پری زنگنه:طبيعت به زن و مرد حقوق برابر داده است

از آرشیو، به بهانه ی 11 آذر زاد روز پری زنگنه

روشنگری : ششمين جشنواره موسيقی زنان, امسال در تالار وحدت برگزار شد. برنامه, پشت ديواره آهنين آپارتايد جنسی و در چارچوب محدوديت های شديد رژيم به اجرا در آمد . هم استقبال شديد از برنامه و هم تلاش برگزار کنندگان جشنواره برای باز کردن فضای تنفسي، هر قدر هم محدود که باشد، نشان می دهد زنان ايران حاضر نيستند به قوانين متحجر رژيم تن در دهند و تلاش می کنند به هر وسيله ای راه را بروی زندگی بگشايند.

و اين تلاش ها در جهان منعکس می شود. از اين رو درهفته اخيردر حالی که خبر فاجعه بار اعدام تبه کارانه عاطفه رجبی تيتر بسياری از رسانه ها را به خود اختصاص داده بود، خبر جشنواره موسيقی زنان هم به نشانه تلاشی برای زنده ماندن در اين فضای جنايت باربه نوبه خود جايی باز کرد و گزارش آن در رسانه های غربی اين جا و آن جا بازتاب يافت. در چهارمين شب جشنواره، پری زنگنه خواننده به نام و محبوب ايران ، به اجرای برنامه پرداخت. خبرگزاری فرانسه از اين شب گزارشی ارسال کرد که در تارنمای ديلی استار جمعه 27 اوت به چاپ رسيده است. خلاصه آن را در زير می خوانيد.

هنگام ورود به سالنی که قرار بودبانوی بزرگ موسيقی ايران در آن برنامه اجرا کند، آدم تصور می کرد وارد يک پايگاه مخفی نظامی می شود. در درگاه ها نگهبانان امنيتی يونيفورم پوشيده از واردين می خواستند که دوربين، تلفن همراه و ضبط صوت خود را تحويل بدهند. هدف اين بود که از جسنواره ی ياسمين، که در سال 1999 شروع شده و در آن خواننده گان زن برنامه اجرا می کنند چيزی به بيرون درز نکند.

مردان از ورود به سالن منع شده بودند. حتی تکنيسين های صدا و مامورين امنيتی نيز مشمول اين ممنوعيت بودند و بعد از اجرای وظايف خود از سالن خارج شدند و تنها 1000 زن در سالن باقی ماندند.

پری زنگنه که سال ها قبل بينايی خود را در يک تصادف از دست داده است، از معدود خواننده های زن قبل از انقلاب است که هنوز اجازه اجرای برنامه دارد.

اولين آهنگ با شور حضار روبرو شد، که با ابراز دلتنگی و کف زدن های محتاطانه همراه بود. بسياری گفتند که اولين بار است می بينند زنی به تنهايی می خواند.
زنگنه يک لباس ساده بژ پوشيده و موهای اش را دورش ريخته بود، بی زرق بودن اش يکی از دلايلی است که به بقايش کمک کرده است. آذر هاشمی که فستيوال را سازمان داده است گفت: زنگنه به اين دليل توانسته خود ش را حفظ کند که هميشه يک هنرمند واقعی و قابل احترام بوده است.

هاشمی که خودش سازنده آهنگ و اهل موزيک است گفت خوانندگان دوره سختی را می گذرانند تا بتوانند نظر رژيم اسلامی را مبنی بر اين که صدای زن تحريک آميز است و افکار شيطانی و جنسی را در مردان بيدار می کند تغيير بدهند.

زنگنه که شاهد تلاش های رژيم برای خاموش کردن صدای زنان خواننده است می گويد: ما سال ها مبارزه کرده ايم. جنسيت در هنر بی معنا نيست و اولين تجربه هر انسانی از موسيقی صدای لالايی مادرش است . مقامات که نگران اخلاق هستند ، بايد اين را هم بدانند که زنان نيز از صدای مردان بر انگيخته می شوند.
زنگنه در باره محدوديت هايی که بر زنان اعمال می شود می گويد: مردان به خودشان اعتماد ندارند، آن ها می ترسند زنان از آن ها قوی تر شوند و بشکفند.

عليرغم محدوديت ها، بسياری از زنان ايرانی به طور خصوصی در خانه نزد معلمين خود آواز خواندن را می آموزند، پری زنگنه هم به طور خصوصی در س ميدهد. او که از معدود زنان خواننده حرفه ای است که از ايران به آمريکا نگريخته می گويد : ممنوعيت زنان را متقاعد نکرده است. اگر متقاعد شده بودند ديگر نمی خواندند. درس دادن و عشق پری زنگنه به موسيقی کلاسيک او را در ايران نگه داشته است. او می گويد : ” طبيعت به زن و مرد حق برابر داده است. حکومت يک روز اين را خواهد فهميد. “

بسياری از همکاران او طور ديگری فکر می کنند.آن ها به لس آنجلس رفته و در ميان خيل تبعيديان با خواندن زندگی خود را تامين می کنند و نوارهای آن ها به صورت سی دی يا ويديو به ايران بر ميگردد.

از زمان خاتمی که در 1997 به رياست جمهوری رسيد، محدوديت های موسيقی اندکی کاسته شد. خوانندگان مرد اجازه يافتند موسيقی پاپ سبک بسازند و زنان اجازه پيدا کردند به صورت کر در زمينه پشت بخوانند.

فرشته نفری ، خواننده جويای نام 26 ساله که در کنسرت شرکت کرده بود اميدی به آينده خودش ندارد. او می گويد: , ما بر خلاف مردان مطلقا شانسی برای حرفه ای شدن نداريم، به ناگزير خواندن برای مايک کار جانبی است., او می گويد بزرگ ترين آرزوی من اين است که صفحه پاپ بسازم. موسيقی سنتی خوب است ولی به نيازهای ما ، شادی و تفريح ، پاسخ نمی دهد.