اندکی شادی بايد که گاهِ نوروز است

https://roshangari.info

با این همه زخم که بر پیکر  میهن  نشانده‌اند، چگونه می‌توان به رقص بیدهای بهاری دل بست؟

با این همه جنایت و ستمگری که بر مردم ما  روا میشود، در این روزگار تیره ای که کودکان  ما با گلوله و  بمب حاکمان اسلامی  و جنایتکارانی چون ترامپ و نتانیاهو  به خون کشیده شده و چون غنچه‌های نیمه‌باز زندگی، پیش از شکفتن، چیده می‌شوند، جایی برای  شادیهای نوروزانه می ماند ؟

تا زمانی که امیدها و آرزوها زنده اند نوروز  پایدار  خواهد ماند. و نوروز که  باشد امیدها و آرزوهای مان نیز پایدار می مانند. و امیدها و آرزوها، بال‌های پرواز در مسیر مبارزه  و   ایستادن و جنگیدن با ستمگران   هستد.

آری! گرچه با دلی پرخون و چشمانی گریان، همدیگر را در آغوش میگیریم و نوروز را تبریک  گفته  و  برای همدیگر تحقق امیال  دیرین  تحقق نیافته مان  را آرزو میکنیم. تا کور باد چشمان ستمگران داخلی و متجاوزان خارجی و نوکران وطن فروش شان .

***

در زمان حملۀ سپاه اسلام  به ایران،  سيستان هم  به خاک و خون کشیده شد  و از کشته ها پشته ساخته و از کله ها مناره. نوروز که آمد  مردی چنگ‌ نواز، در کوی و برزن  شهر  که  از کشتارها و جنايات مسلمین   غرق در  خون و  آتش بود،  قصه ها می‌گفت و اشکِ خونين از ديدگان آنانی که بازمانده بودند،جاری می‌ساخت و خود نيز خون می‌گريست. و آنگاه، بر چنگ می‌نواخت و می‌خواند:

«با اين‌همه غم

در خانۀ دل

اندکی شادی بايد

که گاهِ نوروز است

اندکی شادی بايد/ که گاهِ نوروز است»*

گیلانک رویانی

* شعر از تارنمای میرفطروس

آتشی که در دل شعله ور است

این خاک هوای تازه میخواهد سوسن آرام