الگوی مناسب

روشنگری: اکنون چند سال است که مسوولان دستگاه قضایی مانند نواری که سوزنش گیر کرده باشد هر باز شخصیتی, و مقامی از کشوری جهان سومی وارد ایران می شود این ادعا را تکرار می کنند که:”نظام قضایی جمهوری اسلامی ایران الگویی مناسب برای سایر کشورهای اسلامی است.”

آنها البته این ادعا را فقط برای کشورهای اسلامی مطرح می کنند، برای این که می دانند در سایر کشورها حنایشان رنگی ندارد و به آنها پوزخند خواهند زد اگر بگویند که قواعد عهد شترچرانی در صحاری سوزان عربستان سعودی باید داور تنطیم مناسبات آحاد انسانی در عصر ماهواره و اینترنت باشد.

در هر حال عین جمله ای که فوقا در گیومه آورده شد را چندوقت پیش رئیس قوه قضائیه در دیدار با “یکی از رهبران کشورهای مسلمان ” گفته است و تاکید کرده است که ” قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد در آموزش علوم قضایی در زمینه قانون مدنی اسلامی، آیین دادرسی اسلامی و سایر زمینه‌ها به کشور شان کمک کند.”

معلوم نیست این همه تلاش دارند قوانین قضایی رژیم را در میان کشورهای اسلامی “الگوی مناسب” بدانند. آنها توضیح نمی دهند که چه چیز قانون شان می تواند برای کشورهای اسلامی که کم و بیش از قوانین وحشیانه مشابهی (مثلا عربستان سعودی که در آن هنوز گردن زدن با شمشیر رواج دارد) برخوردارند بهتر باشد. آیا سنگسار زنان، اعدام کودکان زیر 18 سال، ازدواج کودکان، قوانین سخیف زن ستیزانه در زمینه های ارث، طلاق، حضانت کودکان و نابرابری در زمینه اشتغال, “الگوی مناسب” است؟ یا شاید مرادشان از “الگوی مناسب” قانون وحشیانه و بربرمنشانه قصاص، شلاق زنی مشروبخواران، و یا قطع عضو است؟ یا شاید یکسان بودن, شکنجه گر، بازجو، دادستان، و قاضی را مد نظر دارند؟

در “مناسب” بودن “الگوی” اسلامی رژیم همین بس که این الگوها در جامعه ایران مطلقا خریداری ندارد و اگر فقط یک روز سرنیزه رژیم نباشد, این قوانین کهنه مانند توده شنی سست و بی بنیاد فرو خواهد ریخت. جمهوری اسلامی به جای دشمنی با کشورهای در حال توسعه و توصیه کاربست قوانین متحجرانه عهد عتیق به این کشورها در زمینه معاضدت های قضایی، اگر جرات دارد همین قوانین شرعی و الهی خودش را به رفراندوم بگذارد تا چنان کشیده ای از همین مردم ایران بخورد که صدایش از “نه” مردم به انتخابات اخیر ریاست جمهوری هم رساتر باشد.

البته روشن است که رفراندوم آزاد در چهارچوب این رژیم که حتی وابستگان امتحان پس داده خودش را هم تحمل نمی کند و “انتخابات” مجلس خبرگانش به چنان افتضاحی تدارک شده بود که حتی داد و فغان گروهی از همین امتحان پس داده ها را هم درآورد، اصولا و بکلی غیرممکن است.

قوانین اسلامی هر قدر هم که برای خودکامکان کشورهای اسلامی جاذبه داشته باشد, آنچه مردم این کشورها به آن بشدت نیاز دارند، الگوهای قضایی رژیم تهران نیست, انطباق بیشتر قوانین محلی با قوانین جهانشمول حقوق بشر در حوزه قضایی است.