فرانسه: ریما حسن، ساحره جدید

ریما حسن، نماینده فرانسوی پارلمان اروپا، کسی که تا دیروز مورد توجه رسانه ها بود، پس از این طرد شده است. رئیس شورای نمایندگی یهودیان در فرانسه (CRIF ) در رادیو J ( ایستگاه رادیویی وابسته به یهودیان فرانسه)، وی را به عنوان یک « خطر» مورد اتهام قرار می دهد، و در همان حال، وزرا و نمایندگان مجلس ملی خواستار لغو ملیت فرانسوی وی هستند. همه این اقدامات در فضای پیش از انتخابات شهرداری ها، در ماه مارس ۲۰۲۶ در حالی اتفاق می افتد که فرانسه تسلیم ‌ناپذیر(La France Insoumise) ، حزبی که آن را نمایندگی می کند، به طور ویژه ای در تیر‌رس فضای رسانه ای قرار گرفته است. چرا تا این حد انزجار

Martine Bulard / برگردان سعید جوادزاده امینی

ریما حسن چندین عیب و نقص را در خود جمع کرده است. به دلیل جوان بودن، از سوی سالمندانی که بخش عمده ای از فضای رسانه ای را اشغال کرده اند، مورد تحقیر قرار می گیرد، به دلیل زن بودن، مورد نفرت همه زن ستیزان است، به دلیل ریشه نژادی اش، به طرفداری از قومیت گرایی متهم است، به خاطر فلسطینی بودن، به عنوان سخنگوی حماس معرفی می شود، و به دلیل مسلمان بودن، به شکلی غیر قابل اجتناب یک تروریست محسوب می شود و به عنوان یک حقوقدان، کسی است که حقوق را مورد دستکاری قرار می دهد، و به عنوان یک عضو حزب فرانسه تسلیم‌ نا پذیر، به طور قطع و یقین یک یهود ستیز است.

این پیش داوری های تبعیض آمیز، که در دیگ نفرت روی هم انباشته شده اند، تصویری از ریما حسن را شکل می دهند که به طور مداوم در رسانه های اجتماعی، شبکه های تلویزیونی ۲۴ ساعته و حتی به صورت تصاویر گرافیتی روی دیوارهای برخی از محله ها بازتاب می یابد.

این نماینده پارلمان اروپا، مدتها الگوی یک مهاجر موفق به شمار می رفت. این زن جوان با ظرافت خاص، فصاحت کلام، و تحلیل های روشنفکرانه راسخ، مخاطبان را مجذوب خود می ساخت، و توجه رسانه ها را به خود جلب می کرد. وی به دلیل تخصص خود در حقوق بین المللی و امور مرتبط با مهاجرت، با برخی از سازمان ها از جمله شورای جهانی برای تنوع و شمول پذیری، یک نهاد مشورتی گروه اورئال، معبد زیبایی، که در سال ۲۰۲۳ به آن پیوست، همکاری داشت.

تا زمانی که « تنوع» ( یکی از ارزش‌ های مورد حمایت اورئال ) مطیع و همرنگ‌ جماعت باقی بماند، همه چیز در بهترین شکل ممکن پیش می ‌رود، اما حملات گروه های فلسطینی، از جمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، همه چیز را تغییر داد.

از ستاره بودن تا مطرود شدن

ریما حسن فلسطینی در مواجهه با واکنش یکسویه به این اقدام – که عمدتآ توسط حماس صورت گرفت و به مرگ ۱۲۱۹ اسرائیلی و گروگان گیری ۲۵۱ نفر منجر شد، – و سوءاستفاده‌ از آن و پنهان کردن پاکسازی قومی فلسطینی ها، امری که در ۷۵ سال گذشته تکرار شده است، نمی تواند سکوت اختیار کند. او همان روزی که حمله اتفاق افتاد، در حساب کاربری خود در شبکه X ( توئیترسابق ) نوشت : « ابراز شادمانی از مرگ غیر نظامیان از نظر اخلاقی غیر قابل قبول است»، و به عنوان یک حقوقدان توضیح داد : « آنچه حماس انجام داد، طبق قوانین بین المللی به عنوان یک جنایت جنگی، و جنایت علیه بشریت محسوب می شود» ، او حتی گفتمان رایج آن زمان، مبنی بر این که « حماس یک سازمان تروریستی است» را از آن خود کرد. جمله ای که چندین بار در طی همان سال تکرار کرد. اما کافی نبود.

