**«پول ندارم، درمان نمیکنم»
** ممانعت کارفرما از اجرای حکم بازگشت به کار کارگران
این کارگران در گفتگو با خبرنگار ایلنا اعلام کردند که حکم بازگشت به کار ۳۷ نفر از آنها از مدتها پیش توسط هیأتهای تشخیص و حل اختلاف و مراجع قضایی صادر شده است. طبق قانون، این احکام لازمالاجرا هستند، اما کارفرما از بازگشت نیروها به کار جلوگیری میکند.
به گفته این کارگران: «مطابق حکم، قرار بود روز گذشته (شنبه ۱۸ مهرماه)، این کارگران به محل کار سابق خود بازگردند؛ اما در مراجعه به شرکت، علیرغم در دست داشتن حکم اجرایی نهاد قضایی، اجازه ورود به شرکت به آنها داده نشد.»
گفتنی است حدوداً ۱۵۲ کارگر شرکت پیمانکاری جهان پارس که در پروژه فاز دوم پالایشگاه گاز ایلام مشغول به کار بودهاند، طی سه مرحله از مهرماه سال ۱۴۰۴ تا فروردین ماه سال جاری از کار بیکار شدهاند. از میان این افراد، ۳۷ نفر با تنظیم شکایت از اداره کار به نفع خود رای گرفتند و مطابق رأی صادر شده توسط هیأتهای تشخیص و حل اختلاف، این کارگران باید ضمن دریافت مطالبات معوقه خود، به کار بازگردند.
سایر کارگران بیکارشده نیز همچنان بلاتکلیف هستند؛ در این میان حدوداً ۲۵ نفر از اردیبهشت ماه برای دریافت مقرری بیمه بیکاری به اداره کار معرفی شدهاند که پس از گذشت ۵ ماه، هنوز مقرری این تعداد کارگر برقرار نشده است.
******************
«پول ندارم، درمان نمیکنم»؛ زنگ خطری که هزینههای نظام سلامت را سنگینتر میکند
به گزارش خبرنگار ایلنا، در پی گرانی های اخیر و افزایش هزینههای زندگی، سلامت هم تبدیل به یک حسابوکتاب شده است؛ اینکه کدام درد را میتوان تحمل کرد، کدام دارو را میتوان از فهرست خرید ماهانه حذف کرد و کدام مراجعه به پزشک را میتوان به بعداً موکول کرد. برای خانوادهای که باید میان اجارهخانه، خوراک، هزینه تحصیل فرزندان و درمان یکی را انتخاب کند، گاهی سلامت آخرین گزینهای است که توان پرداخت هزینهاش را دارد.
حالا روایتهایی از گوشهوکنار جامعه شنیده میشود؛ از بیمارانی که بیماریهای زمینهای دارند و برای کنترل بیماریشان به مصرف مداوم دارو نیازمندند و حتی افرادی که با بیماریهای خاص زندگی میکنند، اما افزایش هزینههای دارو و درمان، توان ادامه مسیر را از آنها گرفته است. بعضی داروها کمتر خریداری میشوند، برخی نسخهها نیمهکاره میمانند و مراجعههایی که باید منظم و مستمر باشند، به امید بهتر شدن شرایط مالی عقب میافتند.
برای بخشی از جامعه، مراجعه به پزشک دیگر نخستین واکنش به بیماری نیست؛ ابتدا حسابوکتاب هزینه ویزیت، دارو، آزمایش، تصویربرداری و رفتوآمد انجام میشود و اگر رقم نهایی از توان خانواده بیشتر باشد، درمان به تعویق میافتد یا اساساً کنار گذاشته میشود. این اتفاق شاید در کوتاهمدت راهی برای مدیریت هزینههای زندگی به نظر برسد، اما در بلندمدت میتواند به شکل پیچیدهتری خود را نشان دهد؛ بیماریهایی که به دلیل تشخیص دیرهنگام پیچیدهتر میشوند، درمانهایی که طولانیتر و پرهزینهتر میشوند و بیمارانی که زمانی با یک مراجعه ساده امکان کنترل بیماریشان وجود داشت، اما حالا به خدمات تخصصیتر و حتی بستری نیاز پیدا میکنند.
مسئله فقط سلامت یک فرد نیست. وقتی بخشی از جامعه به دلیل فشار اقتصادی از درمان فاصله میگیرد، پیامد آن میتواند به کل نظام سلامت بازگردد؛ از افزایش بار بیماریهای قابل پیشگیری و مراجعههای اورژانسی گرفته تا رشد هزینههای درمان در مراحل پیشرفته بیماری و تشدید نابرابری در دسترسی به خدمات سلامت. در چنین شرایطی، «ترک درمان» دیگر صرفاً یک تصمیم شخصی نیست؛ نشانهای از فشاری است که اقتصاد بر سلامت جامعه وارد میکند و اگر جدی گرفته نشود، میتواند هزینهای بسیار سنگینتر از هزینهای که امروز مردم از پرداخت آن ناتواناند، بر نظام سلامت تحمیل کند.
********************
مسافرکشی پزشکان عمومی به دلیل کمبود درآمد
درآمد پایین و افزایش هزینههای مطبداری باعث شده بسیاری از پزشکان عمومی به مشاغلی همچون مسافرکشی و پرستاری از سالمند روی آوردند؛ افرادی که در تصور عمومی، دستمزدهای بالایی دارند درحالیکه حقوق ماهانه بیشتر آنها هماکنون، بین ۲۵ تا ۳۵ میلیون تومان است.
به گزارش عصرایران، نسترن فرخه در گزارشی در روزنامه شرق نوشت: آنطورکه بررسیها نشان میدهد، در سالهای اخیر بسیاری از آنها به دلیل ناتوانی در پرداخت هزینههای مطب، مجبور به تعطیلی و حتی کنارگذاشتن طبابت شدهاند.
طبق گفتههای رئیس انجمن پزشکان عمومی ایران به «شرق»، حدود ۳۵ درصد پزشکان عمومی دیگر طبابت نمیکنند و فعالیتهای دیگری انجام میدهند.
این از قوانین جاری سرمایه داری در تمام کشورهای دنیاست. در روابط سرمایه داری آنکه زورش بیشتر است پیروز است. یک سرمایه دار کارگر اخراج میکند زیرا اگر اخراج نکند هزینه اش زیاد می شود و ورشکست میگردد. در چین و آمریکا و اروپا و اسرائیل هم همین قانون در حال عمل است. تا وقتیکه نظام سرمایه داری را میخواهید پای دردش هم باید بشینید.