این کمپانی مرگ آفرین
«بر اساس اعلام پژوهشکده بیمه ، وابسته به بیمه مرکزی ایران، ایران رتبه 188 جدول (۱۸۹ از میان ۱۹۰ کشور دنیا) در تصادفات رانندگی ناایمن داشتهاست. آخرین رتبه متعلق به کشور سیرالئون در غرب آفریقاست که در جایگاه ۱۹۰ قرار دارد. میزان تلفات سوانح رانندگی در ایران ۲۵ برابر ژاپن، دو برابر ترکیه و تا صد برابر بیشتر از برخی کشورهای دنیا است. با این که در انگلستان سه برابر بیشتر از ایران خودرو وجود دارد، تعداد تصادفات ۳۲ برابر کمتر از ایران است؛ یعنی میتوان گفت به نسبت خودروهای موجود در ایران، حدود ۱۰۰ برابر بیشتر از انگلستان تصادفات رانندگی رخ میدهد. براساس برخی آمارها سالانه حدود ۸۰۰ هزار تصادف رانندگی در ایران رخ میدهد و روزانه 40 نفر کشته میشوند. یعنی مرگ یک نفر در هر ۳۶ دقیقه»
تا این کمپانی هست ایران برای کرکسانی که در آن دهان گشوده اند، سفره برکت خیزی خواهد ماند که درآن مرگ مائده می آفریند.
ایران در رابطه با تصادفات در جهان رتبه اول را دارد و مرگ ومیر در اثر تصادف در ایران، دومین علت مرگ و میر در کشوراست. در ایران هیچ کس از این مصیبت به مثابه یکی از بزرگ ترین خطراتی که جانش را به عنوان یک شهروند تهدید می کند در امان نیست و خطر مرگ ناشی از حوادث رانندگی به عنوان دومین عامل مرگ ومیر در کشور دایما بر سر پیاده و سواره، راننده و مسافر پرواز می کند. این ها آماری است که خود مباشران رژیم می دهند.
علیرغم حوادث مهیب رانندگی، آن ها که تصدی امور را به چنگ گرفته اند نه تنها به فکر چاره ای نیستند بلکه وضع از این نظر هم سال به سال وخیم تر می شود.
علت اصلی این وضعیت فقدان ایمنی جاده ها، کهنگی و فرسودگی خود روها، عدم وجود استاندارد در وسیله نقلیه و جاده و مقررات، عدم نظارت بر مقررات عبورو مرور و یا عدم وجود آن، خستگی راننده گان، عدم تخصیص اعتبار به منظور تامین شرایط ایمن رانندگی، رشوه گیری و رشوه خواری، قاچاق وقانون شکنی، و سایر عواملی است که همه شناخته شده و قابل پیش گیری هستند، اما نه در جمهوری اسلامی. آن چه در این جمهوری قانون واستاندارد دقیق و تدارکات اجرایی کافی دارد سلب حقوق شهروندی از مردم است. دولت جمهوری اسلامی نگران جان راننده و مسافر و عابر نیست، نگران آن است که مسافر قبل از مرگ یا در این زندگانی که امروز برای شهروندان ایرانی به سایه مرگ تبدیل شده است، مچ پایش نمایان بوده است یا نه، یک آهنگ مورد علاقه اش را شنیده یا نه ، به دلداری گفته دوستت دارم یا نه.
آن چه خشم از این وضعیت را افزون می کند این است که این متولیان وادی حرمان که چهار چشمی مواظبند تا سایه مرگ همه جا شهروند ایرانی را تعقیب کند، حتی دلخراش ترین مصائب اجتماعی را که محصول سوء اداره کشوری است که یکی از بزرگ ترین مخازن نفت جهان را دارد، به وسیله ای برای رقابت گروهی تبدیل کرده ومی کوشند با نشان دادن رقبا – این وزیر و آن جناح – از خود سلب مسوولیت کنند. گویا مردم نمی دانند این قصابی در مقیاس کشوری، محصول یک کمپانی است که فعالیت اصلی اش بریدن دست و پای شهروندانی است که اگر صاحب خانه ی خود باشند، همه اسباب بزرگی را یک جا دارند و می توانند این خانه را به نحوی اداره کنند که رشک آفرین باشد. شرکای این کمپانی یکی بالانشین است و سر می برد، آن یکی در ناجا نشسته دست وپا می شکند، سومی در وزارت نفت و بنیاد مستضعفان نشسته گوش می برد و یکی هم در دولت نشسته و ساطور بقیه را جلا می دهد. سود این شرکت را همه با هم به جیب میریزند. شکوه ای اگر دارند از نحوه تقسیم کار و البته تقسیم سود بین خودشان است. تا این کمپانی هست و به فعالیت اش ادامه می دهد، محصول اش ، یعنی جامعه ای به افلاس کشیده شده و دایم گرفتار مصیبت را، و مردمی دل شکسته ودایم سوگوار این یا آن حادثه، این یا آن حرمان، واین یا آن ستم را باز تولید می کند. تا این کمپانی هست ایران برای کرکسانی که در این کمپانی دهان گشوده اند، سفره برکت خیزی خواهد ماند که درآن مرگ مائده می آفریند.
وتا این کمپانی کاملا ورشکسته و منحل نشده و به طور کامل فرو نریزد، سایه مرگ از سرما دست بر نخواهد داشت.
********************************
سه نما از سازمان جهانی بهداشت:
میزان تصادفات جادهای منجر به فوت در هر کشور
************************************
مرگ و میر ناشیاز تصادفات جادهای به ازای هر 100 هزار نفر
************************************
سرانه تصادفات جادهای منجر به فوت در خاورمیانه ( به ازای هر 100 هزار نفر)
همانطور که آنار مقاله نشان میدهد، در چهارچوب نظام بورژوا دموکراتیک سرمایه داری، در مجموع ، هر چه امپریالیستی تر و جنایتکار تر باشی، جاده هایت بهتر است. مورد آمریکا کمی فرق دارد ، چون دموکراسی آمریکا که ژاندارم امپریالیستهای دموکراتیک غربی است، باید بودجه بیشتری به نظامی گری اختصاص دهد و کلا مبتکر اصلی نولیبرالیسم است..
اگر تحریمهای جنایتکارانه دموکراسی های غربی قطع شود، اقتصاد ایران بر اساس بردگی مزدی و مردسالاری ش بهتر میشود و وضع جاده ها و کیفیت ماشینها و قطعات آن بهتر میگردد.
به روشنگری، دنبال بهانه الکی نگردید، خودتان میدانید که یکی از دلایل داغون بودن وضع اجتماعی ایران امپریالیستهای دموکرات غربی هستند. هی نشان ندهید که دموکرات تر بهتر، خیر، فعلا دموکراتها امپریالیست تر و جنایتکاتر هستند، یعنی همه میدانند جز شما؟!!!!
آنارشیست