رسانه هایی که زمانی او را مورد ستایش قرار می دادند، اکنون با خشونت او را طرد می کنند. همه این ها در فضایی گسترده از ممنوعیت در ابراز هرگونه همبستگی با غزه اتفاق می افتد : دولت حمایت از فلسطین را با یهود ستیزی برابر می داند. ریما حسن می گوید : « مقام های سیاسی و بلند گوهای رسانه ای آنها، از ما می خواهند که همدلی طبیعی خود با قربانیان اسرائیلی را به حمایت از « دولت اسرائیل» تبدیل کنیم. این دیگر زیاده روی است : از ستاره بودن به مطرود شدن افول می کند.

ریما حسن، در ۲۸ آوریل ۱۹۹۲، در اردوگاه پناهندگان فلسطینی در نیراب واقع در نزدیکی شهر آلِپ در سوریه ،جایی که خانواده پدر و مادرش پس از ترک اجباری روستای خود در زمان تشکیل دولت اسرائیل در سال ۱۹۴۸ و در جریان « نکبه » ( فاجعه) در آن ساکن شدند، به دنیا آمد. مادرش که معلم مدرسه بود، سرانجام با ترک همسر و اردوگاه پناهندگان، در نیورNiort ، واقع در Deux-Sèvres، به عنوان پناهنده اسکان گرفت، و به عنوان نظافتچی به کار مشغول شد. چندین سال طول کشید تا توانست اجازه آوردن دو دختر ـ از جمله ریما ی ده ساله -و چهار پسر خود را در سال ۲۰۰۱، کسب کند.

۸ سال پس از آن، ریما حسن ملیت فرانسوی را دریافت می کند. در ۱۸ سالگی، او مثل بسیاری از فلسطینی های پناهنده ی دیگر، فاقد تابعیت نیست. پس از به دست آوردن مدرک کارشناسی ارشد در حقوق بین المللی و سازمان های جهانی، از دانشگاه پانتئون – سوربون در سال ۲۰۱۶، همزمان با فعالیت در دفتر فرانسوی حمایت از پناهندگان فاقد ملیت(Ofpra )، پایان نامه دکترای خود در ارتباط با « حقوق عملی در اردوگاه های پناهندگان » را آغاز کرد. پس از آن ، تا سال ۲۰۲۳ به عنوان گزارشگر دیوان ملی حقوق پناهندگی (CBDA ) به کار اشتغال داشت (۱).در سال ۲۰۱۹، او که از کمبود اطلاعات قابل اعتماد در مورد پناهندگان ناامید شده بود، رصد خانه اردوگاه های پناهندگان را ایجاد کرد، که در آن شبکه ای از داوطلبان وظیفه جمع آوری اطلاعات و همچنین تحقیق، نقشه برداری و گزارش دهی در مورد اردوگاه های پناهندگان در سراسر جهان را بر عهده داشتند. از بسیج مدنی تا تعهد و مشارکت سیاسی در کشاکش حملات حماس و پاسخ نا متناسب اسرائیل ، تنها یک گام فاصله است.

توهین و تهدید به مرگ

در کارزار انتخابات پارلمان اروپا، با قرار گرفتن در لیستی به رهبری مانون اوبری، از حزب LFI ( فرانسه تسلیم نا پذیر) موافقت کرد، تا در بروکسل « صدای یک فلسطینی را به گوش برساند». یک سال و نیم پس از آن وی از این که نتوانسته است تحریم های لازم علیه اسرائیل، به ویژه بر اساس قوانین بین المللی، تعلیق توافقنامه همکاری با این کشور را کسب کند، ابراز پشیمانی می کند. اما ، همراه با دیگران موفق شده است تا نسل کشی جاری در غزه را به یک موضوع محوری تبدیل کند. پولیتیکو(Politico) روزنامه اینترنتی محافظه کار که در واشنگتن پایه گذاری شده، وی را در میان ۲۸ چهره تآثیر گذار اتحادیه اروپا قرار داده است و تآکید می کند : « چه از ( ریما) حسن تمجید شود، و چه مورد انتقاد قرار گیرد، او در ارتباط با سیاست غزه، به صدای نسلی در اروپا تبدیل شده است، و به نظر نمی رسد که به این زودی ها صدای خود را پائین بیاورد » (۲).

