نوستالژی
وقتی خود را از گشودن راه آینده عاجز دیدید به گذشته حسرت بخورید.
بعضی ها می گویند حتی اگر در عراق و ایران انتخابات آزاد برگزار گردد، به ترتیب تکریتی ها و پهلوی ها بیش از همه رای می آورند. چرا که نه، وقتی از باز کردن راه برای آینده عاجز بشوید، بهترین کار این است که از گذشته بهشت بسازید و حسرت حوری های داشته و نداشته اش را بخورید

چند سال پیش، هلن فاوکس گزارشگر بی بی سی از اوکراین از نوستالژی گسترده در میان اوکراینی ها ی از پای در آمده بعد از ورود به بازار آزاد خبر می دهد.
او می نویسد یک دهه بعد از استقلال اوکراین نوستالژی گذشته در اوکراین رشد فزاینده ای پیدا کرده است، به طوری که نام رهبران سابق اعم از لنین یا استالین یا برژنف به وسیله ای برای پول در آوردن تبدیل شده است. یک شرکت تولید مشروبات الکلی در کیف که شراب هایی با عکس و نام این رهبران را تولید می کند، در مدت کوتاهی نیم میلیون بطری را در بازار آب کرده است.
صاحب مغازه به خبرنگار گفت قصد سیاسی ندارند، و این مارک ها را فقط به خاطر احترام به نسلی که خاطرات دوره قبل را دارند، تولید می کند.
اما فقط نسل گذشته نیست که در نوستالژی گذشته به سر می برد. خبرنگار در چند کیلومتری پایتخت در یک بازار، بین لباس های جین و اجناس زرق و برق دار، لباس هایی را می بیند با آرم ها و علایم دولت شوروی و می نویسد لباس هایی با این نوع مارک ها به مد روز بین جوانان تبدیل شده است. CCCP که حروف روسی برای USSR[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی] است روی تی شرت ها، شورت های ورزشی و لباس های تمرین برق می زند. یک دختر دانشجو که داشت یکی از این لباس ها را می خرید به گزارشگر گفت وقتی این ها را می پوشم خاطرات خوش گذشته برایم زنده می شود و دیگر خود را 20 ساله حس نمی کنم بلکه احساس می کنم یک کودک هستم.(زلنسکی بعداز تحکیم قدرتش، با تطمیع و تهدید، جلوی اینها را گرفت)
فاوکس مینویسد اوکراین در سال 1991 از شوروی جدا شد ولی هنوز نتوانسته است هویتی برای خود بسازد. کمونیسم از نظر بسیاری عصر طلایی به شما ر می آید. در یک رستوران در کیف عکس هایی از مشهورترین لحظه های تاریخ شوروی را روی دیوار گذارده اند و تلویزیون فیلم های کلاسیک آن دوره را نشان می دهد. یک روزنامه نگار به این گزارشگر گفت ,اتحاد جماهیر شوروی یک کشور بزرگ و قدرتمند بود، شاید مردم در آرزوی آن عظمت هستند. همه به آن افتخار می کردند و آن را مورد تحسین قرار می دادند.,
اما واقعیت را در مورد ریشه این نوستالژی یک پرستار بیمارستان برای گزارشگر شرح داد. او گفت من فقط 14.5 پوند در ماه حقوق می گیرم . با این پول حتی نمی توانم اجاره خانه ام را بدهم و غذا بخرم . خوشبختانه لباس هایم را در دوره شوروی خریده بودم.
یک سوم مردم اوکراین زیر خط فقر- به معنای زیر خط تامین غذای روزانه – به سر می برند، آن هم در اقتصاد بازار آزاد که وظیفه مهمش آزاد کردن دولت از هر نوع مسوولیت نسبت به شهروندان و رها کردن آن ها به دست گرسنگی و بی خانمانی است.
و همین ریشه اصلی نوستالژی و محبوبیت تکریتی ها، پهلوی ها، برژنف ها در این جا و آن جای دنیاست. البته تکریتی ها و پهلوی ها یک شانس دیگر هم دارند که بازارشان را گرم تر می کند و برژنف از آن محروم است: یک لشگر 150000 نفری که بی تعارف روزانه صد نفر را درعراق می کشد و زن ومرد و پیر و جوان را بمباران می کند و یک لشگر آخوند که هر لحظه جان 70 میلیون ایرانی را به لب میرساند و قلب آن ها را بمباران می کند، آگهی تبلیغاتی رژیم آن ها را به مقیاسی پخش می کنند که از پس هیچ موسسه تبلیغاتی برای هیچ کالایی در هیچ بازاری از جهان بر نمی آید.
امپریالیستهای شرق و غرب خبرنگار می فرستند تا جاسوسی فرهنگی کنند تا بتوانند نفوذ کنند.
در مورد این مقاله یک جاسوس فرستادند تا بگوید اوکراین هنوز هویت نساخته که یعنی هنوز یک جنگ داخلی ضد روسی براه نیانداخته.
روشنگری هم از روی بی اطلاعی و ساده اندیشی همیشگی اش فکر کرده این مقاله ای است علیه رژیم.
در ارتباط با نوستالژی،
چه اشکالی داره؟ وضع در دوره شاه بهتر بود گرچه کافی نبود و خفقان وجود داشت. اقلا تو سر زنها نمی زدند که حجاب سرشان کنند و هر جا هم که میزدند کار اسلامیون متعصب بود. بسیاری از کودکان کارگران، زن و مرد، امکان تحصیل در ایران و در خارج پیدا کردند که بخش کارگری طبقه متوسط رشد کرد.
نوستالژی را میتوان اینطور تفسیر کرد که اگر بتغییر بساط جامعه طبقاتی را جمع نکند دیر یا زود می فهمیم که اساسا تغییر نیست، بلکه تغییر چهره ارتجاع است. ایران و عراق و اوکراین و لیبی و سوریه همه و همه تغییر کرده اند اما اساس سلطه و استثمار در آن جوامع دست نخورده و جامعه بشر کماکان آبستن انقلاب آنارشیستی کمونیستی است. آبستن بودن البته کافی نیست، کودک ممکن است هیچ وقت بدنیا نیاید. سلامت کودک و سلامت نسبی مادر ضروری است. فعلا سلامت کودک نداریم زیرا اپوزیسیون ها اکثرا اقتدارگرا هستند. سلامت مادر هنوز وجود دارد زیرا در وضعیت کامل جنگی نیستیم و بشر در بعد دیوانگی اش نیست. اگر جنگ جهانی بشود و آنارشیسم هم رشدی نداشته باشد، انقلاب بی انقلاب، وحشیگری مطلق تا اینکه یکی پیروز شود.
متاسفانه فطبها در حال شکل گرفتن هستند و امکلان جنگ جهانی زیاد است. به ما میگویند چند قطبی خوب است اما حساب این را نمی کنند که چند قطبی خطر جنگ جهانی را زیاد میکند. واقعیت این است که یک قطبی و جند قطبی بحثهای زائد است. اصل بحث این است که باید کار سلطه و استثمار را تمام کرد. یعنی اینکه انقلاب آنارشیستی کمونیستی از واجبات حیات بشر است.
آنارشیست
این نوشته با محدود کردن جهان شمولی نوستارلژی به عراق وایران واکراین و نابینائی مطلق در دیدن علل واقعی وجهانی آن درواقع بی سوادی ودر معنی بی مطالعه بودن نویسنده را میرساند وبس که خواسته با این نوشتار سری تو سرها در بیاورد.