زن، جنگ و زندگی

https://roshangari.info

روشنگری. در تصاویرچهره زنان گرفتار جنگ را اغلب در حال زاری و مویه در سوگ از دست رفتگان و آنچه گذشته است، دیده ایم.
اما این تصاویر تمام واقعیت را نشان نمیدهند. زنان در همه جا، در خانه ومزرعه یا در صف نان، در تهران یا لبنان ، در روزهای جاری زندگی یا زیر بمباران.. سخت در کارند، برای سامان دادن زندگی در لحظه ای که میگذرد، برای ساختن و دوباره ساختن آنچه ویران شده، برای فردایی که میخواهند بهتر باشد.

زن کشاورز لبنانی بلافاصله بعد ازآتش بس به مزرعه خود در مرکبا در جنوب لبنان برگشته و فورا دست به کار شده است تا آنچه از برگ های تنباکو را که بر جای مانده نجات بدهد. روستاییان زیر بمبارا ن سنگین، دهات و مزراع را رها کرده و رفته بودند. برگ های تنباکو در فاصله ماه ژوئن تا آغاز ماه اوت میرسد. اما امسال برگ ها در طول 34 روز جنگ زیر آفتاب برجای ماندند و از بین رفتند. فصل خرمن چینی تنباکو برای بیشتر خانواده ها از دست رفته است.

کشت تنباکو منبع اصلی درآمد 16000 لبنانی است که از فقیرترین اقشار جامعه لبنان و بیشتر آن ها ساکن جنوب کشور هستند. کارخانه تنباکو محصول دوره استعمار فرانسه است. امروز کشت تنباکو سودی نمی دهد و دولت با پرداخت یارانه برگ ها را از کشاورزان میخرد.
اما کشت تنباکو سابقه دیرین دارد و هر نسل کار را از نسل قبل تحویل میگیرد. یک شب قبل یا صبح زود روزهایی که گرما به اوج میرسد تمام خانواده از کودک تا کهنسال برگ ها را جمع و در خوشه هایی دسته بندی میکنند. دختران و زنان بازوی نیرومند کارند.

سه روز بعد از بازگشت، علی پدر یک خانواده، دختر 12 ساله خود را که همراه با چهار برادر و خواهربزرگ تر از خود سخت مشغول کار بودند، به خبرنگار فرانس پرس نشان میدهد و میگوید: هودا بهترین است.
هودا از 5 سالگی در جمع آوری تنباکو به خانواده کمک میکرد. کار کودک در این جا امر طبیعی است. اما پدر نگرانی دیگری دارد: موشک های منفجر نشده در مزارع بر جای مانده است.
روستائیان نباتیه،بنت جبیل، تبنین با تقبل خطر مرگ تلاش میکنند آنچه از برگ های تنباکو باقی مانده است را نجات دهند.