اما انتخاب کاندید شدن برای نمایندگی در پارلمان اروپا از سوی حزب فرانسه تسلیم ناپذیر – در مقایسه با حزب سبز ها – که برای او موقعیت انتخاب شدن را فراهم می کرد، با هزینه همراه بود. دیگر از تصاویر کم وبیش صمیمانه در روزنامه های لیبراسیون و لوموند، به خصوص این دومی که در پروسه شکار این ساحره ی جدید بسیار فعال است، خبری نیست ( کادر ذیل این مقاله را بخوانید)

بلافاصله پس از اعلام نامزدی وی در این انتخابات ، نام، آدرس محل سکونت و شماره تلفن او در شبکه های اجتماعی منتشر شد

او به خاطر جسارتش در صحبت کردن از تبعیض نژادی، و محکوم کردن « سیاست نسل کشی» بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، مورد انتقاد قرار گرفته است. با وجود این، در همان زمان، در ژانویه ۲۰۲۴، دیوان بین المللی دادگستری، به صراحت اعلام کرد که « خطر نسل کشی علیه فلسطینی ها در غزه وجود دارد». این واقعیت امروز توسط بسیاری از نهادهای سازمان ملل متحد، مورخان اسرائیلی، سازمان های غیر دولتی و بسیاری از کارشناسان حقوقی مورد شناسایی قرار گرفته است.

از لحظه ای که او نامزدی خود را اعلام کرد، نام، آدرس محل سکونت و شماره تلفن وی در رسانه های اجتماعی پخش شد. او حتی در خیابان به تجاوز یا قتل مورد تهدید قرار گرفت. مجبور شد محل زندگی خود را تغییر دهد. این اقدامات آنقدر خشونت آمیز بود که بیش از ۵۰۰ نماینده و شخصیت های سیاسی ملی و اروپایی نامه ای سرگشاده در دفاع از ریما حسن منتشر کردند، و طی آن اظهار داشتند « آنچه آنها می خواهند خاموش کنند، صدای فلسطین و تمام صداهایی است که از آن دفاع می کند » ( مدیا پارت ، ۲ فوریه ۲۰۲۴).

کارخانه جنجال آفرینی

« ماجراهای » ساختگی همچنان در حال افزایش هستند. کانال یوتوبی Crayon بخشی از مصاحبه با ریما حسن را انتخاب کرد، که در آن ظاهرآ گفته شده بود « اقدامات حماس در هفتم اکتبر مشروع است». مصاحبه کامل وی، این فریب را برملا می کند. اظهارات او در مورد حماس، ربطی به اقدامات صورت گرفته در ۷ اکتبر نداشت. این کانال از پخش کامل آن خودداری می کند.

این فعال سیاسی جوان می کوشد وضعیت حاضر را مورد تحلیل و تفسیر قرار دهد. اما تلاش وی بیهوده است. همان طور که ژیل- ویلیام گلدنادِل، وکیل فرانسوی – اسرائیلی به درستی ۳۰ آوریل در شبکه CNews گفت : « او ممکن است در طول برنامه کریون چیز دیگری گفته باشد، اما واقعیت این است که برای ریما حسن اقدامات حماس مشروع است». به عبارت دیگر : حتی اگر وی چنین چیزی را نگفته باشد، می توانست آن را به زبان بیاورد، در هر صورت او به آن اعتقاد دارد. هر چه قدر هم باور نکردنی به نظر برسد، این نگرش در میان وزیران و رهبران سیاسی نیز وجود دارد.

با پیش بینی اظهارات احتمالی او، مسئولین دانشگاه پاریس – دوفین، دانشگاه علوم سیاسی و دانشگاه استراسبورگ، سخنرانی هایی را که قرار بود وی به ترتیب در روز های ۶ ماه مه، ۲۲ نوامبر و ۲۸ نوامبر ۲۰۲۴ ایراد کند، با این توجیه که « خطر بروز اختلال در نظم عمومی » وجود دارد، اقدام به لغو آنها کردند. در همه موارد، این سانسور ها از حمایت وزیر آموزش عالی، خانم سیلوی روتایو و جانشین وی پاتریک هِتزِل و همچنین وزیر کشور برونو روتایو، برخوردار بود.

