آرزوهای سال نو

روشنگری/ تا سال جدید راهی دراز نمانده است. بهار بر در می کوبد و سال نو فرا می رسد. آخرین چهارشنبه سال مثل هر سال و بر مدار سنت درخشان نوروزی زردی خود به آتش دادیم و از خوشه های گلگون آتش سرخی برگرفتیم . نوروز، روز نو، نماد نو شوندگی و نزدیک شدن دل ها و جان هاست با آرزوهایی برای آینده ای بهتر و انسانی تر. چرا که سالی که واپسین نفس هایش را می گذراند، سالی است که تنها فهرست آرزوهایمان را بلندتر کرده است. آرزو واقعیت نیست و محکوم است که نباشد، اما اگر عصاره خواستن و بایستنی شایسته باشد، از این قدرت شگرف برخوردار است که شوری در رگ های واقعیت جاری کند.
دسته بندی آرزوها به شدنی و ناشدنی همیشه تلخ است، مثل حقیقت که در ملتقای عمل و واقعیت زاده می شود تا آرزوها را از عرش ناموجود به فرش موجود فرود آورد. ولی راهی جز این نداریم که با فیلتر ضرورت آرزوهایمان را فصل بندی کنیم و اکنون که خودکامکان و دژخیمان بر ما فرمان می رانند و جان و هستی ما را گروگان منافع پلید و اهداف ضد مردمی خود کرده اند، از سبد آرزوهایمان در این آستانه سال نو، آن دسته را ارجح داریم که به ما و تلاش و فعالیت و اندیشه و نگرش خودمان برمی گردد. آرزوهایی از این دست که در سال جدید هیچ انسانی به خاطر عقیده اش اعدام نشود، هیچ زحمتکشی برای حقوقش شلاق نخورد، فقر و شوربختی مردم ایران ریشه کن شود، زندان ها و شکنجه گاهها از سرزمین مان برچیده شوند، و زندگی بر مرگ، شادی بر عزا، عشق بر نفرت، حکومت کند؛ آرزوهایی است شریف و انسانی، اما تا زمانی که در اسارت آخوندها و پاسداران دست و پا می زنیم، این آرزوهای شریف دست نیافتی اند، چرا که حاکمان تنها با اعدام و شلاق و شکنجه و زندان و کاروان های مرگ و عزا، و رواج کین و نفرت و تعصب و جاهلیت می توانند به حیات ننگ آلودشان ادامه دهند. انتظار نیش نزدن از عقرب خلاف عقل است، چنان که انتظار شور نبودن نمک و مرطوب نبودن آب.

پس تحقق این دسته از آرزوها منوط است به این که چگونه بساط حکومت اعدام و شلاق و شکنجه را برچینیم و لذا منوط است به این که چگونه از شکست ها و ناکامی ها و ضعف هایمان درس بگیریم. از تکرار خطاهای آزمون شده بپرهیزیم و از راهی برویم که شکستن شیشه عمر این رژیم با رهایی مردم درآمیزد.

بر این مدار در صدر عرصه آرزوهای ارحج سالی که در راه است، پایبندی استوار به مردم ایران شایسته تاکید است. در نبرد با ارتجاع سیاه حاکم و گزمه گانش، جز ساماندهی قدرت و اراده مردم هر تکیه گاهی سراب است و دامچاله ای تازه. آزادی این مردم را تنها با اراده و همت خود آنان می توان بدست آورد و حفظ کرد. قدرت های سلطه گر جهانی با دریای خونی که در همین خاورمیانه براه انداخته اند، هرگز نمی توانند و نخواهند توانست مبشر آزادی و رهایی مردم ایران باشند و ارمغان شان جز اسارت و فلاکت این مردم چیز دیگری نیست.

سازماندهی اراده و همت مردم ایران، اما به نوبه خویش در گرو درک بغرنجی ها و دشواری های آن است. ساده انگار خواهیم بود اگر گمان بریم که بدون رویارویی و مصاف واقعی با این بغرنجی ها؛ بدون درک عمیق سطح ادراک، داوری ها، پیش داوری ها، مقاصد، نیازهای آنی، رویاها، تعصبات، کنش ها و توانایی های این مردم می توانیم گامی حقیقی در مسیر ساماندهی شان علیه ارتجاع حاکم برداریم.

در برابر دژخیمی که سراپای جامعه را در چنگال خونین خود به محاصره گرفته است، هم تبلیغات مهم است، هم پیکار علنی نشان شجاعت می تواند باشد، هم کنشگری و برآشفتن سکوت گورستانی مطلوب ارتجاع بشدت حیاتی و الزامی است، اما ناگفته روشن است که تکیه وافر بر تبلیغات دنیای مجازی، افراط در علنیت و غفلت از مبارزه مخفی و کنشگرایی نامنطبق بر توازن واقعی قوا که حاصلی جز هزینه های جبران ناپذیر و رواج سرخوردگی و آغاز دوباره راه تا نیمه رفته ندارد، فرصت سوزی نابخشودنی است.

رژیم اعدام و شکنجه و زندان را با بنا کردن عرصه واقعی پیکار در میان توده اعماق و نقب زدن به درون لایه های زحمتکش و تهی دست جامعه ایرانی است که می توان درهم شکست و این جنگی است پیچیده و سنگر به سنگر که پیشروی در آن به آسانی به دست نمی آید؛ به صرف تبلیغات مجازی حاصل نمی شود، اغلب میدان ازدحام چشمگیر نام آشنایان نیست؛ کار گل است و زمین شوره زار که گل های آزادی و رهایی در آن با رنج و تعب بسیار می روید؛ بنایی است که همزمان از جوانب مختلف آجر به آجر می تواند ساخته شود. ولی برآمد همین بنای شکوهمند است که می تواند بازتولید یک صد ساله استبداد در پس هر زمین لرزه سیاسی در جامعه ایران را از حلقه اصلی آن درهم بشکند.

با آرزوی این که سال جدید برای مبارزان راه آزادی و عدالت اجتماعی، سال رویکرد و خانه تکانی فکری در جهت تقویت پیوندهای استوار مبارزاتی و بنای دژ استوار آزادی در جامعه ما باشد، نوروز 1403 را به همگان تبریک می گوییم و سالی پربار و سرشار از خوشی و شادکامی برای ایرانیان سراسر جهان آرزومندیم.