کلکتیو روژا : مردمِ متحد هرگز شکست نخواهند خورد!
| رفقا و دوستان عزیز، از همبستگی، حضور و کمک ارزشمندتان در سازماندهی و برگزاری تظاهرات روز شنبه ۱۷ ژانویه صمیمانه سپاسگزاریم. این تظاهرات که با سازماندهی سه کلکتیو روژا، آزادی برای ایران و ایران-عدالت برگزار شد و بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ نفر را گرد هم آورد، موفقیتی چشمگیر و نمونهای زیبا از همبستگی بینالمللی بود.هفتههای اخیر برای ما، بهعنوان تبعیدیان و کنشگران سیاسی، هم از نظر عاطفی و هم از نظر سیاسی بسیار دشوار بوده است: خیزشی گسترده و امیدآفرین، کشتار خونینی که رژیم مرتکب شد، و نیز تهدیدِ مداخلهای از سوی ایالات متحده یا اسرائیل — همهی اینها در سکوتی تقریباً مطلق که بر اثر مسدودسازی کامل دسترسی به اینترنت به وجود آمده بود.از سوی دیگر، راست و راست افراطیِ ایرانی در میان دیاسپورا، که میکوشند پسرِ شاهِ سابقِ ایران را با تبلیغ از طریق رسانههایی که توسط قدرتهای امپریالیستی و استعماری ایجاد و تأمین مالی شدهاند بهعنوان «رهبر» خیزش جا بزنند، ابتکارهای خود را چند برابر کردهاند. آنان در تظاهراتِ چندین شهر اروپایی و آمریکایی، در حالی که پرچم اسرائیل ــ و حتی پرچم ساواک (پلیس سیاسی هولناکِ رژیم شاه) ــ را در دست داشتند، بارها به ترامپ فراخوان دادند و خواستار مداخلهی نظامی در ایران شدند.این تظاهرات فرصتی بود برای ایجاد فضایی بدیل؛ فضایی که به اعضای دیاسپورای ایرانی — آنان که هم با شاه مخالفاند و هم با ملاها — امکان داد از این خفگی بیرون بیایند، یکدیگر را پیدا کنند، همبستگی دریافت کنند، خشم خود را بیان کنند و اشکهایشان را با هم شریک شوند. این تظاهرات همچنین امکان داد افقی گستردهتر ترسیم شود و نشان دهد میتوان در عین حفظ فاصلهای روشن با نیروهای ارتجاعی، چارچوبی واحد ساخت: این تجربه به ما امکانِ شکل دادن به یک بلوک ضدرژیم و در عین حال ضدسلطنت را نشان داد؛ بلوکی که هر سناریوی مداخله و دخالت امپریالیستی را کنار میگذارد.با این حال، ما از نقصها و کمبودها در سازماندهی و اجرای تظاهرات، و نیز محدودیتهایی که از چارچوبِ واحدی که تظاهرات در آن برگزار شد ناشی میشد، آگاهیم. بدون حضور و حمایت شما، ما قادر به تحقق آن نبودیم. باز هم سپاسگزاریم! «زن، زندگی، آزادی» پیروز خواهد شد! زنده باد همبستگی بینالمللی! مردمِ متحد هرگز شکست نخواهند خورد!کلکتیو روژا۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ |
Cher·es camarades,
Nous vous remercions pour votre solidarité, votre présence et votre aide précieuse dans l’organisation et le déroulement de la manifestation du samedi 17 janvier. Cette manifestation, qui a rassemblé entre 5 000 et 6 000 personnes, a été une belle réussite et un bel exemple de solidarité internationale.
Ces dernières semaines ont été très difficiles, tant sur le plan émotionnel que politique, pour nous, en tant qu’exilé·es et militant·es politiques : un soulèvement massif et porteur d’espoir, le carnage sanglant perpétré par le régime, mais aussi la menace d’une intervention états-unienne ou israélienne — le tout dans un silence quasi absolu, provoqué par le blocage complet de l’accès à Internet.
Par ailleurs, la droite et l’extrême droite iraniennes au sein de la diaspora, qui tentent d’ériger le fils de l’ancien chah d’Iran en « leader » du soulèvement en le promouvant à travers des médias créés et financés par les puissances impérialistes et coloniales, ont multiplié leurs initiatives. Lors de manifestations dans plusieurs villes européennes et américaines, tout en brandissant le drapeau d’Israël, voire celui de la Savak (l’épouvantable police politique du régime du chah), elles ont lancé de nombreux appels à Trump en faveur d’une intervention militaire en Iran.
Cette manifestation a été l’occasion de créer un espace alternatif, permettant aux membres de la diaspora iranienne — opposé·es à la fois au chah et aux mollahs — de sortir de cet étouffement, de se retrouver, de recevoir de la solidarité, d’exprimer leur colère et de partager leurs larmes. Elle a également permis de tracer une perspective plus large, montrant qu’il est possible de construire un cadre unitaire tout en gardant une distance claire avec les forces réactionnaires : elle nous a montré la possibilité de constituer un bloc anti-régime mais aussi anti-monarchique, qui exclue tout scénario d’ingérence impérialiste.
Nous sommes toutefois conscient·es des défauts et des manques dans l’organisation et le déroulement de la manifestation, ainsi que des contraintes liées au cadre unitaire dans lequel elle s’est tenue.Sans votre présence et votre soutien, nous n’aurions pas été en mesure d’y parvenir. Merci encore !
« Femmes, Vie, Liberté » vaincra !
Vive la solidarité internationale !
El pueblo unido jamás será vencido !
Collectif Roja,
21.01.2026
کسی اینجا نقش خاکسپار روزوا ایفا کرده است!
او که متولی کفن و دفن روژوا شده است، با بیل و کلنگ بالای سر روژوا ایستاده است و با آن بر سر روژوا میزند تا مغزش متلاشی شود و از این بابت روزی اش بگذرد! ننگ بر مرده خوار!
در حقیقت روژاوا دارد می میرد چون از امپریالیستها کمک گرفت.