همزمان، ریما حسن که هدف چندین شکایت قرار گرفته است ، در دو نوبت توسط پلیس در ارتباط با تحقیقات در مورد اتهام « دفاع از تروریسم» در آوریل ۲۰۲۴، و سپس در آوریل ۲۰۲۵، به مدت بیش از۱۱ ساعت متوالی مورد بازجویی قرار می گیرد. یکی از شکایت ها ، که توسط دفتر ملی هوشیاری علیه یهود ستیزی (BNVCA ) ، ثبت شده است، در ارتباط با توئیتی است که او خطاب به دانشجویان دانشگاه علوم سیاسی نوشته شده ، و در آن آنها را به « قیام» دعوت می کند. شکایت دوم به دلیل اتهام به « تهدید » در ارتباط با تبادل پیام در کانال اینترنتی X با گزاویه بِلامی نماینده پارلمان اروپا از حزب جمهوری خواهان (LR ) است، که در آن روابط نزدیک گروه حزبی وی با « رژیم نسل کش اسرائیل» را محکوم می کند. بر عکس، در مورد این واقعیت که چند روز پیش از آن همین بِلامی، ریما حسن را به « یهود ستیزی» متهم کرده بود، چیزی که مانع از تصدی یکی از چهار معاونت ریاست کمیته حقوق بشر پارلمان اروپا برای وی شده بود، سکوت مطلق حاکم شده است.

حمله دیگری علیه ریما حسن، به نقل قولی از روانپزشک استعمار ستیز فرانسوی، فرانتس فانون مربوط است. و حمله دیگری نیز، در ارتباط با شعر معروف « کارت شناسایی » اثر شاعر معروف فلسطینی، محمود درویش :

اما… اگر گرسنگی بکشم

گوشت غارتگر خود را خواهم خورد

مراقب باش…مراقب باش

از گرسنگی من

و از خشم من !

لیست طولانی است، و بهانه ها برای متهم کردن، گوناگون…

جرم انگاری حمایت از فلسطین

توسل به اقدامات قضایی رو به افزایش است، و با تشدید حملات اسرائیل، اهداف آنها نیز تنوع می یابد، و به نوعی جرم انگاری حمایت از فلسطین دامن می زند.

اتحادیه یهودیان فرانسه برای صلح (UJFP )، حزب جدید ضد سرمایه داری (NPA )، رئیس تشکیلات اروپا – فلسطین اولیویا زِمور، دبیر کل کنفدراسیون عمومی کار در شمال، ژان پل لسکو، محقق اسلام شناس، فرانسوا بورگا و نمایندگان مجلس ماتیلد پانو و دانییِل اوبونو، همگی متحمل هزینه « این جرم» خواهند شد.

دستیابی به اطلاعات دقیق در مورد این اعلام جرم ها غیر ممکن است، اما تعداد احکام صادر شده به دلیل تجلیل از تروریسم رو به افزایش است : ۱۳۱ حکم بین ژانویه و اکتبر ۲۰۲۳، و ۴۵۲ حکم بین اکتبر ۲۰۲۳ تا نوامبر ۲۰۲۴ (۳).

این « سوء استفاده ها» صفتی که قاضی سابق شاخه تحقیقات ضد تروریسم، مارک تِرِوِدیک، به آنها اطلاق می کند، بخشی از یک استراتژی به دقت برنامه ریزی شده هستند. گسترش این رویه ها با هدف خفه کردن هرگونه انتقاد از سیاست اسرائیل صورت می گیرد. هر چه تعداد آنها بیشتر باشد، از شانس موفق شدن بیشتری برخوردار خواهد بود. آنها همچنین به عنوان بهانه ای برای ممنوعیت از برگزاری کنفرانس ها یا ممانعت از شرکت افراد مورد هدف قرار گرفته، در میتینگ ها، عمل می کنند.

« اسناد اسرائیل » فاش می کند که دولت اسرائیل در فرانسه و اروپا « جنگی حقوقی علیه کسانی که با جنایات اسرائیل مبارزه می کنند»، به راه انداخته است

