چرا  کارگران آمریکایی‌ باید از سرمایه‌گذاری‌های چین استقبال کنند، برگردان: سامان

نوشته: موشه آدلر    

   برگردان: سامان

نیویورک تایمز ظاهرا نگران آن است که مبادا رییس جمهور ترامپ چین را به ‌جای یک دوست اشتباه بگیرد،  و از اینرو در تلاش است تا مانع  ایجاد  همکاری. وی با چین شود. در اولین روز دیدار ترامپ از چین،  هیات تحریریه اظهار داشت:

«زمانی که ترامپ یک دهه پیش اولین انتخابات ریاست جمهوری را برد، وی به درستی چین را تهدیدی برای منافع آمریکا خواند و روسای جمهور‌ی پیشین را به‌خاطر ساده‌لوحی آنها مورد نقد قرار داد. به‌هر حال، در هر دو دوره ریاست خود، آقای ترامپ ایالات متحده را نسبت به چین تضعیف کرده است».

این روزنامه در تاریخ۹ مه، در صفحه اول خود درباره مردی که پیامکی به یکی از دستیاران کمیته منتخب مجلس نمایندگان در امور حزب کمونیست چین فرستاده و در ازای دریافت اطلاعات پیرامون کار این کمیته  پیشنهاد پرداخت ۱۰۰۰۰ دلار داده بود گزارشی منتشر کرد. در این مقاله آمده بود که «پکن و واشنگتن دهه‌هاست که به شدت از یکدیگر جاسوسی می‌کنند»،  اما با این وجود، این روزنامه آن را در صفحه اول خود قرار داد. و در ۸ مه، یکی از  نویسندگان مقالات، نظری را در این باره هشدار داد:

بنا به گزارش‌ها آقای ترامپ و شی جین‌پینگ درحال بررسی توافقی هستند که به چین اجازه می‌دهد مبلغ یک تریلیون دلار در ایالات متحده سرمایه‌گذاری کند، که عمدتا کارخانجاتی را در خاک آمریکا بسازد.. این امر خطایی ناخواسته در ابعاد تاریخی- جهانی خواهد بود.

آیا کارگران آمریکا و مصرف کنندگان آمریکایی باید با سرمایه‌گذاری چینی‌ها مخالفت کنند؟ برای تفکر درباره این پرسش بررسی موضوع تولید اتوموبیل در سوئد آموزنده است.

در سال ۱۹۲۷ میلادی آسار گابریلسون و گوستاو لارسون کارخانه‌ای  به‌نام وولوو افتتاح کرده و اعلام نمودند: «خودر‌وها توسط مردم رانده می‌شوند، بنابر‌این اصل راهنمایی را که ما فراتر از هرچیزی در وولوو  تعیین و مراعات می‌کنیم ایمنی است و باید هم باشد». بیش از ۷۰ سال، وولوو  شرکتی موفق بود که خودروهای ایمن و شناخته شده بین‌المللی تولید می‌کرد. اما بعد در سال ۱۹۹۹ میلادی، مدیریت آن تصمیم گرفت آن را به دو بخش اتوموبیل و کامیون تقسیم کند، و در ادامه نیمی از امتیاز تولید  اتوموبیل را به شرکت فورد فروخت.

شرکت فورد پول خوبی بابت آن پرداخت کرد: ۶ میلیارد دلار. چه نیازی به انجام آن بود؟ ژاک ناصر مدیر عامل وقت فورد، توضیح داد:

وولوو در سطح جهانی به‌خاطر ایمنی، کیفیت، دوام و مسئولیت محیط‌زیستی شهرت دارد –  همه آنها ویژگی‌هایی هستند که برای مصرف کننده اهمیت فزاینده داشته و با دیدگاه قرن بیست و یکمی ما برای فورد سازگارند.

