↓
 

Comments

نکاتی درباره مارسییز (سرود ملی فرانسه) <br> نادر ثانی — ۱۳ دیدگاه

  1. به مارکسیستهای پر رو و طلبکار،
    .
    ارتجاعیون همیشه طلبکار هستند، الان همین ترامپ، طوری رفتار میکند که همه دنیا باید نوکر و کلفت او باشند. خب، به او ‌میگوئیم سرمایه دار و ارتجاعی و کسی اناظار ندارد که او انقلابی باشد.
    .
    اما مارکسیستها هم بدتر از او.
    .
    بعد از تاریخی از دیکتاتوری و ترور و خفه کردن مخالفان توسط بلشویکهایشان و بعد از خیانتهای مکرر و همخوابگی های سوسیال دموکراتهایشان با دولتهای امپریالیستی، هنوز از رو نمی روند. مثلا همین مشی چریکی. چریکهای فدائی خلق نقش کارگزاران چین و‌ شوروی سابق را بازی میکردند و وقتی بحث میشد که شماها باید این احزاب و ‌دولتهای ضد زن و ضد کارگر و ارباب شده را نقد و نفی کنید، نه اینکه تبعیت و تبلیغ از گند آنها، مثل خمینی ها که برای فرار از بحث و جدل میگفتند الله و اکبر، به ما شعار پرت میکردند: “درود بر فدایی”، “تنها ره رهائی، جنگ مسلحانه”. کدام ارتجاعی ی هست که یک عده بخواهند کلفتی و نوکری شان را بکنند بگویند نه نکنید، باید جایش گفت و شنود علمی و منطقی داشته باشید؟!!! هیچ، صفر، ارتجاعی دنبال زن و کارگر خود فروش است. همه در اپوزیسیون ارتجاعی ما دنبال دستمال بدست و فدایی و مجیزگو میگردند و جوجه نوچه هایشان را علیه حقایق عینی و اثبات شده تاریخی بسیج میکنند. اپوزیسیون کپی پوزیسیون. “انقلابی” گیوتین راه انداز کپی دستگاه لوئی شانزدهم بود، همانها که مارکسیستها میگویند انقلابیون بورژوا که بعدا دوباره سلطنت درست کرده و بلاخره با کمون پاریس اثبات کردند که چیزی بنام بورژاوزی مترقی وجود نداشته و ماتریالیسم تاریخی مارکس بدرد نمی خورد.
    .
    عامل فساد کمونیستهای ایرانی (همگی مارکسیست و یا آنارشیست گیچ روی پا نایستاده) نه نظریه درست مارکس در کتاب سرمایه که تکمیل کننده نظریه ارزش اضافی درست پرودون است، بلکه ماتریالیسم تاریخی اوست.
    .
    دوای درد این بیماری همه گیر سلطه طلبی و رهبری طلبی و آتوریته گرایی اپوزیسیون تو سری خرده از رژیم نه بهتر از آن، آنارشیسم کمونیستی است، نه این ایده ماتریالیسم تاریخی مارکسیستها که بعضی از بورژواها و خرده بورژواهای ( استثمارگر، سلطه گر) در آن مترقی می شوند و باید در جبهه انقلاب باشند که البته منظورشان این است که بعد از سرنگون ، برای حفظ قدرت سیاسی مارکسی ، یعنی دیکتاتوری پرولتاریا، باید با “انقلاب” باشند تا ما ببینیم که کی بعدا خفه شان کنیم.
    .
    آنارشیست

  2. کامنت اول درست است این سرود آه و ناله بورژواهای ناراضی است. سکولارهای ایرانی این سرود را دوست دارند چون از سرمایه داران اسلامی شکست خورده اند. حالا چشمتان کور، اگر کارگر استثمار نمی کردید به این وضع نیافتاده بودید، بخورید دندتان نرم.

  3. باید دید مرجع تقلید این ضد آنارشیسم کدام ارباب حزبی است. احتمالا یکی از این استالینیستهاست. بهتر نیست این نوچه بیسواد برود و خود “رهبر” بیاید؟!