اکثریت قریب به اتفاق اتهامات حقوقی از سوی تعداد انگشت شماری از سازمان ها سرچشمه می گیرند : اتحادیه دانشجویان یهودی فرانسه (UEJF )، شورای نمایندگی مؤسسات یهودی در فرانسه (CRIF )، رصد خانه یهودیان در فرانسه، سازمان یهودیان اروپا(OJE ) ، اتحادیه بین المللی علیه نژاد پرستی و یهودی ستیزی (Licra )، و چند شخصیت کم و بیش مرتبط با Elnet France ( سازمان غیر دولتی که روابط اروپا با اسرائیل را ترویج می کند م)، و نماینده همه جا حاضر جناح مکرونیست در پارلمان فرانسه، کارولین یادان (۴)، که شهروندان فرانسوی خارج از کشور، از جمله اسرائیلی – فرانسوی ها، را نمایندگی می کند، کسی که در حال حاضر، با همدستی سوسیالیست هایی چون فرانسوا اولاند و ژروم گودج، می کوشد طرحی را در پارلمان فرانسه به تصویب برساند، که بر اساس آن هرگونه انتقاد از سیاست اسرائیل جرم انگاری محسوب خواهد شد (۵). او در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵ در فیس بوک با افتخار نوشت : « به لطف گزارش ما بود که ریما حسن، [توسط پلیس] به اتهام « حمایت از تروریسم» احضار شد.

این مراقبان، همگی بدون رودربایستی گفتمان اسرائیل را در فرانسه ترویج می کنند. در ماه دسامبر ۲۰۲۴، مدیا پارت با استناد به « Israel Files »( ۶)، بر اساس ایمیل های داخلی وزارت دادگستری اسرائیل، ابزار هایی را که دولت اسرائیل « برای جنگ حقوقی علیه کسانی که در محاکم قضایی علیه جنایات اسرائیل مبارزه می کنند»، در فرانسه و اروپا به کار گرفته است، با تآکید بر مشارکت فعال شورای نمایندگی مؤسسات یهودی فرانسه « CRIF »، به ویژه علیه فعالان جنبش بایکوت، عدم سرمایه گذاری و تحریم ها (BDS )، در این اقدامات را افشا می کند .

شگفتی بر انگیز این که، رسانه های فرانسوی که به راحتی به دخالت روسیه یا چین [ در امور داخلی] اشاره می کنند، این افشاگری ها را نادیده می گیرند. پارلمان اروپا نیز همین طور. رافائل گلوکسمن، رئیس کمیته ویژه مداخلات خارجی در فرایند های دموکراتیک اتحادیه اروپا هم چیزی ندیده است…

آبروریزی بزرگ

البته، اظهار نظر های ریما حسن قابل بحث هستند. مانند پیشنهاد یک دولت دو ملیتی، که اتفاقآ موضع رسمی حزب « ‌فرانسه تسلیم ناپیر» (LFI ) نیست. اما این موضوع در حوزه بحث سیاسی قرار می گیرد. برخی از عبارات به کار گرفته شده توسط وی چندان خوشایند نیستند : او ژرار لارشه، رئیس مجلس سنا را « آشغال» خطاب می کند، و با لحنی نا مناسب وزیر کشور فرانسه را با همتای تونسی اش مورد مقایسه قرار می دهد، و تآکید می کند که اولی می خواهد تابعیت فرانسوی او را سلب کند، در حالی که دومی در طول سفرهایش به تونس از او محافظت می کند»، زندانیان سیاسی تونسی از این قدر شناسی نسبت به وزیر کشورشان لذت خواهند برد !…

این نماینده جوان مجلس، همواره از افتادن به دام رسانه های اجتماعی که او را به واکنش های فوری و لفاظی های تحریک آمیز وا می دارد، اجتناب نمی کند. البته درست است که او به استثنای چند فرستنده رادیویی، و شبکه تلویزیونی جانبی، حتی زمانی که جزو معدود شهروندان فرانسوی به شمار می رفت که سوار بر کشتی موسوم به مادلن ( برگرفته از نام اولین زن ماهیگیر ساکن غزه م)، ناوگان دریایی نجات به منظور در هم شکستن محاصره غزه، را همراهی می کرد، توسط رسانه ها مورد بایکوت رسانه ای قرار گرفته است.