فورد وقتی صاحب آن شد، به هر حال، مبارزه می‌کرد، تا ناموفقانه وولوو  را هم‌چون خود نا ایمن سازد. ( به‌علاوه کوشش کرد تا این جنگ را پنهان نگه دارد).

وولوو زیر نفوذ فورد پژمرده شد، و کارگران آن در معرض اخراج‌های متوالی قرار گرفتند. در سال ۲۰۱۰ میلادی یازده سال پس از خرید آن، فورد وولوو را به مبلغ ۸/۱ میلیارد دلار به یک شرکت چینی فروخت. دارنده چینی کارخانجاتی را در چین احداث کرد، اما کیفیت تولید را در حد همان محل موجود در سوئد و بلژیک و مالزی نگهداشت. علاوه بر کارخانجات جدید در چین، همچنین کارخانجاتی در هند و ایالات متحده بر آن افزود. بخش تحقیقات و توسعه در سوئد باقی ماند و آن بخش   همه انواع الکترونیکی پولستار را طراحی کرد. پولستار۳  در کارخانه موجود وولوو در چارلستون، واقع در کارولینای جنوبی تولید خواهد شد. کامیون‌های فورد امروزه به همان میزان که پیش از خرید وولوو نا ایمن بودند، نا امن هستند.

ظاهراً تغییر ساختار ولوو مسری بود و یک سال بعد، در سال۲۰۰۰، شرکت ساب SAAB بخش خودروسازی خود را به جنرال موتورز GM فروخت. جنرال موتورز، درست مانند فورد فناوری خودرا در خودروهای جدید SAAB خود ادغام کرد، و درست همانند وولوو، شرکت ساب نیز رو به زوال رفت. یک شرکت چینی می‌خواست آن را بخرد، اما جنرال موتورز تنها حاضر بود که خودرو را بدون فناوری آن بفروش که این فروش انجام نشد و هزاران کارگر در سوئد بلافاصله کار خود را از دست دادند.

کارگران خودرو سازی سوئد در کار برای صاحبکاران چینی ضرری نکردند، لیکن آنها وقتی صاحبکاران آمریکایی فروش فناوری به چین را رد نمودند متضرر شدند. آیا ضمانتی وجود دارد که سرمایه‌گذاری‌های چینی‌ هرگز به کارگران آسیب نرساند،  هم‌چنان که در سوئد آسیبی نرساندند؟ البته که نه. اما از گزارش‌های خبری پیرامون سیاست‌های متفاوتی که دولت چین از آنها برای کاهش رکود اقتصادی استفاده می‌کند، مشخص است که به رفاه کارگرانش اولویت می‌دهد و و سرمایه‌گذاری‌های چین در زیرساخت‌ها‌ و  بهداشت در سراسر جهان همچنین نشان می‌‌دهند که می‌خواهد کارگران پذیرای سرمایه‌گذاری‌هایش باشند.  دانستن این که آیا این امر ناشی از تمایل به قدرت نرم است یا پای‌بندی به اصول کمونیسم غیرممکن است. اما آن‌چه معلوم است این است که تبلیغات بر علیه سرمایه‌گذاری‌های چین به منافع شرکت‌های آمریکایی خدمت می‌کند و به کارگران آمریکایی آسیب می‌رساند.

برای اطلاع بیشتر درباره سرقت فناوری چین، به منابع ذیل مراجعه نمایید:

  ‌‌+ Chinese Intellectual Property Theft: The Indictment of Huawei Is an Embarrassment–CounterPunch, May 31, 2019

+ American Workers Should Want to Transfer Technolog,y to China–CounterPunch, March 22, 2019

+ May Day: a Trade Agreement to Unite Third World and American Workers–CounterPunch, April 29, 2016

ماخذ: کاونتر پانچ

Why American Workers Should Welcome Chinese Investments – CounterPunch.org

سامان            

 ۲ژوئن ۲۰۲۶- هلند

کدام مسیر بسوی امنیت ملی؟  برگردان: سامان