  4. الفبای مارکسیسم همان است که الان در کورستان سقوط کشورهای لنینی و کورستان دولتهای امپریالیستی سوسیال دموکراتیک مارکسیستی میتوان به زیارتشان رفت. برو یک دعا هم به جان آنارشیسم کن چون راه نجات کمونیسم جعلی و ورشکسته توست.

  5. هر بار میتوان پرسید چرا یک آنارشیست قلابی وطتی نه کامنت را می فهمد و نه بحث را.!نه زبان علوم اجتماعی را نه زبان گمونیستی سیاسی را ! و نه صداقت بحث را. حرفهای بی ربط نوشتن در این صفحه تنها سرگرمی و تفر یح ایشان است. تنها شانس اش این است که سایت به او این امکان را داده. که روزانه زیر هر نوشته ای آسمان-ریسمان بهم ببافد. درود بر مارکس و انگلس که ماتریالیسم دیالکتیکی را فرموله نمودند تا تمام این پارازیت های مبارزه زحمتکشان خلع سلاح شوند !
    احتمالن الفبای مارکسیسم و آنارشیسم و جامعه شناسی و مفاهیم و زبان مارکسیستی را نمیداند و نمی شناسد. یکی از عواری حرافی و شعار و زیاده نویسی و کمنت نویسی همین است که می بینیم.
    دیپلم ناقص.

  6. چرا بحث رو عوض میکنی،
    اول اینکه بیسواد هم خودتی، اگر بیسواد نبودی بحث رو عوض نمیکردی،
    گفته شد آنارشیست ها نمیتواند خورده بورژوا باشند چون مخالف روابط سرمایه داری هستند، خرده بورژواها بر عکس درک تو نه تنها از بین نرفته اند بلکه تعدادشان بسیار زیاد است، مثل صاحبان تعمیرگاهها، صاحبان رستورانها، صاحبان مغازه ها، صاحبان کارگاههای کوچک و غیره که در تمام کشورهای دنیا بخش بزرگی از جامعه را تشکیل میدهند.
    کارگران آنارشیست در طول تاریخ تشکلات سندیکالیستی انقلابی مهمی داشته اند و بر خلاف اتحادیه هایی که مورد علاقه مارکسیستها بوده اند، اتحادیه های رای دهنده در انتخابات، برنامه ضد سرمایه داری داشته اند و هنوز هم دارند و به آتها میگویند آنارکوسندیکالیست. حتی آن آنارشیستهایی که سندیکالیست نیستند به اتحاد طبقه کارگر علیه سرمایه داری معتقدند و‌ نمیگویند انقلاب کنیم تا همه برای خودمان مغازه باز کنیم. دیدگاه شورایی و کلکتیو و غیره در مبارزه و کنترل اقتصاد از آنارشیستهاست نه مارکسیستها.
    لنینیستها و استالینیستها سر تو را شیره مالیده اند. آنها مثل آنارشیستها میگویند شورا اما میخواهند حزبشان قدرت سیاسی بگیرد. بیشتر رهبران این تشکلات مدرک دانشگاهی دارند و تعلیم دیده دانشگاههای بورژوازی هستند که رویای ریاست دارند. آنها “خادم” طبقه کارگر هستند نه از طبقه کارگر، مثل آخوندها و سیاستمداران طبقه بورژوا، آنها میخواهند مثل لنین و استالین و ترتسکی اول ارباب بشوند بعد به کارگران “خدمت” کنند. نگاهی کن به مصاحبه های آنها. همیشه پشت سرشان کتاب هست که بگویند حرفهایی که میزنند از سواد است. اگر سواد دلیل میشد، سازندگان بمب اتمی و اسلحه های مخوف امروزی همه انقلابی بودند. مارکسیستها اساسا بوروکرات سرمایه دار دولتی هستند. میگی سواد داری برو مانیفست کمونیست مارکس و انگلس را بخون اون قسمتی که میگه دولت بانکها و سرمایه ها را ملی کند. وقتی ملی میشوند چه کسانی آنها را مدیریت میکنند؟ بورژوا دولتی های بوروکرات: لنین و استالین و ترتسکی های امروزی. مارکسیستها بدون رهبر و مرجع تقلید یک روز هم دوام نمی آورند.