در حالی که اسرائیل ناوگان را متوقف و فعالان اقدامات بشردوستانه را دستگیر می کند، ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه، « پوچی عملیات تبلیغاتی» و « اداء و اطوار خانم حسن » را مورد انتقاد قرار می دهد

اکثر فرستنده های رادیویی و تلویزیونی عمومی در ابتدا این رویداد را نادیده گرفتند، تا ماه ژوئن ۲۰۲۵، که کوزور و ماریان، روزنامه های ارتجاعی و سخنگویان سیاست اسرائیل، اظهارات کنایه آمیزی در این ارتباط را در صفحات خود مطرح کردند. در حالی که اسرائیل کشتی ها را در آب های بین المللی توقیف و فعالان مدنی را دستگیر کرده بود، ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه، به جای ابراز نگرانی در مورد این دزدی دریایی، ۱۱ ماه ژوئن، در سخنرانی خود در پارلمان « پوچی یک اقدام تبلیغاتی» و به ویژه « ژست های خانم حسن» را مورد انتقاد قرار داد. فابین روسل، دبیر کل حزب کمونیست فرانسه ، نیز همین ساز را به صدا در آورد : او گفت « ما اینجا نیستیم، که سر و صدا به پا کنیم، اقدام ما نسبت به ناوگانی که با چند کیلو ماکارونی و آرد به سوی غزه حرکت می کند، و هرگز نخواهد رسید، سر و صدای کمتری به پا خواهد کرد» ( ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵).

صوفیا آرام ، طنز پرداز، سه ماه پس از آن در رادیو فرانس انتر می گوید : « دو کیلو ماکارونی وِگان ، یک بسته فلسطین کوکا و سه جعبه محافظت های ماهیانه » که توسط « فعالان اسلامیست++» برده شدند. در حالی که ریما حسن، ناوگان دریایی ‌Global Sumud را که از حمایت بسیاری در خارج ، از جمله دولت های اسپانیا و کلمبیا برخوردار بود، همراهی می کرد.

نسل جدیدی از فعالان سیاسی

مشروعیت ریما حسن، به عنوان یک زن فلسطینی و « فرزند نکبه ( فاجعه) »، او را به مبارزه برای پی گیری حقوق فلسطینی ها به بازگشت به سرزمین های از دست داده خود، فرا خوانده است، چیزی که باعث می شود رسانه های حامی اسرائیل، حملات تندی را نسبت به او اعمال کنند. هنگامی که در برنامه مناظره ای « امشب» کانال ۵ فرانسه، در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۳، با حالتی احساس بر انگیز مخاطبان خود را مورد سؤال قرار می دهد و می گوید « اینجا هر یک از شما می توانید به روستایی که پدر بزرگ و مادر بزرگتان در آن می زیسته اند بروید، به چه دلیلی من باید از این حق محروم باشم؟ » هیچ کس نمی توانست با او موافقت نکند .

این نماینده پارلمان اروپا که بر آمده از جامعه مدنی، با پیشینه مهاجرتی است، نماینده نسل جدیدی از فعالان سیاسی به شمار می رود. او به لطف صراحت در بیان و تخصص خود به عنوان یک حقوقدان بین المللی، به صفوف حزب « فرانسه تسلیم ناپذیر» LFI پیوست. این امر او را به هدف قابل حمله ای برای همه احزاب سیاسی تبدیل می کند. در رآس این تقابل، امانوئل مکرون و هوادارانش قرار دارند. جریانی که پس از انحلال پارلمان در ۲ ژوئن ۲۰۲۴، یک جناح « مرکزی افراطی» متشکل از برخی از جمهوری خواهان، و بخشی از سوسیالیست ها را تشکیل داد. به وجود آمدن جبهه مردمی جدید به کوشش LFI این پروژه را خنثی کرده است. از آن زمان همه فعالان این حزب می باید سلب اعتبار شوند.

دسیسه علیه ریما حسن و حزب « فرانسه تسلیم ناپذیر»، مشکل عمیق تری را آشکار می کند : زخم درمان ناپذیر اسلام هراسی به تدریج در جامعه گسترش می یابد

حد اقل ۶ وزیر، ریما حسن را به مواردی چون حمایت از تروریسم، تحریک به خشونت، و یهود ستیزی متهم کرده اند. آنها در کنار رهبران و نماینگانی ازحزب سوسیالیست در پارلمان، چون ژروم گِدژ، یا از جمهوری خواهان ، مثل ژرالد دَرمَنن، قرار گرفته اند. اوا سوتو، مجری رادیو J ( رادیوی جامعه یهودی پاریس م) در تاریخ ۱۰ژوئن ۲۰۲۴، توضیح داد، از او همچون یک مترسک به عنوان یک تاکتیک هراس افکنی استفاده می شود، تا اطمینان حاصل شود که کمربند انتخاباتی که پیش از این مانع به قدرت رسیدن راست افراطی می شد، اکنون «حزب فرانسه تسلیم نا پذیر را مورد هدف قرار دهد». چیزی که به خوبی در مجله لو پوئن خلاصه شده است : « ژان ماری لوپِن باز گشته است، این بار نام او ریما حسن است.»

