پنج شنبه, ۲۵ شهریور , ۱۴۰۰
   

Comments

یک قرن چپ ایران،- سوسیالیسم،مدرنیسم،سکولاریسم / آرام بختیاری — 1 دیدگاه

  1. در آغاز مقاله میخوانیم:
    “گفتمان انقلاب اسلامی ایران از مفاهیم و گزارههای چپ بی تاثیر نبوده است”
    “بی تاثیر” هزار معنی دارد.
    ضدیت با امپریالیسم، اشتباه نبود و نیست. چپ ایران فقط ضد امرپیالیست نبود، ضد سرمایه داری هم بود.
    چپ ایران اخیرا پرو امپریالیست شده است و تیشه به ریشه خودش میزند، تقریبا ۹۹ در عمل، نه حرف.
    اصل رژیم اسلامی که دولت ولایت فقیه را بوجود آورد اصلا تحت تاثیر مارکسیستها و اسلامیون رادیکال نبود، بلکه رقیب آنها بود. اسلام ولایت فقیه از طریق تزهای خمینی خط فرموله شده خودش را داشت. بعد از آغاز شورشهای سال ۵۷، مسئله این بود که چه کسانی قدرت سیاسی خواهند گرفت. شانس اسلامیون بعلت داشتن تشکلات سنتی (مساجد) و سنتها (مثل روضه خوانی و مراسم آشورا تاسوعا) بیشتر بود. فقط به یک متحد کننده احتیاج داشتند که خمینی بود. خمینی بسادگی رهبری را بدست گرفت و مارکسیستها و اسلامیون دیگر عقب افتادند. خمینی دولت درست کرد و بقیه را سرکوب کرد چون در چهارچوب تز او مذهب اسلام باید حاکم باشد.
    امروز هم اگر یک شورش سراسری آغاز شود، شانس دموکراتهای پرو غربی اسلامی و غیر اسلامی بیشتر است چون امپریالیستها دائم در حال تبلیغ و ترویج انقلاب مخملی هستند – مثل مسجدهای زمان شاه. این تضمین جنایت دولتهای بعد از این رژیم جنایتکار است.
    فعلا آزادی واقعی (آزادی از اقتدار) شانسی ندارد و فقط یک گرایش است.
    دردناک، اما حقیقت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Page generated in 0,717 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوار ابزار