آشه کشکه خالته ، بخوری پاته ، نخوری پاته !
محمد ایلبیگی

چندیست که سلطنت طلبان به هیاهویِ عجیبی افتاده اند: از رضاشاه روحت شاد! شروع کرده اند و بزودی به آریامهر روحت شاد! خواهند رسید و درخاتمه خواهند گفت : جغله شاه بیا !

طبیعتا نوکِ حمله شان به حکومت فلاکت بارِ اسلامی ست ، اما حملهء شدید به چپ و روشنفکرانِ چپ را هم فراموش نمی کنند که گوئیا اینها بودندکه این حکومت را به سرِکار آورده اند و آنهارا از نانخوری انداخته اند و آواره ! و در این راه همراه شده اند با “چپی“هایِ سرافکندهء دیروزی ـ اگرچه همین ها بودند که به قولشان بیچاره شان کرده بودند و برایِ چپی های واقعی  تا دلتان بخواهد خط و نشان !

نمی پذیرند که در دورانِ شاهِ شاهان فقر و جنایت و سرکوبی وجود داشت ـ اگرچه بمراتب کمتر ـ ، اما همهء اینها ناپذیرفتنی هستند ـ چه از سویِ شاهِ شاهان و چه ازجانبِ امامِ امامان ! نمی پذیرند که شکنجه گرانِ ساواک اعجوبه هائی بودند از نوعِ خود ـ گرچه سربازانِ امام به مراتب وحشی تر!نه تنها اینرا نمی پذیرند ، بلکه آنانرا از افتخارات دورانِ طلائی شاهنشاهی می دانند  ـ بسان دورانِ طلائی امام !

چپ ـ در کل (به تقسیماتش خواهم رسید) ـ ، چه در دیروز ، چه در امروز و چه در آینده ، از اولین قربانیانِ آنان بودند و اینان اند که از اولین دشمنانشان می خوانند و اگر آنانِ دیروز دوباره سرِکار بیایند آن خواهند کرد که دیروز می کردند با چپِ همیشه درمُقابلِ محروم کُشان . چپ همیشه اجبار داشت که آشه کشکه خاله را بخورد . امروزه ، آنان خیلی دلشان می خواهد که چپی های سر افکندهء دیروزی به آنان به پیوندند ـ و خیلی هایشان شروع کرده اند – ، حتی شکنجه شدگان ، منکر شکنجه شده اند .

ما در ایران ، همیشه چپِ وابسته داشته ام (و در ابتدای این حکومتِ از همه چیز هیچ ساخت ، چپِ نوپا هم ، باعجله ، خودرا وابسته کرد). اما نباید فراموش کرد که همیشه ، چپِ ناوابسته (و به معنای واقعی چپ) هم داشته ایم و همیشه خواهیم داشت . مهم نیست که چه نامی برآنان خواهند گذاشت و ادعا براین خواهند کرد که از چه ایدئولوژی ای پیروی می کنند ـ و غالبا هم نمی کنند . چپ  از فقرِ جامعه گریزان ست ؛ از بی عدالتی گریزان ست ؛ از نبودِ آزادی گریزان ست ؛ از زندان و شکنجه و اعدام گریزان ست ؛ از وابستگی گریزان ست … و در این راه چه زشادت ها و جه سرکوب ها !  و همیشه مورد هجومِ وحشیانه قرار گرفت و خواهدگرفت و برسرش کوبیدند و خواهند کوبید و گفتند وخواهند گفت :  آشه کشکه خالته ، بخوری پاته ، نخوری پاته !

محمد ایلبیگی

27 بهمن 1400 ، 16 فوریه