نوئل بوفِت، وزیر مسئول اداره کشور، و پاتریک میگنو، وزیرمسئول روابط با پارلمان، تا آنجا پیش رفتند، که در ماه مارس ۲۰۲۵ با تآیید برونو روتایو خواستار سلب تابعیت ریما حسن شدند، امری که به این دلیل که او از تابعیت دیگری برخوردار نیست، غیر قانونی خواهد بود. این سلب تابعیت، توسط ماریون مارشال لو پِن، ژان فیلیپ تانگی و سپس مارین لوپِن نیز درخواست شده است. می باید تصور کرد که این روند چه خشونت نمادینی را برای زن جوانی که دیروز فاقد تابعیت بود، آشکار می کند، ریما حسن، حتی امروز نمی تواند احساسات خود را هنگام صحبت کردن در مورد آن مهار کند.

اما نباید اشتباه کرد. این توطئه علیه او و حزب فرانسه تسلیم ناپذیر، مشکل اساسی تری را بازتاب می دهد : زخم درمان ناپذیر اسلام هراسی، که به تدریج در سراسر جامعه گسترش می یابد. در ۳ دسامبر ۲۰۲۵، ناتالی سن- کریک ، سر مقاله نویس، با اطمینان در فرانس انفو ادعا کرد که رهبران حزب فرانسه تسلیم نا پذیر، از « یهودی ستیزی» به منظور جذب آرای مسلمان ها» در حومه شهرها، که ذاتآ یهود ستیز بوده اند، استفاده می کنند. چند روز پس از آن، آلن مینک، مشاور قدرتمندان و نظریه پرداز « جهانی سازی شادمانه» این اتهام را تکرار کرد.

همان طور که آرت اسپیگِلمَ، رمان نویس گرافیکی آمریکایی، به درستی در مصاحبه مشترک با همتای خود جو ساکو در روزنامه لیبراسیون در ۲۲ دسامبر خلاصه کرد : « یهود ستیزی اکنون به عنوان کلید رمزی برای هرگونه همدردی با فلسطینی ها به کار برده می شود. » در فرانسه، این کلمه برای مشروعیت بخشیدن به نژاد پرستی بر ضد مسلمان ها و بی اعتبار کردن هر صدای چپ، بسیار مناسب شده است.

ضمیمه مقاله

روزنامه « لو موند» در نوشته هایش

ریما حسن، که پیش از انتخاب شدن در لیست « فرانسه تسلیم نا پذیر» برای انتخابات پارلمان اروپادر ۲۰۲۴، به خاطر آثارش شناخته می شد، در روزنامه لوموند، به عنوان یک چهره پر انرژی نو ظهور، در عرصه سیاسی فرانسه مورد ارزیابی قرار گرفته بود. موضع او در مورد فلسطین، و اسرائیل، همان طور که پرتره ی وی در « M » مجله هفتگی روزنامه لوموند، آشکار می کرد (۷)، کاملآ شناخته شده بود. یک سال پس از آن، تصویری که کریستف آیاد، و آبِل مِستر، در یک صفحه کامل روزنامه لوموند از او ارائه می دهند، بیشتر به یک کیفر خواست پر از کنایه شبیه است (۸).ر

از همان سطر های اول، توصیف های به کار گرفته شده، لحن کلام را مشخص می کنند : مواضع او « رادیکال» است، پاسخ‌ هایش « گزنده» است، استفاده وی از شبکه های اجتماعی « تهاجمی» است. پس از آن ، این دو نویسنده به در خواست سلب تابعیت وی توسط دو وزیر در دولت بایرو و همچنین ماریون مارشال ( لوپِن) و امام حسن شلغومی اشاره می کنند : آنها می گویند « او به جای این که در گمنامی خود را محو کند، تلافی می کند ». زن متهمی که از خود دفاع می کند !

و وقتی که او در ۲۴ فوریه ۲۰۲۵ هنگام ورود به تل آویو، در جریان سفری به عنوان عضوی از پارلمان اروپا، به اسرائیل و کرانه ی باختری، از ورود به آن کشور منع شد، این نه اسرائیل بلکه نماینده پارلمان اروپا است که باید پاسخگو باشد : « سفر او بیشتر یک اقدام تحریک آمیز بود تا یک پروژه از پیش برنامه ریزی شده» . در مورد چالش گفتمانی بی وقفه نماینده پارلمان اروپا با روایت تل آویو، آنها ادعا می کنند که : « ریما حسن همیشه به روایت حماس اعتبار بیشتری نسبت به روایت ارتش اسرائیل می دهد. اما به نظر می رسد، [این که] او نماینده منتخب فرانسوی ها است، را فراموش می کند »….

