، هرگونه تغییر و سرنگونی رژیم ایران میبایستی توسط خود تودههای مبارز ایران و تشکلهای مستقل و مترقی انجام شود. برای ما، دفاع از صلح جدا از مبارزه علیه استثمار، سرکوب و بیعدالتی نیست. صلح پایدار تنها در جهانی ممکن است که بر پایه آزادی، دموکراسی، برابری، عدالت اجتماعی و همبستگی میان انسانها بنا شود؛ نه بر اساس سودجویی، سلطهگری و جنگافروزی.
ما همبستگی خود را با مبازات تودههای کار و زحمت، کارگران، معلمان، پرستاران، زنان، جوانان، بازنشستگان، دگرباشان جنسی و ملیتهای تحت ستم و استثمار، فعالان محیط زیست و تمام مبارزات خودجوش مدنی در ایران و جهان اعلام میداریم و تلاش میکنیم که مطالبات کارگران و زحمتکشان ایران را به نیروهای چپ، مستقل و مترقی جهان برسانیم.
نه به جنگ تجاوزگرانه آمریکا و اسرائیل
نه به جمهوری اسلامی ایران
لغو مجازات اعدام
آزادی زندانیان سیاسی – عقیدتی
پیش بهسوی آزادی، صلح، دموکراسی، برابری، عدالت اجتماعی و همبستگی بینالمللی!
کارگران و زحمتکشان جهان متحد شویم!
اتحاد فراگیر چپ انقلابی
سیام آپریل ۲۰۲۶ – دهم اردیبهشت ۱۴۰۵
[1]– ما در پانزدهم فوریه امسال، با معرفی منشورمان، اعلام موجودیت کردیم و در طی این مدت مشغول سازماندهی و برنامهریزی برای پیکربندی فعالیتهایمان بودهایم و امیدواریم بتوانیم صدایی قدرتمند و فراگیر برای دفاع از جنبشهای مستقل و مترقی در ایران شویم. بیتردید در این راه با سختیهای بسیاری روبرو بوده و خواهیم بود تا بتوانیم به اتحادی دموکراتیک و فراگیر تبدیل شویم. قطعا در میانهی راه فراز و نشیب و آزمون و خطاهایی نیز خواهیم داشت، بهویژه در این فضای مسموم که چپ از همه طرف مورد حمله است. ما دستمان را برای همکاری به سوی تمام نیروهای جوان و کارآمد از طیفهای مختلف سوسیالیست، چپ، دموکرات، فمینیست، کوئیر، فعالان رفع ستم ملی و محیط زیستی در خارج از کشور بلند میکنیم تا با همراهی با همدیگر بتوانیم به اهداف انسانیمان دست یابیم. جهت مشارکت با ما با ایمیل: ettehadfaragirchapenghelabi@gmail.com تماس بگیرید.
شما چپ هستید اما کمونیست نیستید، بورژوا سکولار هستید. لازم نیست تشکیلات داشته باشید، بروید به یکی از تشکلات هوادار انقلاب دموکراتیک بپیوندید.