تغییرکاربری در فولکس‌واگن، خودروها به موشک تبدیل می‌شوند! / برگردان اکبر نوروزی

تغییرکاربری در فولکس‌واگن، خودروها به موشک تبدیل می‌شوند! برگردان اکبر نوروزی

T-Roc جای خود را به Iron Dome می‌دهد.

کارخانه خودروسازی فولکس‌واگن در آینده تسلیحات نظامی تولید خواهد کرد. این تغییر، تصویری نمادین از دگرگونی یک اقتصاد ملی و حتی یک کشور است؛ همان‌گونه که تبدیل نهایی کارخانه فولکس‌واگن در اُزنابروک در روز دوشنبه اعلام شد. این کارخانه از شبکه فولکس‌واگن خارج خواهد شد و تحت مالکیت ایالت نیدرزاکسن و سرمایه‌گذار مالی Aurelius Capital  قرار است، در همکاری با شرکت تسلیحاتی اسرائیلیRafael قطعاتی برای سامانه‌های دفاع هوایی تولید کند؛ سامانه‌هایی که گفته می‌شود دولت آلمان بزرگ‌ترین خریدار آن‌ها خواهد بود.

خودروسازی آلمان که مدت‌هاست با بحران دست‌وپنجه نرم می‌کند، اکنون به‌تدریج جای خود را به تولید تسلیحات می‌دهد. این تغییر می‌تواند برای «رشد اقتصادی» و آثار مثبت اقتصادی در سطح ملی نویدبخش باشد؛ البته اگر جنگی رخ دهد. اما این نیز همان‌طور که می‌دانیم، می‌تواند بخشی از محاسبات سرمایه‌داری باشد.

«تغییر کاربری» (Konversion) در اصل به معنای یک فرایند مطلوب و متقابل بود.
قرار بود در محل کارخانه‌های تسلیحاتی، محصولات غیر نظامی تولید شوند. این ایده در جنبش کارگری آن زمان کاملاً محبوب بود. اما موضع کنونی اتحادیه فلزکاران آلمان (IG Metall)کیلومترها از آن دیدگاه فاصله دارد. 

گویی دیگر برای اتحادیه اصلاً اهمیتی ندارد که چه چیزی تولید می‌شود، این اتحادیه از خبر روز دوشنبه استقبال کرد، بی‌آنکه حتی نیم‌جمله‌ای در انتقاد از این واقعیت بیان کند که قرار است از این پس به جای خودرو، موشک تولید شود.

اتحادیه استدلال می‌کند که با مرکز برنامه‌ریزی‌شده برای «راه‌حل‌های امنیتی و دفاعی» _که گفته می‌شود این نام قرار است به کارخانه داده شود _ این واحد تولیدی در اُزنابروک به‌زودی «ارزش‌آفرینی صنعتی» را برای شهر و منطقه تضمین خواهد کرد و «آینده‌ای صنعتیِ قابل اتکاء»ایجاد خواهد شد.

طبیعی است که اتحادیه در مدیریت همیشگی بحران خود، تأمین شغل و امنیت محل کار را در نظر داشته باشد و بنابراین مستقیماً از منافع موکلان خود دفاع کند. اما سؤال فقط این است: این کار تا چه زمانی، برای چه مقدار و برای چه هدفی انجام خواهد شد؟

کنسرن بحران‌زده فولکس‌واگن هم‌زمان چهار کارخانه دیگر در جمهوری فدرال آلمان را نام برده است که برای آن‌ها چشم‌اندازی سودآور وجود دارد، اما قرار است تعطیلی آن‌ها به نفع «راه‌حل‌های هوشمندانه‌تر» منتفی شود.

آیا اینجا نیز همان بازی به شکل دیگری تکرار خواهد شد؟ آیا این کارخانه‌ها نیز به محل تولید تسلیحات تبدیل خواهند شد؟        

 و آیا IG Metall در برابر چنین راه‌حل‌هایی بار دیگر از «آینده‌ی صنعتیِ قابل اتکاء» سخن خواهد گفت؟

این کورپوراتیسمِ بحران‌محور که نسبت به مسائل اجتماعی و سیاسی بی‌تفاوت است، دیر یا زود اتحادیه را از اساس و فلسفه وجودی خود تهی خواهد کرد.

دانیل براتانوویچ

Junge Welt با مشارکت ۳٬۰۹۲ نفر از اعضای تعاونی منتشر می‌شود.

برگردان از نشریه یونگه ولت
توسط اکبر نوروزی