یورش گشتاپو وار ترامپ به خانه ایلهان عمر: تشدید ارعاب فاشیستی و نابودی «هنجارهای انسجامبخش»
منتشر شده در روزنامه «انقلاب» ارگان حزب کمونیست انقلابی آمریکا
۱۹ اکتبر ۲۰۲۶- ۲۷ مهر ۱۴۰۵
روز دوشنبه، ۱۲ اکتبر، نیروهای «گشتاپو»ی ترامپ— متشکل از مأموران وزارت امنیت داخلی (DHS) و اداره مهاجرت و گمرک (ICE) — پیش از سپیدهدم به خانه ایلهان عمر، نماینده دموکرات در واشنگتن دیسی، یورش بردند. آنها گذرنامه، تلفن، رایانهها و دفترچههای یادداشت او را ضبط کردند؛ اقدامی که حملهای آشکاراً سیاسی علیه یک سیاستمدار از حزب مخالف، تنها چند هفته پیش از انتخابات میاندورهایِ مقرر، محسوب میشود. به گزارش رویترز، بازرسان در حال بررسی اظهارات نادرستِ ادعایی در اسناد مهاجرتی و تابعیت مربوط به دههها پیش هستند؛ زمانی که او تنها ۱۲ سال (!) داشت. یک منبع آگاه، سلب تابعیت ایلهان عمر و اخراج او از کشور را بهعنوان یکی از اهداف احتمالی این اقدام مطرح کرده است. روز جمعه، وکلای عمر با بیان اینکه وزارت امنیت داخلی محدودیتهای تعیینشده توسط دادگاه برای بازرسی را نادیده گرفته است، خواستار استرداد اموال ضبطشده شدند.
بله، یک عضوِ در حال خدمت در مجلس نمایندگان، بهطور فعال هدفِ اقداماتِ یک قوه مجریه کاملاً فاشیستی قرار گرفته و تحت بازجویی است. حتی اگر موضوع صرفاً شخص ایلهان عمر بود، بازهم این رفتار تکاندهنده و غیرقابلقبول میبود؛ بهویژه با توجه به اینکه طبق یک سنت دیرینه، وزارت دادگستری در ۶۰ روزِ پایانیِ منتهی به انتخابات، علیه نامزدها اعلامجرم نمیکند تا از تأثیرگذاریِ نابجا بر روند انتخابات جلوگیری شود.
اما مسئله تنها ایلهان عمر نیست. این ماجرا پیامدهای هولناکی برای میلیونها شهروندی دارد که تابعیت آمریکا را کسب کردهاند؛ کسانی که بسیاری از آنها از سرزمینهای مادریشان— که توسط امپریالیسم ویران یا تباه شده است— به این کشور رانده شدهاند. همچنین، این وضعیت برای هر کسی که ممکن است با یکی از سیاستهای این دولت مخالف باشد، پیامدهایی دارد: اگر کمی از خطِ تعیینشده فراتر بروید، حکومت بهانهای برای متهم کردن شما پیدا خواهد کرد.
به همین دلایل، باید قاطعانه در برابر پیگرد قضایی و آزار و اذیت ایلهان عمر ایستاد.
ترامپ میگوید مهاجران سومالیایی «از جهنم آمدهاند». اما پرسش اینجاست: چه کسی آنجا را به «جهنم» تبدیل کرده است؟
ایلهان عمر نزدیک به یک دهه است که هدفِ خشمِ نژادپرستانه و برتریطلبانه (سفیدپوستان) ترامپ قرار دارد. ترامپ بارها در گردهماییهای خود— که یادآور تجمعات دوران نازیها در نورنبرگ است— هوادارانش را تحریک کرده تا شعار دهند: «او را به کشورش برگردانید!» در جلسه کابینه در دسامبر ۲۰۲۵، ترامپ، «عمر» و مهاجران سومالیایی را «آشغال» خواند و گفت: «وقتی آنها از جهنم میآیند، مدام شکایت میکنند و کار دیگری جز غر زدن بلد نیستند؛ ما آنها را در کشورمان نمیخواهیم.»۱
این سخن، واقعیت را کاملاً وارونه جلوه میدهد. بیش از ۱۰۰ سال است که مردم سومالی بهشدت از میراث استعمار اروپایی، عملکرد نظام سرمایهداری-امپریالیستی و جنگهای قبیلهایِ مداوم میان جنگسالاران رقیب، رنج میبرند. دولت مرکزی سومالی در اوایل دهه ۱۹۹۰ فروپاشید و تلاش ایالاتمتحده آمریکا برای تحمیل سلطه خود از طریق تهاجم نظامی نیز در سال ۱۹۹۳— پس از شکست مفتضحانه نیروهای آمریکایی در موگادیشو (که به ماجرای «سقوط شاهین سیاه» معروف شد)— ناکام ماند.۲ در دو دهه و نیمِ پس از واقعه ۱۱ سپتامبر، سومالیاییها همچنین زیر سایه حملات پهپادی ایالاتمتحده آمریکا زندگی کردهاند. مردم سومالی که در اینجا ساکن هستند، تنها به جرمِ گریختن از این جهنمی که استعمار کهن و سلطهجوییِ ایالاتمتحده آمریکا(سرمایهداری-امپریالیسم) بر کشورشان تحمیل کرده، مجازات میشوند؛ آنها توسط «فاشیستِ ارشد» (ترامپ) مورد اهریمنسازی قرار میگیرند، بهعنوان مقصرِ ساختگی (سپر بلا) معرفی میشوند و به آنها برچسب مجرم زده میشود. هر نظامی که با انسانهایی که صرفاً به دنبال داشتن یک زندگی شرافتمندانه هستند چنین رفتاری میکند، شایسته بقا نیست.
