حمایت از میهن در برابر تجاوز دوباره آمریکا و اسرائیل / سیاوش قائنی
در ساعت ۹:۲۵ بامداد روز نهم اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶)، دور تازهای از حملات نظامی ایالات متحده آمریکا و اسرائیل علیه خاک ایران آغاز شد. این در حالی بود که ایران در مسیر مذاکره و حلوفصل مسالمتآمیز اختلافات بود. آغاز این تجاوز در میانه گفتوگوها، ضربهای آشکار به اعتماد بینالمللی و ثبات منطقه است و نشاندهنده نیت خصمانه دشمنان ملت ایران میباشد.
نویسنده سیاوش قائنی
این بار دوم است که آمریکا و اسرائیل، در شرایطی که ایران به مسیر دیپلماسی پایبند بود، دست به تجاوز نظامی زدهاند. دور نخست این حملات، موسوم به «جنگ دوازدهروزه»، در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ رخ داد. در آن عملیات، نیروهای اسرائیلی برخی از فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هستهای و سیاستمداران ایران را هدف قرار دادند و به سامانههای پدافند هوایی و تأسیسات حیاتی نظامی و هستهای آسیب رساندند. همانند امروز، تجاوزکاران با علم به احتمال تلفات انسانی و ویرانی زیرساختها، امنیت و آرامش مردم ایران را هدف قرار دادهاند.
همه نیروهای مترقی و میهندوست این تجاوز جدید را بهطور قاطع محکوم میکنند و تأکید دارند که دفاع از سرزمین و میهن، استقلال و حاکمیت ملی، حقی مسلم و غیرقابل انکار برای هر ایرانی است. ملت ایران، با اتکا به انسجام، همبستگی و اراده ملی، حق دارد از خاک، جان و تمامیت سرزمینی خود در برابر هرگونه تعرض خارجی دفاع کند. این دفاع به معنای حفاظت از تمامیت سرزمینی و ملت ایران است، نه دفاع از حکومتی که ۴۷ سال است آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی را سرکوب کرده است. این دفاع هرگز بهانهای برای سرکوب مردم یا محدود کردن حقوق شهروندی نیست، بلکه پاسخی مشروع و ضروری است برای مقابله با تجاوز آشکار و حفاظت از موجودیت ملی، تمامیت ارضی و امنیت ایرانیان.
روشن است که هدف نهایی ترامپ و نتانیاهو نه فقط جمهوری اسلامی، بلکه تمامیت سرزمینی ایران و تحقق رویاهای جاهطلبانهای نظیر «نیل تا فرات» و ایده «اسرائیل بزرگ» است، و میهن یکپارچه ایران را مانعی جدی برای تحقق این جاهطلبی میدانند. آنان تلاش دارند با بهرهبرداری از گسلهای داخلی و شکافهای اقلیتهای قومی و مذهبی، و با حمایت میهنفروشان خودفروخته به اسرائیل و دیگر کشورها، به اهداف خصمانه خود دست یابند، اما این نقشه هرگز تحقق نخواهد یافت. ملت ایران، با همبستگی، اراده راسخ و پیشینه مقاومت تاریخی خود، قویتر و مصممتر از هر نیروی خارجی ایستادگی خواهد کرد. ایرانیان با پافشاری بر یکپارچگی میهن و در سایه توان دفاعی و اتحاد نیروهای مسلح، دشمنان را سریعتر از آنچه تصور میکنند از ادامه تجاوز منصرف خواهند ساخت و به جهانیان ثابت خواهند کرد که هیچ قدرت خارجی قادر به شکست روح ملی و اراده خللناپذیر این مرز و بوم نیست.
ملت ایران در طول تاریخ بارها در برابر تهدیدهای خارجی ایستادگی کرده و با اتحاد و همبستگی، امنیت و استقلال خود را حفظ کرده است. امروز نیز دفاع از میهن تنها وظیفه دولت نیست؛ مسئولیت همه ایرانیان است که یکپارچه از خاک، مردم و ارزشهای میهنی خود دفاع کنند، چرا که قربانیان اصلی این جنگ، مردم ایران هستند؛ همانگونه که قتل فجیع دختران دبستانی در میناب در ساعات نخست تجاوز، تلخترین و دردناک ترین نمونه آن است.
مسئولیت آغاز این جنگ، بهطور کامل بر دوش دولتهای آمریکا و اسرائیل است. برای بار دوم ظرف کمتر از یک سال، آمریکا از مذاکره به عنوان پوشش تدارک جنگ استفاده کرده و قوانین بینالملل را نقض کرده است. آغاز این تجاوز تنها ساعاتی پس از اعلام پیشرفت در پرونده هستهای ایران توسط وزیر خارجه عمان در امریکا، نشان میدهد که تصمیم برای حمله از پیش طراحی شده بود.
