وین: گزارشی از تظاهرات “همبستگی با فلسطین

وین: گزارشی از تظاهرات “همبستگی با فلسطین”

روز شنبه ۱۶ ماه مه ۲۰۲۶،  یک تظاهرات اعتراضی علیه حضور اسرائیل در مسابقهٔ یوروویژن در وین برگزارشد. این تظاهرات که نیروهای چپ، کمونیست و فعالین ضد جنگ در آن حضوری فعال داشتند، در ساعت 2 بعداز ظهر  از میدان Christian-Broda-Platz شروع شد. در این تظاهرات شرکت گنندگان  بار دیگر مخالفتشان را با صهیونیسم، جنگ‌افروزی و کشتار مردم فلسطین توسط دولت تروریستی اسرائیل اعلام کردند. شعارهای شرکت‌کنندگان، بیانگر همبستگی با خلق فلسطین و اعتراض به سیاست‌های اشغالگرانه، نسل‌کشی و سرکوب مردم فلسطین توسط دولت اسرائیل بود. اما در کنار این همبستگی مترقی، بار دیگر مسئله‌ای جدی و هشداردهنده خود را نشان داد: حضور نیروها و عناصر وابسته به رژیم جنایتکارجمهوری اسلامی در صفوف تظاهرکنندگان!

این افراد با در دست داشتن پرچم جمهوری اسلامی و سوءاستفاده از فضای همبستگی با مردم فلسطین، تلاش داشتند خود را بخشی از جنبش ضد‌امپریالیستی و آزادی‌خواه معرفی کنند؛ در حالی که جمهوری اسلامی خود یکی از ارتجاعی‌ترین، سرکوبگرترین و ضدکارگری‌ترین حکومت‌های منطقه است. رژیمی که طی بیش از چهار دهه با سرکوب خونین کارگران، زنان، دانشجویان، معلمان، بازنشستگان و نیروهای مترقی بر سر کار مانده و کوچک‌ترین حقوق دموکراتیک مردم را تحمل نمی‌کند.

فعالین چریک های فدایی خلق ایران از نخستین نیروهایی بودند که متوجه حضور این عناصر شدند. آنان با شعار دادن و افشاگری علیه جمهوری اسلامی و جنایات آن، به‌ویژه کشتار و سرکوب توده های بپاخاسته در دی‌ماه ۱۴۰۴، تلاش کردند توجه شرکت‌کنندگان را به ماهیت واقعی این نیروی ارتجاعی جلب کنند. در ادامه، شماری از نیروهای چپ و کمونیست حاضر در تظاهرات نیز به این اعتراضات پیوستند و همراه با فعالین چریک‌های فدایی خلق علیه حضور نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی شعار دادند و خواهان اخراج آنان از تجمع شدند. اما وقاحت نیروهای طرفدار جمهوری اسلامی تنها به حضور در تجمع محدود نشد. این عناصر با در دست داشتن پرچم رژیم، به نیروهای مترقی و مخالف جمهوری اسلامی حمله‌ور شدند، به فعالین چریک‌های فدایی خلق توهین کردند و سعی داشتند پلاکارد آنها با شعار “نه به جنگ، نه به امپریالیسم، نه به جمهوری اسلامی” را از بین ببرند و همچنین بنری با شعار «مرگ بر صهیونیسم» را از دید مردم خارج کنند. این رفتارها بار دیگر ماهیت واقعی این نیرو را  به نمایش گذاشت ؛ نیرویی که نه برای آزادی مردم فلسطین، بلکه برای نمایش قدرت سیاسی جمهوری اسلامی در تجمعات مردمی در اروپا حضور پیدا می‌کند.

در این میان، موضع برخی جریان‌های موسوم به «ضد‌امپریالیست»  و اعضای پلاتفرمی به نام “اتریش خودمختار” (Selbstbestimmtes Österreich) قابل تامل بود.  این جریان که به دلیل ترکیب ناهمگون خود ــ از چپ‌گرایان ضد‌ناتو تا عناصر راست‌گرا و گرایش‌های مبتنی بر نظریه‌های توطئه ــ را گردهم آورده است عملا به نیروئی با اهداف سیاسی نا روشن بدل شده است. 