سوء ظن همیشگی نسبت به وی وجود دارد، چه در ارتباط با سوژه پایان نامه کارشناسی ارشد او، و چه در ارتباط با سفرش به سوریه، در ژانویه ۲۰۲۴، که « تآمل بر انگیز» توصیف شده است. چون به اعتقاد تیز بینان، « ارتباطات خوب با رژیم اسد برای رفتن به آن کشور به عنوان یک شهروند فرانسوی ضروری بود». ریما حسن، مآمور مخفی سوریه، یا دختر یک پدر تن به همکاری داده با رژیم ؟ در مقاله به این نکته اشاره شده است که « او هرگز علیه رژیم اسد موضع نگرفت». این زن جوان، در شرایط سوگوار بودن پس از مرگ مادرش، به منظور دوباره دیدن پدرش در کشور محل تولد خود، اقدام به چنین سفری کرده بود. بنا به گفته خود وی این « یک سفر شخصی، صمیمی و خانوادگی» بود. چیزی که معمولآ مورد احترام قرار می گیرد.

دو تصویر پرداز خیر خواه، در نهایت نسبت به این زن جوان ابراز نگرانی می کنند. آین دو فرد آگاه می نویسند : « آیا او به این نکته توجه دارد که وی دقیقآ از همان خصوصیاتی برخودار است که مورد نفرت حماس است ؟ یعنی يک زن، مستقل، چپگرا، سیگار کش، بی حجاب، کسی که تصمیم گرفته در مورد زندگی خصوصی خود از استقلال برخوردار باشد». اما آنها اصرار دارند که ریما حسن دروغگو، زن فلسطینی، در خفا هوادار سوریه ( اسد)، با یهود ستیزی پنهان شده، و علاوه بر همه این صفات، یک احمق به تمام معنی است. ممنون از این برهان !!

پی نوشت ها

۱ – دادگاه ملی پناهندگی، یک تشکیلات حقوقی است که به در خواست ها پناهندگی، پناهجویان، علیه تصمیمات دفتر حمایت از پناهندگان و افراد فاقد تابعیت در فرانسه ( Ofpra) رسیدگی می کند.

۲ – The most powerful people in Europe.28 Class politico.eu

۳ – Camille Polloni, « Apologie du terrorisme : des condamnations à la hausse depuis le 7 octobre. Médiapart 11 octobre 2025.

۴ – Caroline Yadan نماینده منتخب حوزه انتخابیه هشتم، برای شهروندان فرانسوی ساکن در خارج از کشور است، که ۱۴۵۸۸۳ شهروند فرانسوی ثبت شده در فهرست های مشاوره کنسولی، شامل۶۵۲۱۳۷ نفر در اسرائیل، ۳۳۶۹۸نفر در ایتالیا، ۲۳۸۵۵ نفر در فلسطین را شامل می شود، بقیه موارد کشور های دیگر از جمله واتیکان، ترکیه، مالت سنت مارین را در بر می گیرد

۵ – لایحه ای که با هدف « مبارزه با اشکال جدید یهود ستیزی » تدوین شده و توسط ۱۲۰ عضو پارلمان، از جمله اعضای حزب رنسانس، جمهوری خواهان و بعضی از سوسیالیست ها امضا شده است، در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۲۶ موفق به مطرح شدن در روند تسریع شده نشد، اما می تواند به زودی دوباره مورد بررسی قرار گیرد.

۶ – مدیا پارت ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴

۷ – بنجامین بارت : « ریما حسن، فلسطین در قلب او جا دارد» M مجله ضمیمه هفتگی روزنامه لو موند ، ۱۴ ژانویه ۲۰۲۴

۸ – این یک نقطه ضعف واقعی برای LFI است. یک اقدام هویتی و وسواسی نسبت به فلسطین( لو موند. ۱۴ مارس ۲۰۲۵)

لوموند دیپلماتیک

۲۸ میلیون کشته براثر تحریم توسط کشورهای غربی در 50 سال اخیر