آقای پهلوی، به جوانان ایران و خانواده‌هایشان رحم کنید!
عبدالستار دوشوکی

پس از فراخوان‌های بی برنامه, متوهمانه و نسنجیده متعدد رضا پهلوی که از لب ساحل امن تعطیلات “همایونی” صادر شدند و در آن‌ها وعده داده بود «کمک در راه است»، «جهانیان پشت سر شما ایستاده‌اند» و «خیابان‌ها را رها نکنید»، ده‌ها هزار نفر کشته و بیش از صد هزار نفر زخمی شدند. او پس از این کشتار، بارها و بارها از طریق رسانه اختصاصی خود (اینترنشنال) مدعی شد که «جمهوری اسلامی در یک‌قدمی سقوط است, و خودش بزودی بر می گردد». وی ماه گذشته نوشت: «قاعدتاً تا الان پیام رئیس‌جمهوری آمریکا را شنیده‌اید. کمک در راه است؛ مبارزه را ادامه بدهید.»

در روز ۱۱ ژانویه امسال نیز بار دیگر در پیامی مشابه گفت: «با مشروعیت و مقبولیتی که از شما دریافت کرده‌ام»، در خیابان‌ها به مبارزه ادامه دهید.  دیروز هم مدعی شد که تعداد نیروهای ریزشیِ مسلحِ طرفدار او اکنون به ۱۶۰ هزار نفر رسیده است.  دیشب نیز به وعده‌درمانی کاذب و رؤیافروشی‌های تکراری خود ادامه داد و گفت: «باور داشته باشید که این بار جهانیان پشت سر شما خواهند ایستاد و از آزادی شما حمایت خواهند کرد.»

در هفته‌های گذشته، هزاران ایرانی از شما خواسته‌اند که به‌جای تکرار این شعارهای توخالی و گاه مرگبار برای هم‌وطنانمان، کمی تحلیل و تعمق کنید که چرا پس از فراخوان‌های شما، ده‌ها هزار انسان بی‌گناه توسط گرگ‌های درنده کشته شدند و چرا به‌جای تعمق و مسئولیت پذیری و پاسخگویی، تنها به تکرار مکررات ادامه دادید. چرا بجای موج سواری همیشگی؛  خودتان آغازگر یک حرکت اعتراضی در داخل کشور نباشید, تا بقول حافظ “خوش بُوَد گر محکِ تجربه آید به میان”

می‌دانم، و بارها گفته و نوشته‌ام، که «نرود میخ آهنین به سنگ»، اما این بار پیامی دارم از مادر یکی از کشته‌شدگان بلوچ که در یکی از شهرهای مرکزی کشور، در غروب غم‌انگیز ۱۹ دی، توسط همان نیروهای انتظامی که شما آن‌ها را «ریزش‌یافته» و طرفدار خود می‌دانید، کشته شد. مادر این جوان که از طریق یکی از رسانه‌های بلوچی تماس گرفته و شماره تلفن مرا درخواست کرده بود، با گریه و زاری می‌گفت پسرش، به‌عنوان تنها نان‌آور خانواده، برای کار به شهر … رفته بود و اکنون یک خانواده چند نفره بی‌سرپرست و بی‌درآمد, کاملا درمانده و بی سر پناه شده اند. او پرسید آیا رضا پهلوی که فرزند مرا به مسلخ جلادان فرستاده است، حاضر است بخشی از هزینه تعطیلات خود و خانواده‌اش را به ما کمک کند؟  پاسخ دادم که دیگر هیچ‌گونه ارتباطی با او ندارم و تا آنجا که از شناخت بیش از بیست‌ساله‌ام از او برمی‌آید، بعید می‌دانم از بودجه تعطیلات خود بکاهد و به شما کمکی کند.

کلام آخر، خطاب به رضا پهلوی: آقای پهلوی، آیا شما مایل هستید از بودجه ده‌ها میلیون‌دلاری تبلیغات خود، چند میلیون تومان به این خانواده‌ داغ‌دیده، مستأصل و فقیر بلوچ کمک کنید؟ یا اینان صرفاً گوشت دم توپ بازگشت سلطنت بوده‌اند و خونشان سوخت تبلیغاتی دستگاه دروغ اینترنشنال؟ حافظ می گوید: سیلِ سرشک ما ز دلش کین به در نَبُرد / در سنگِ خاره قطره باران اثر نکرد.

عبدالستار دوشوکی

مرکز مطالعات بلوچستان ـ لندن