نامه ای از ایران

رضا پهلوی و طالبان سلطنت، “ژنرال دوگل و ارتش آزادیبخش ایران”؛ یا خائن و خیانتکار به ایران و ایرانی!؟

وقتی از هواداران حمله نظامی به ایران پرسیده می‌شود که چرا از جنگ علیه مردم کشورشان حمایت می‌کنند و حتی از وقوع آن ابراز خوشحالی می‌کنند، معمولاً پاسخی مبتنی بر عقل و منطق ارائه نمی‌دهند.

یکی از استدلالاتی که مطرح می‌کنند این است که همان‌گونه که آلمان فرانسه را اشغال کرد و فرانسوی‌ها برای آزادی کشورشان در کنار متفقین قرار گرفتند، آنان نیز امروز از اسرائیل و آمریکا درخواست حمله نظامی به ایران کرده‌اند تا کشور را «آزاد» کنند؛ حتی در خیال خود تصور می‌کنند که پس از آن، آمریکایی ها رضا اورشلیمی را به پادشاهی خواهند رساند.

اما چیزی که در این مقایسه نادیده می‌گیرند این است که فرانسوی‌ها در دوران اشغال، ارتش آزادی‌بخش تشکیل دادند، با نیروهای اشغالگر به شکل مسلحانه مبارزه کردند و در کنار متفقین برای بیرون راندن اشغالگران از خاک خود جنگیدند. در مقابل، ما تاکنون ارتش آزادی‌بخشی از سوی جریان‌های سلطنت‌طلب ــ که بخش قابل توجهی از هواداران حمله نظامی به ایران را تشکیل می‌دهند ــ ندیده‌ایم. برعکس آنها حتی یک حرکت عملی و یا تاثیر مبارزاتی مثبت در این چهل و چند سال بر مردم کشور ما نداشته‌اند.

این افراد در شرایطی درخواست حمله نظامی یک کشور خارجی به ایران را مطرح کردند که خود در کشورهای دیگر  به جشن و پایکوبی می‌پردازند و از کسانی تشکر می کنند که با بمب و موشک، کار و حیات مردم ایران را هدف قرار می‌دهند.

یادآوری دیگری نیز لازم است: سال‌هاست همین افراد، سازمان مجاهدین خلق را به دلیل همکاری با عراق و انتقال پایگاه‌هایش به این کشور در زمان جنگ ایران و عراق و حمله نظامی به ایران، خائن به وطن می‌دانند و آن اقدام را محکوم می‌کنند.

اگر همکاری مجاهدین با عراق و همراهی آنان با نیروی مهاجم، خیانت به ایران و ایرانی محسوب می‌شود، چگونه درخواست حمله نظامی علیه ایران از سوی جریان‌هایی که رهبرانشان آشکارا از نقش سفر خود به اسرائیل در ترغیب آنان به حمله سخن می‌گویند، خیانت و وطن‌فروشی محسوب نمی‌شود؟

اگر واقعاً این کشورها به دلیل حمایت از مردم ایران و برای «آزادی» آنان وارد این جنگ شده‌اند و شما مدعی آزادی مردم هستید، پس چرا شما خودتان در هیچ مرحله‌ای از این جنگ حضور ندارید؟ چرا آمریکائی‌ها در مذاکرات خود با مسئولان جمهوری اسلامی، حتی یک‌بار هم نامی از مردم ایران به میان نمی‌آورند؟

واقعیت این است که نه آنان در این جنگ برای ایران و ایرانی وارد میدان شده‌اند، و نه شما با چنین رویکردی گامی برای مردم ایران برمی‌دارید. آمریکا با به کارگیری اسراییل جنگی را بر مردم ما تحمیل کرده که تا کنون به بقای جمهوری اسلامی کمک نموده و آنها از این جنگ مشغول پختن آش خود هستند و نه کمک به مردم ایران برای دست یافتن به آزادی!   اما آنچه شما دنبال می‌کنید، گدایی تاجی است که زمانی انگلیس به رضاخان داد، سپس از او گرفت؛ بعد انگلیس و آمریکا با کودتا علیه مصدق، دو باره حکومت را به محمدرضاشاه سپردند و بعد از او نیز گرفتند؛ و در نهایت به جمهوری اسلامی رسید. اکنون نیز ربع پهلوی سر خم کرده است تا شاید همان تاج دوباره بر سر او گذاشته شود.
اما این تنها یک خیال باطل است. مردم ایران اجازه نخواهند داد که انقلاب و مبارزاتشان با تغییر نام‌ها، جابه‌جایی چند مقام، یا جایگزینی یک حکومت استبدادی با جریان دیگری از استبداد، منحرف شود. مردم ایران برای آزادی و آینده خود به مبارزه سیاسی و اجتماعی و مبارزات  قهرآمیز خود ادامه خواهند داد و کسانی که سرنوشت کشور را به حمایت قدرت‌های خارجی گره زده‌اند، جایگاهی در آینده ایران نخواهند داشت.

آمانج

 مرداد 1405