پری زنگنه:طبیعت به زن و مرد حقوق برابر داده است

از آرشیو، به بهانه ی 11 آذر زاد روز پری زنگنه

روشنگری : ششمین جشنواره موسیقی زنان, امسال در تالار وحدت برگزار شد. برنامه, پشت دیواره آهنین آپارتاید جنسی و در چارچوب محدودیت های شدید رژیم به اجرا در آمد . هم استقبال شدید از برنامه و هم تلاش برگزار کنندگان جشنواره برای باز کردن فضای تنفسی، هر قدر هم محدود که باشد، نشان می دهد زنان ایران حاضر نیستند به قوانین متحجر رژیم تن در دهند و تلاش می کنند به هر وسیله ای راه را بروی زندگی بگشایند.

و این تلاش ها در جهان منعکس می شود. از این رو درهفته اخیردر حالی که خبر فاجعه بار اعدام تبه کارانه عاطفه رجبی تیتر بسیاری از رسانه ها را به خود اختصاص داده بود، خبر جشنواره موسیقی زنان هم به نشانه تلاشی برای زنده ماندن در این فضای جنایت باربه نوبه خود جایی باز کرد و گزارش آن در رسانه های غربی این جا و آن جا بازتاب یافت. در چهارمین شب جشنواره، پری زنگنه خواننده به نام و محبوب ایران ، به اجرای برنامه پرداخت. خبرگزاری فرانسه از این شب گزارشی ارسال کرد که در تارنمای دیلی استار جمعه 27 اوت به چاپ رسیده است. خلاصه آن را در زیر می خوانید.

هنگام ورود به سالنی که قرار بودبانوی بزرگ موسیقی ایران در آن برنامه اجرا کند، آدم تصور می کرد وارد یک پایگاه مخفی نظامی می شود. در درگاه ها نگهبانان امنیتی یونیفورم پوشیده از واردین می خواستند که دوربین، تلفن همراه و ضبط صوت خود را تحویل بدهند. هدف این بود که از جسنواره ی یاسمین، که در سال 1999 شروع شده و در آن خواننده گان زن برنامه اجرا می کنند چیزی به بیرون درز نکند.

مردان از ورود به سالن منع شده بودند. حتی تکنیسین های صدا و مامورین امنیتی نیز مشمول این ممنوعیت بودند و بعد از اجرای وظایف خود از سالن خارج شدند و تنها 1000 زن در سالن باقی ماندند.

پری زنگنه که سال ها قبل بینایی خود را در یک تصادف از دست داده است، از معدود خواننده های زن قبل از انقلاب است که هنوز اجازه اجرای برنامه دارد.

اولین آهنگ با شور حضار روبرو شد، که با ابراز دلتنگی و کف زدن های محتاطانه همراه بود. بسیاری گفتند که اولین بار است می بینند زنی به تنهایی می خواند.
زنگنه یک لباس ساده بژ پوشیده و موهای اش را دورش ریخته بود، بی زرق بودن اش یکی از دلایلی است که به بقایش کمک کرده است. آذر هاشمی که فستیوال را سازمان داده است گفت: زنگنه به این دلیل توانسته خود ش را حفظ کند که همیشه یک هنرمند واقعی و قابل احترام بوده است.

هاشمی که خودش سازنده آهنگ و اهل موزیک است گفت خوانندگان دوره سختی را می گذرانند تا بتوانند نظر رژیم اسلامی را مبنی بر این که صدای زن تحریک آمیز است و افکار شیطانی و جنسی را در مردان بیدار می کند تغییر بدهند.

زنگنه که شاهد تلاش های رژیم برای خاموش کردن صدای زنان خواننده است می گوید: ما سال ها مبارزه کرده ایم. جنسیت در هنر بی معنا نیست و اولین تجربه هر انسانی از موسیقی صدای لالایی مادرش است . مقامات که نگران اخلاق هستند ، باید این را هم بدانند که زنان نیز از صدای مردان بر انگیخته می شوند.
زنگنه در باره محدودیت هایی که بر زنان اعمال می شود می گوید: مردان به خودشان اعتماد ندارند، آن ها می ترسند زنان از آن ها قوی تر شوند و بشکفند.

علیرغم محدودیت ها، بسیاری از زنان ایرانی به طور خصوصی در خانه نزد معلمین خود آواز خواندن را می آموزند، پری زنگنه هم به طور خصوصی در س میدهد. او که از معدود زنان خواننده حرفه ای است که از ایران به آمریکا نگریخته می گوید : ممنوعیت زنان را متقاعد نکرده است. اگر متقاعد شده بودند دیگر نمی خواندند. درس دادن و عشق پری زنگنه به موسیقی کلاسیک او را در ایران نگه داشته است. او می گوید : ” طبیعت به زن و مرد حق برابر داده است. حکومت یک روز این را خواهد فهمید. “

بسیاری از همکاران او طور دیگری فکر می کنند.آن ها به لس آنجلس رفته و در میان خیل تبعیدیان با خواندن زندگی خود را تامین می کنند و نوارهای آن ها به صورت سی دی یا ویدیو به ایران بر میگردد.

از زمان خاتمی که در 1997 به ریاست جمهوری رسید، محدودیت های موسیقی اندکی کاسته شد. خوانندگان مرد اجازه یافتند موسیقی پاپ سبک بسازند و زنان اجازه پیدا کردند به صورت کر در زمینه پشت بخوانند.

فرشته نفری ، خواننده جویای نام 26 ساله که در کنسرت شرکت کرده بود امیدی به آینده خودش ندارد. او می گوید: , ما بر خلاف مردان مطلقا شانسی برای حرفه ای شدن نداریم، به ناگزیر خواندن برای مایک کار جانبی است., او می گوید بزرگ ترین آرزوی من این است که صفحه پاپ بسازم. موسیقی سنتی خوب است ولی به نیازهای ما ، شادی و تفریح ، پاسخ نمی دهد.