توریست پولدار در کشور فقیر

زندگی و قرض

https://roshangari.info

تعطیل تابستان را در کجا گذارند ید؟ اگربرای تعطیلات از یک کشور ثروتمند به یک کشور” جهان سومی ” رفته باشید ، حتما چیزی که در این سفر بیش از همه خوشحا لتان میکند این است که آنجا جیب تان را خالی احساس نمیکنید و میتوانید از همه چیزهای خوب آن با خیال راحت لذت ببرید.همه چیز را مفت بخرید.

استفانی بلاک که مقیم نیویورک و تهیه کننده فیلم های مستند است ، مثل بسیاری از آمریکائی ها که برای گذرانیدن تعطیلات به جامائیکا میروند، بارها به این کشور سفر کرده بود. جامائیکا کشور دریا، نخل، شن و موسیقی است و توریست ها را در اولین نگاه شیفته خود میکند ، اما استفانی در جامائیکا فقط توریست نیست . او توریست و مستند ساز است. با نگاه توریست رویا ئی زیبا را می بیند که به حقیقت پیوسته و با نگاه مستند ساز واقعیت را می بیند که در فلاکت غرق شده ، جامائیکای فانتزی و جامائیکای مقروض در کنار هم و در برابر هم.

حاصل این نگاه دو گانه استفانی بلاک فیلم ” زندگی و قرض” است که جایزه فستیوال لس آنجلس را به خود اختصاص داد و در تابستان گذشته تئاتر آن در آمریکا به روی صحنه رفت و توجه منتقدین را به خود جلب کرد. دیده بان حقوق بشر برگزاری نمایش آن را بر عهده گرفت.

طبیعت زیبای جامائیکا، طعم خوش زندگی در لذت جویی های متداول ساکنان هتل های این کشور، موسیقی غنی که باهنرنمایی باب مارلی ، ملودی میکرز، زیگی و استفن مارلی ، پیتر تاش و دیگران به اجرا در آمده و مباحثه جدی در مورد« یک مساله پیچیده» یعنی نقش صندوق بین المللی پول و بانک جهانی در اقتصاد جامائیکا و انعکاس آن در زندگی واقعی انسانها به زبان روایت « در ترکیب هنرمندانه ای در این فیلم به کار رفته است.»

بلاک میگوید او قبلا در مورد صندوق بین المللی پول و بانک جهانی زیاد نمیدانست و فکر میکرد اینها موسسات خیریه بین المللی مشابه صلیب سرخ هستند. اما وقتی فیلم مستند قبلی خود در باره کارگران مزارع شکر در فلوریدا را میساخت تصمیم گرفت در مورد این موسسات تحقیق کند.این تحقیق بود که کار را به تهیه فیلم “زندگی و قرض ” کشاند. فیلمی که منتقدین در باره آن گفته اند غیر ممکن را ممکن کرده است. فیلمی که مساله خشکی چون سیاست انطباق ساختاری و مباحثات پیچیده مربوط به بازار صادرات و تجارت آزاد را در قالب سرگذشت زنده و جذاب ارائه داده است.

بلاک میگوید بعضی از او انتقاد کرده اند که فیلمش توریست ها را به سخره گرفته است. او میگوید ” استفاده از توریسم مبنای روشی است که من برای تعریف داستانم انتخاب کرده ام. من توریستها را مسخره نمیکنم . توریست خود من هستم. مثال زنده مردمی که ازکشورهای ثروتمند میایند و چیزی در باره زندگی ، بیرون از هتلی که در آن زندگی میکنند نمیدانند.” .

بلاک دوربین را یک طرف این در قرار نداده بلکه دایما از بیرون به درون و بالعکس حرکت میکند. یک بخش از فیلم با این صحنه ختم میشود که چندین تن شیر تازه را دور میریزند چون تولید کننده نمیتواند آنرا بفروشد. و صدای تولید کننده شیر شنیده میشود که میگوید ” این نظم جدید به آن معنی است که دیگر در مبادله اجناس قاعده ای در کارنخواهد بود”. شرکت او مجبور شده تولید شیر را از چند میلیون لیتردر روز به 600 لیتردر روز کاهش دهد چون صندوق بین المللی، جامائیکا را وادار کرده است که همه یارانه ها به کشاورزان را قطع کند وهیچ کنترلی برواردات شیر اعمال نکند.

استانلی فیشر ، معاون سابق صندوق بین المللی پس از این صحنه نشان داده میشود که توضیح میدهد اگر این قرار صندوق به اجرا گذاشته نشود همه اعتبارات اعطایی به جامائیکا قطع خواهد شد.

بلاک در صحنه دیگر نخست وزیراسبق جامائیکا، مایکل مانلی را معرفی میکند، مانلی براساس برنامه ای که با مقررات صندوق بین المللی انطباق نداشت انتخاب شده بود .او در یک مصاحبه ای تاثیر گذار توضیح میدهد که چگونه مجبور شده است اولین توافق نامه با صندوق را برای گرفتن وا م امضاء کند، چون هیچ آلبرناتیودیگری نداشت .”این یک طرح گلوبال برای جهان سوم است .”

” رفتن به صندوق و امضای آن توافقنامه یکی از تلخترین و جانکاه ترین تجارب زندگی من بود. حتی یک کشور وجود ندارد که این توافقات را با صندوق به اجرادر آورده باشد و سیستم آموزش خوب، سیستم کشاورزی خوب و سیستم بهداشت خوب داشته باشد… همه انها در زنجیر استعمار کهنه گیر افتاده اند. “

ازاستفانی بلاک پرسیدند آیا او مردم کشورهای ثروتمند را مسئول فلاکت مردمی میداند که قربانی این سیاستها هستند. اوپاسخ میدهد: ” خوب، موضوع فیلم همین است ،این سوالی است که وقتی فیلم را میساختم از خودم میکردم. نقش من در این رابطه چیست؟ آیا اگر کشورم بزرگترین نقش را در اقتصاد این کشور داشته باشد ، ایا من به نحوی مقصرم؟”

زهره سحرخیز

” قرص خواب “ / زهره سحرخیز

مارلون براندو،عظمت هنری، شجاعت مدنی