هنگامی که نیروهای مترقی نسبت به حملات و رفتارهای فاشیستی طرفداران جمهوری اسلامی اعتراض کردند، یکی از اعضای اصلی پلاتفرم “اتریش خودمختار” که خود از برگزار کنندگان تجمع امروز بودند؛ در دفاع از این عناصر گفت: “این‌ها دموکرات هستند، نه فاشیست!” این در حالی بود که همان نیروهای طرفدار جمهوری اسلامی؛ فعالین سیاسی معترض به حضور آنها را تهدید به شکایت و تحویل دادن به پلیس می‌کردند؛ در شرایطی که خود آغازگر حمله و تخریب بودند. قابل ذکر است که  به فعالینی از ائتلاف “زن، زندگی، آزادی” و همینطور فعالین چریک های فدایی خلق ایران که قرار بود در این تجمع سخنرانی کنند؛ اجازهٔ صحبت داده نشد. این مسئله پرسش مهمی را مطرح می‌کند: چگونه جریاناتی که در مانیفست‌های خود از “دموکراسی”، “حاکمیت مردمی” و “آزادی بیان” سخن می‌گویند، در عمل از نیروهای وابسته به یک رژیم استبدادی دفاع می‌کنند و صدای مخالفان آن رژیم را خاموش می‌سازند؟ متأسفانه بخشی از نیروهای چپ اروپایی، به نام «ضدیت با امپریالیسم»، نسبت به ماهیت ارتجاعی جمهوری اسلامی دچار اشتباه بزرگی شده‌اند. این رویکرد نه تنها به تضعیف استقلال سیاسی نیروهای مترقی منجر می‌شود، بلکه مرز میان جنبش‌های آزادی‌خواه و نیروهای ارتجاعی را نیز مخدوش می‌کند. از دیدگاه مارکسیستی، مبارزه با امپریالیسم تنها زمانی مترقی است که با مبارزه علیه استبداد، سرمایه‌داری، بنیادگرایی مذهبی و سرکوب پیوند داشته باشد. ضدیت صرف با آمریکا یا اسرائیل، بدون در نظر گرفتن ماهیت طبقاتی و سرکوبگر نیروهای مقابل، به‌سادگی می‌تواند به حمایت غیرمستقیم از نیروهای ارتجاعی منجر شود.

جمهوری اسلامی نه مدافع توده های ستمدیده و طبقهٔ کارگر است و نه مدافع مردم فلسطین. این رژیم در حالی که حقوق کارگران، معلمان، پرستاران و زحمتکشان ایران ماه‌ها پرداخت نمی‌شود و میلیون‌ها نفر زیر خط فقر زندگی می‌کنند، میلیاردها دلار صرف تقویت نیروهای نیابتی خود در منطقه می‌کند؛ از حوثی‌ها در یمن گرفته تا حزب‌الله لبنان، فاطمیون، زینبیون و حماس. حمایت جمهوری اسلامی از این نیروها نه از سر همبستگی انسانی، بلکه در راستای پیشبرد برنامه های امپریالیسم آمریکا برای تقویت بنیادگرائی اسلامی و بحران سازی در منطقه می باشد. رژیمی که اعتراضات مردمی را با گلوله پاسخ می‌دهد، نوجوانان ۱۴ و ۱۵ ساله را به قتل می‌رساند و هر روز مخالفان خود را اعدام می‌کند، نمی‌تواند مدافع آزادی مردم تحت ستم فلسطین باشد. حکومتی که حتی اجازهٔ برگزاری آزادانهٔ مراسم اول ماه مه، روز جهانی کارگر، را در ایران به کارگران نمی‌دهد، امروز در تلاش است تا از طریق نیروهای وابستهٔ خود در صفوف تظاهرات کارگری و ضدجنگ در اروپا حضور پیدا می‌کند.

اگر امروز حضور نیروهای وابسته به حکومت‌های سرکوبگر در صفوف جنبش‌های مترقی عادی‌سازی شود، فردا می‌توان هر نیروی ارتجاعی دیگری را نیز با توجیه “آزادی بیان” وارد این صفوف کرد. دفاع از آزادی بیان به معنای چشم‌پوشی از ماهیت فاشیستی و سرکوبگر نیروهای ارتجاعی نیست. جنبش‌های مترقی حق دارند و باید از استقلال سیاسی و اخلاقی خود دفاع کنند. امروز بیش از هر زمان دیگری ضروری است که نیروهای چپ و کمونیست، موضع هر چه قاطعانه تری علیه  نیروهای ارتجاعی و وابسته به حکومت‌های سرکوبگر  داشته باشند. مبارزه برای آزادی مردم فلسطین نباید به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به رژیم‌هایی تبدیل شود که خود دشمن آزادی، برابری و رهایی انسان هستند. اگر امروز در برابر این روند سکوت شود، فردا برای دفاع از استقلال و اعتبار جنبش‌های مترقی بسیار دیر خواهد بود.

تجمع اعتراضی و تظاهرات امروز که بر علیه حضور دولت کودک کش اسراییل در مسابقهٔ یوروویژن شروع شده بود؛ در ساعت ۱۹ رسما به پایان رسید.

فعالین چریک های فدایی خلق ایران ـ وین

۱۹ مه ۲۰۲۶