Comments

شش محورصورت بندی مبارزه ضداستبدادی و دخیل در ماهیت خروجی و دموکراتیک آن/ تقی روزبه — 2 دیدگاه

  1. حزب چپ و سایت اخبار روز نمونه مرتجعین سکولار مخالف رژیم هستند که بین هواداری از رژیم و سرنگونی رژیم سرگردانند.
    کلا،
    بخش عظیمی از سیاستمداران ریز و درشت اپوزیسیون چپ و راست فقط دارند از شرایط بحرانی جامعه ایران استفاده میکنند تا خودشان ارباب بشوند. اعمال آنها مثل سرمایه داران کوچک و بزرگ است که در بازار رقابت میکنند تا بلاخره یکی ارباب بردگی مزدی بزرگ شود؛ آنها ممکن است شراکت کنند، ممکن است انشعاب کنند و غیره.
    برای درک این مرتجعین فقط کافی است که دید:
    ۱ – ضد اقتدارگرائی هستند یا نه، تقریبا همه آنها اقتدارگرا هستند؟
    ۲ – ایا ضد الغای سرمایه داری هستند یا نه؟
    ۳ – در الغای سرمایه داری، آیا هوادار حاکمیت شوراهای کارگری هستند یا خیر؟

  2. بنای تجزیه و تحلیل مقاله تضاد بین استبداد و دموکراسی است نه تضاد بین اقتدارگرائی و محکوم قدرت، نه کار و سرمایه، برای همین تمام کار مقاله برای ما کارگران بی اعتبار است و در ضدیت و در خدمت ادامه بردگی مزدی ما نوشته شده است.
    .
    تضادهای درونی اربابان کارگران و زحمتکشان به ما کارگران ربطی ندارد و ما نباید در بازی ضد بشری آنها شرکت کنیم.
    .
    برای درک درست واقعیات، نه آمال و آرزوهای بورژوازی سکولار دموکرات ایران، باید تضاد اصلی را در ایران تضاد بین صاحب اقتدار و محکوم اقتدار و در بعد اقتصادی این تضاد، تضاد بین کار و سرمایه دید. هر نوع نگرشی دیگر غیر واقعی و در خدمت ارباب سازی است. مثلا، باید ماهیت رژیم را بدینگونه بیان کرد: رژیم اقتدارگراست و هوادار سرمایه داری کههست بردگی مزدی. “مستبد” دانستن رژیم حقه بازی نظری است چون سرمایه دارهای دموکرات هم مستبد هستند، بلشویکها هم مستبد هستند، چه ارباب بردگی مزدی ی وجود دارد که مستبد نیست.
    .
    اقتدارگرا و سرمایه دار بودن ارتجاع زمان است نه “استبداد” عهد بوق. در ارتباط با مذهبی بودن رژیم، مشکل ما سکولار بودن رژیم نیست، مشکل ما خرافاتی بودن است. “رژیم” و یا “دولت” بودن رژیم هم به معنای وجود سازمان سرکوب کارگران است و خاص اسلامی بودنش نیست. این حقه بازی است که در مقابل مذهبی بودن رژیم، رژیم سکولار را دید، نه نفی آزادی خرافه پراکنی در ارتباط با وجود انسان.
    .
    نکات متفرقه:
    .
    – استبداد مشخص استبداد سرمایه دار در محل کار است، بقیه لاپوشی این قضیه مرکزی است. استبداد رژیم در محل کار اسلامی نیست چون ساختار سرمایه داری دارد و این در همه کشورهای سکولار دموکراتیک هم وجود دارد.

    – در ارتباط با داشتن اقتدار (کنترل سرنوشت انسانی دیگر) و در تحمیل استثمار نیروی کار، رژیم ایران فرقی با رژیمهای دیگر ندارد. برای همین آزادی طبقه کارگر ایران آزادی از صرفا اسلامی و مستبد بودن رژیم نیست، بلکه آزادی از اقتدار و سرمایه داری است.
    – سلطنت طلب و ایرانیگرا و هر ایدئولوژی استثماری واقتدارگرایانه دیگر، میتواند کاملا ضد رژیمی و ضد اسلامی باشد، اما از زاویه ارباب کارگر بودن.
    – هر نیروئی علیه رژیم نیروی انسانی است و از کارگران تشکیل شده چون اکثر جمعیت ایران کارگر است. کارگران در الغای هژمونی و استبداد سرمایه داری در محل کار و زندگی منافع دارند، پس کسانیکه میخواهند رژیم را سرنگون کنند اگر از تبلیغ و ترویح ایده کمونیسم فاصله بگیرند، در حقیقت فقط مشتی بنجول و آشغال سرنگونی طلبانه پرو سرمایه داری در ذهن کارگران وارد میکنند. این نوع سیاستمداران در سایت روشنگری و سایتهای دیگر زیادند.
    .
    ضد-اقتدار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>