بیش از ۲۰۰ سال است که ایران آغازگر هیچ جنگی نبوده و امروز نیز نیست، اما در صیانت از یکپارچگی سرزمینی و حفاظت از میهن، ذرهای کوتاهی نخواهد کرد. اکنون که تمامیت ارضی و استقلال کشور مورد تعرض قرار گرفته است، دفاع از میهن خط قرمز خللناپذیر تمام ایرانیان است. هرگونه تجاوزگری از سوی اسرائیل و امریکا با واکنش قاطع، با اراده استوار مردم مواجه خواهد شد. نقشههای دشمنان برای ضربه به ثبات و امنیت ایران، در برابر ایستادگی ملی، محکوم به شکست قطعی است.
اکنون زمان اتحاد ملی است. ایرانیان باید با حفظ آرامش، هوشیاری و همبستگی، زمینه را برای پاسخ مؤثر نیروهای دفاعی فراهم کنند و اجازه ندهند دشمنان از تفرقه و شکاف داخلی سوءاستفاده کنند. صلح، امنیت و حاکمیت ملی تنها افقی است که میتواند تجاوزگران را شکست دهد و آیندهای مستقل و امن برای ایران رقم زند. هرگونه تغییر باید ریشه در خاک ایران، به دست ایرانیان و برای ایرانیان داشته باشد، زیرا امروز دفاع از خاک ایران، دفاع از هویت، مردم و کرامت ملی تمام ایرانیان است.
همانطور که اهمیت سرنگونی طلبی که هست اعلام قیام مسلحانه علیه رژیم، بستگی به ذهنیت زنان و کارگران ایران دارد، جنگیدن علیه این جنگ و یا دفاع از خود در برابر این تجاوز نیز بستگی به ذهنیت زنان و کارگران ایران دارد.
*
اگر زنان و کارگران ایران ذهنیت برده وار داشته باشند، پیروزی در جنگی که آنها در آن شرکت میکنند، چه برای سرنگونی رژیم باشد و چه برای شکست دادن امپریالیستهای غربی، و یا حتی شرقی، به بردگی آنها منجر می شود. مقاومت بر علیه ارتجاع باید پیش شرط انقلابی داشته باشد. این پیش در این مقاله وجود ندارد.
*
ذهنیت انقلابی، ذهنیت آنارشیستی کمونیستی است، زیرا در این ذهنیت ارباب و رئیس و رهبر و مدیر ارزش ندارد.
*
وطن و دموکراسی در ایران ممکن نیست به این دلیل که اولی نمیتواند در مقابل امپریالیستهای غرب و شرق دوام بیاورد و دومی وابسته به اولی است.
وطن پرستان کشورهایی که سرمایه داران کم پول دارد، مجبور می شوند دیکتاتور باشند تا در مقابل نفوذ استعمار ثروتمند مقاومت کنند. وطن پرستان مجبورند سلطه طلب و استثمارگر هم باشند.
*
بعلاوه، وطن داران و دموکراسی داران یا تحت سلطه و استثمار شدگان هستند، مثل زنان و کارگران اروپا و آمریکا و یا خودشان سلطه گر و استثمارکر هستند که طبقات حاکم غرب می باشند. زنان و کارگران غربی هیچکاره هستند. زنان قدرتمند غربی کلفت سرمایه داران مرد در غرب هستند، آنها در حقیقت خائن به طبقه خودند (طبقه زن) و شبیه زنانی هستند که فاحشه خانه ها را مدیریت میکنند.
*
آنارکوفمنیسم (نویسنده این کامنت رزا روشن در بلاگ آرشیو رزا نیست) هم علیه مردسالاری کارگران است و هم مردسالاری سرمایه داران زن و مرد.
آنارکوکمونیسم هم علیه سرمایه داران زن است، هم علیه سرمایه داران مرد و هم علیه سرمایه داران امپریالیست و فاشیست (چه سکولار، جه مذهبی).
آزادی اصلا مسئله ملی و وطنی و مسئله دموکراسی نیست. در حقیقت جدایی زنان و کارگران جهان از هم خودش ارتجاع است.
*
آزادی رهایی از هیرارشی، مردسالاری، بردگی مزدی، امپریالیسم، تعصبات، تبهکاری ها، خرافات و افکار ضد علمی و نیمه علمی است.
–
پس،
مهم نیست رژیم بقا پیدا کند یا نه، رژیم بعدی مثلا دموکراسی باشد و یا نه، نظم بعد از رژیم استعماری باشد یا نه، مسئله اصلی، کلیدی، پایه ای و حتی حیاتی، نقد ارتجاع و نفی آن توسط تشکل یابی شورایی-کلکتیو در محل کار و زندگی است. انقلابیون کمونیست ایرانی باید آنارشیست شوند تا انقلابی شوند. دولتگرایی در تضاد با کمونیسم است. کمونیسم نمیتواند هیرارشی و سرمایه داری دولتی باشد.