  7. کسیکه حداقل سواد پیرامون مارکس و مارکسیسم و آنارشیسم داشته باشد، تعریف خرده بورژوازی را در کمونیسم میداند:
    آن قشر یا طبقه ایست موقت و تحت قشار از نظر رقابت و باید بعد از مدتی یا به /بورژوازی و یا به پرولتاریا /ملحق شود، چون بر اثر رقابت اقتصادی ورشکسته میگردد.
    به این دلیل او : فرصت طلب، ناپایدار، معلق، شکاک، نیهلیست، شعاری ، توهمی، و سرگردان است.
    در زمان تولد آنارشیسم در قرون 17 و 18 ، در زمان رشد سرمایه داری در اروپا، 90 درصد تولید توسط کارگاهها و مانوفاکتورها انجام میگرفت، ولی در قرن 19 و 20 غالب آنها ورشکسته شده و توسط تولید کلان و کارخانه ها بلعیده شدند.
    حتی کالاهای ممالک غربی با ورود به کشوهای جهان سوم، تولید کوچک ملی و سیستم تولید مانوفاکتوری و کارگاهی این کشورها را نیز ورشکته کردند.
    خرده بورژوازی این بخش از جامعه ؛ یا/ کارگر مزدی شدند، و یا بشکل محدود ،سرمایه دار و بورژواز /گردیدند.
    مرحله بعدی نبرد کارتل و تراست شدن است تا سرمایه داران را نیز در خود متحد کنند یا ورشکسته نمایند.
    به این دلیل در کشورهای سرمایه داری غرب قانون کارتل و تراست وجود دارد تا از تشکیل این دو ابرکوسه ممانعت کنند.
    مثلا بارها شنیده شده شرکتهای هواپیمایی یا فروشگاههای بزرگ یا اینترنتی اجازه ندارند همدیگر را خریداری کنند و انحصار قدرت برای عرضه کالا و خدمات داشته باشند؛ چون میتوانند قیمت را بشکل انحصاری بالا ببرند.
    دانشجوی اخراجی.

  8. بر طبق قاعده قضیه، آنارشیستها نمیتوانند خرده بورژوا باشند چون ضد سرمایه داری هستند و فقط کارگران هستند که در نابودی سرمایه داری و بوجود آمدن جامعه کمونیستی منافع دارند. اما، باز هم بر طبق قضیه، مارکسیستها میتوانند خرده بورژوا و بورژوا باشند و تاریخا هم بوده اند. این خلاف مارکسیسم نیست چون بر طبق ماتریالیسم تاریخی، مارکسیستها، در یک شرایطی، انقلابی هستند، که در این مقاله می بینیم. این افتضاح “تثوری” نیست که بگوئیم کمونیست و کارگر هستیم اما از اربابمان دفاع میکنیم چون ‌ماتریالیسم تاریخی چنین خواسته؟! این ماتریالیسم تاریخی چه افتضاحی است واقعا.

  9. کارگر نااگاه از اینکه اربابش نقد می شه آه و ناله میکنه چون می بینه نمی تونه از اربابش دفاع کنه.

  10. آنارشیستها خرده بورژوا، مارکسیستها بورژوا دولتی، استعمار غرب مصدقی و ملی گرا بورژوا دموکرات امپریالیست.

  11. آنارشیست ها با شعر و شاعری، و با زمین و دریا و آسمان ،مخالف اند .
    سکتاریسم خرده بورژوازی آنارشیست، انقلاب زحمتکشان می خواهد حالا؛ و نه انقلاب کارگران و زنان برده مزدی.
    این اصطلاح ” بدرد نمی خورد ” چند صد بار زیر مقاله های ایرانیان انقلابی در این صفحه نوشته شده؟
    آنارشیست ها در استفاده از زبان پارسی هم مشکل دارند.
    زبان چیپ یعنی بدرد نمی خوره کره !

  12. این شعر بدرد نمی خورد، آزادی باید مشخص باشد و منافع زحمتکشان را بیان کند. این شعر اه و ناله بوزژواهای ناراضی بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

↑