چهارشنبه, ۱۰ آذر , ۱۴۰۰
   

Comments

شکست ترزا می؛ پیروزی جرمی کوربین<br>یوهانا بوسه مر/ ترجمه: ارژنگ بامشاد — 2 دیدگاه

  1. مخالفت با ریاضتهای اقتصادی به مفهوم مخالفت با بردگی مزدی نیست.

    رفرم اقتصادی برای بردگان مزدی مفید است اما کاملا قابل پس گرفتن هستند و تنها روش جلوگیری کردن از پس گرفتن آنها تشکل یابی شورایی غیر رقابتی و غیر سلسله مراتبی ضد سیستم در محیط کار و زندگی است. ورود به سیستم سیاسی سرمایه داری چیزی جز قبول بردگی مزدی و رفتن به پای جنایتها و کثافتکاری های ملی و بین المللی اربابان ثروت و خشونت نیست. فریب وعده های موقت را نخوریم و بکار همیشگی خود یعنی تشکل یابی شورایی و ضد سیستم ادامه دهیم. باید فعالیتهای ضد سیستم ما از تغییر و تحولات سیاسی اربابان سرمایه کاملا مستقل باشد و از آن اصلا تأثیر نگیرد. بردگانی که در انتخابات استثمارگران شرکت میکنند یا از وضع بردگی خود بی اطلاع هستند. از وضع روحی بردگان مزدی، مردم اطراف خود، بی اطلاع نیستیم! هستیم؟ اگر نیستیم، چه بد!

    به مثالم در کامنت قبلی اشاره کنم، سوار هواپیمای افراد “خوش خیال ” نمی شوم.

  2. سیپراس را فراموش کرده اند. مقاله می نویسند و امید ایجاد میکنند و بعد از اینکه حرفشان غلط در می آید نه به مقاله قبلی خود مراجعه میکنند و نه به خود انتقاد میکنند و نه عقاید خود را اصلاح میکنند. سوسیالیسم دولتی بردگی مزدی را نابود نمیکند و جز ناامیدی حاصلی برای مزدبگیران نخواهد داشت.

    برخورد من بعنوان برده مزدی با سیاستمدارانی چون سیپراس و کروبین این است که کماکان در پی تشکل یابی شورایی غیر رقابتی و غیر سلسله مراتبی خود علیه سیستم باشم، علیه خواسته های ظاهرا مفیدی که آنها طرح میکنند چیزی نگویم، چون ظاهرا مفیدند، اما کاملا از آنها و احزابشان فاصله بگیریم و در محیط کار و زندگی به فعالیت خود ادامه بدهم. اشتباه بزرگ نزدیک شدن و ورود به احزاب آنهاست. مثالی بزنم، اگر شخصی بگوید که واقعا میتواند در عرض یک دقیقه نصف زمین را با هواپیمای اختراعی اش طی کند، آیا سوار هواپیمای او می شویم؟ خیر. آیا میگوییم که طی کردن یک دقیقه ای نصف زمین چیز بدی است؟ خیر. اما میگوییم که چنین چیزی امکان ندارد و وارد هواپیمای خطرناک و اگر فرض کنیم نه خطرناک، اما مأیوس کننده و وقت تلف کننده او، نمی شویم.

    از نحوه برخورد نویسنده می فهمیم که او بر اساس اعتماد به اشخاص حرکت میکند نه بر اساس اعتماد به وحدت ما بردگان مزدی و نه اعتماد به نفس لازم برای خود ما. سوسیالیسم بوروکراتیک و دولتی او مفید نیست.

    لاس زدن و گدایی کردن سوسیال دموکراتهای اروپا از مرتجعین و آدم کشها و تروریستهای کشورهای دیگر از جمله دولت جمهوری اسلامی، آمریکا، اسراییل، چین و روسیه، دشمنی با بردگان مزدی آن کشورهاست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Page generated in 0,491 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوار ابزار