گذار دشوار از فاصله های کوتاه دهکده جهانی

روشنگری. در دهکده جهانی، فاصله های کوتاه برای اکثریت عظیمی بسیار دراز است، برای آنها که این عکس اقامتگاه آن ها را به نمایش میگذارد، به درازای ابدیت. عکاس، کریستین سینیبالدی، روزو روزگار آنها و همراهان شان را در چند عکس ثبت کرده است.

آنها تلاش میکردند فاصله ,جهنم جنوب, تا , بهشت شمال, را با قایق بگذرانند تا با جنگ، با بمب هایی که بر سرشان فرومی بارد، با فقر، بیکاری و استبداد و فساد دولتی فاصله بگیرند. قایق ها قرار بود آنها رااز دریای مدیترانه عبور داده در سواحل ایتالیا پیاده کند. این عکس گورستانی در جزیره لامپدوزا را نشان میدهد. اجساد مهاجرانی که هویت شان روشن نیست در این گورستان دفن شده است.

به گفته سینیبالدی در برخی از گورها بیش از یک انسان آرمیده اند و این گورها فقط با عددی که تعداد آنها را نشان میدهد مشخص شده است. طی 8 ماه بیش از 6500 پناهجو سوار بر 100 قایق خود را به این جزیره رسانده اند. از 50000 نفری که در عرض سه سال گذشته با 700 قایق به سواحل ایتالیا آمده اند، بیش از 60 درصد ازمغرب، 15 درصد از آفریقای غربی، بقیه از شبه قاره هند و خاورمیانه بودند. حوادث تراژیک که بخشی از پناهجویان را مستقیما به زیر خاک می فرستد کم نیست.

اما آنها هم که زنده میمانند، معلوم نیست به آسانی در آغوش , ساحل خوشبختی, جا بگیرند. آنچه در انتظار آنهاست زندگی شکننده و رقت باری است که برای برخی به دیپورت منتهی میشود و بقیه را که بسیاری از آنها جوانان جویای کار هستند، به دالان دراز انتظار وارد میکند. جرم آنها چیست؟ این که تصادفا در طرف اشتباه جهان به دنیا آمده اند. هرچه دهکده کوچک تر و فاصله ها کوتاه تر میشود، آنها بیشتر به نامیمون بودن این تصادف پی می برند و برتلاش خود برای اصلاح این اشتباه تصادفی می افزایند، و هرچه این تلاش مضاعف میشود، دیوارها بلندتر، فاصله ها صعب العبور تر و تعداد تراژدی ها بیشتر میشود.

از آرشیو