انگار ميدانست اين پايان کار است
دوبيتی های فضائی/ هادی خرسندی

من چند شب در رختخواب آنفلانزا
گشتم تمام کهکشان ها را تب آلود
شرح وقايع مينويسم تا بگويند
اين زر زدن ها آخرين هذيان او بود

حافظ بيا! بايد که طرحی نو درانداخت
اين آسمان ديگر نه آرام و نه زيباست
خون ميچکد هرشب ز سقف لاجورديش
هر روز قتل اختری توی خبرهاست

پشت کدامين کهکشان پنهان بماني؟
انسان! ز بيم رهزنان راه شيري؟
ترسم اگر لختت کنند اين نابکاران
سرمازده در حومه نپتون بميری

از جاذبه بيرون که رفتم، بر سر راه
ديدم کليسائی بزرگ و معتبر بود
در حال بی وزني، کشيشی غوطه ميخورد
دستش شناور لای پای يک پسر بود

يک مؤمن ته ريش دار، اهل عطارد
ديدم که نزديک پلوتن کرده منزل
با يک خر مريخی طناز و سکسی
بنشسته و ميخواند توضيح المسائل

سياره ای ديدم که سرگردان رها بود
کس در مدار خويش او را جا نميداد
سياره نالان مهلتی يک ماهه ميخواست
منظومه شمسی به او ويزا نميداد

ديشب شهابی زد به ماشينم سرپيچ
از شدتش يک سال نوری رفتم از هوش*
گفتند عابرها که تقصير شهاب است
کان سنگ سرگردان چراغش بوده خاموش
(* – سال نوری البته واحد فاصله است!)

در آرزوی ديدن فردای بهتر
هرکس در اوج آسمان ها عالمی داشت
وان شاعر خواب و خمارآلوده، هرشب
در مزرع سبز فلک خشخاش ميکاشت

شغل تجارت در فضا هم مثل اينجاست
يعنی زدوبند و تبانی کار نيک است
خورشيد ميگويند در استاک مارکت
با تاجران عينک ريبان شريک است

کارخانه کوکاکولا نزديک مريخ
در حال استخدام يک ميليون بشر بود
يک مارکسيست پير در آن کارخانه
در فکر تأمين حقوق کارگر بود

در مکدونالد راه زهره تا اورانوس
شش تا منيجر بود چاق و چله، شاداب
گفتند ديگر با زمين کاری نداريم
از مشتری تأمين شود گوساله و گاب!

در پمپ بنزين کنار راه شيری
بنزين به نرخ خون انسان فضائيست
آن گوشه، زير تابلوی کمپانی شل
مردی عرب ديدم که مشغول گدائيست

مردی ز اسرائيليان در ماه ديدم
خانه به روی تپه ميسازد شبانگاه
ميگفت با طرحی که ما در دست داريم
ديگر نتابد بر فلسطين نور اين ماه

ديدم که روز جمعه آخوندی سيه پوش
مشغول ارشاد اهالی زحل بود
انگار ميدانست اين پايان کارست
زيرا که غرقه در تف اهل محل بود

در آسمان هشتم، اوج بی نهايت
قصری پديد آمد که عرش کبريا بود
ديدم که جبرائيل در ايوان نشسته
مشغول صحبت با دو مأمور سيا بود

منبع: هادی سرا