ترامپ میگوید برخی شهروندان نمیتوانند به حقوق خود استناد کنند
در یک گردهمایی که تنها چند ساعت پسازآن یورش برگزار شد، ترامپ «عمر» را به خاطر استناد به حقوق قانونی (قانون اساسی) خود به تمسخر گرفت. پیامِ نازیوارِ ترامپ روشن است: «برخی افراد نمیتوانند به حقوق خود استناد کنند، زیرا اصلاً حقوقی ندارند که ما ملزم به احترام گذاشتن به آن باشیم؛ بهعلاوه، میتوان تابعیتِ برخی افراد را سلب کرد و تنها بنا به اراده و دستور ما، آنها را از کشور اخراج نمود.» و نکته دیگر اینکه: اگر آنها میتوانند چنین رفتاری با یک سیاستمدارِ حزب دموکرات داشته باشند— کسی که یک دهه در چارچوب فعالیتهای سیاسیِ «مرسوم» عمل کرده است— پس به نظر شما با تودههای شهروندانِ دارای تابعیت (شهروندانِ پذیرفتهشده)، مهاجران و تمام کسانی که ازنظر آنها در دسته «نامطلوب» قرار میگیرند، چه خواهند کرد؟
این آزار و اذیت، بازتابی از نفرت شدید ترامپ/ماگا نسبت به این واقعیت است که یک زن سیاهپوستِ مسلمانِ متولد سومالی، در کشوری که آنها اصرار دارند باید کشوری سفیدپوست و مسیحی باشد، صاحب یک منصب سیاسی است. همانطور که روزنامه انقلاب در اولین دوره ریاست جمهوری ترامپ بهدرستی تحلیل کرد و نوشته بود، ترامپ با عمر (و دیگر زنان رنگینپوست در حزب دموکرات) «بهعنوان یک نماد، یک نماد، برای تمام بخشهایی از مردم که آنها به دنبال غیرانسانی کردن، ارعاب و «پاکسازی» آنها از آمریکا هستند، رفتار میکند. شعار «او را به کشورش برگردانید» فراخوانی در راستای نسلکشی است؛ مجوزی برای ترساندن(ارعاب و ترور شخصیتی-م) و حذف هرکسی که سفیدپوست، متولد آمریکا، مسیحی و به رئیس فاشیست وفادار نیست.»۳
ایلهان عمر در شبکه اجتماعی اکس (تویتر سابق) نوشت: «ده سال است که ترامپ مرا هدف دروغهای بیاساس و کمپینهای تخریب شخصیت قرار داده است. این اقدام، صرفاً جدیدترین مرحله تشدید در کارزار(کمپین-م) ارعاب سیاسی اوست.»
نظامی در بحرانی عمیق
این اقدامی آشکار در جهت ارعاب سیاسی بود. همچنین، این رویداد نشاندهندهی فروپاشیِ عامدانهی «هنجارهای انسجامبخش» است؛ هنجارهایی که حاکمان این کشور از زمان پایان جنگ داخلی در دهه ۱۸۶۰، در چارچوب آنها عمل کردهاند.۴ در این کشور، روال بر این بوده است که سیاستمدارانِ اپوزیسیون بتوانند بر سر قدرت رقابت کنند و از قوه مجریه انتقاد نمایند، بدون آنکه با پیگردهای تلافیجویانه مواجه شوند یا تهدید به تبعید گردند. در کارکردِ عادیِ دولت در یک نظام بورژوایی (سرمایهداری)، مشارکت در اعمال قدرت دولتی در میان طبقه حاکمِ سرمایهدار و نمایندگان سیاسی آن، گستردهتر از حالتی است که تنها یک بخش از این طبقه، سلطهی خود را بر دیگر بخشها تحمیل کرده و آنها را کنار بگذارد. این امر پیوند نزدیکی با «انتقال مسالمتآمیز قدرت» از یک بخشِ طبقه حاکم به بخش دیگر دارد.
رژیم فاشیستی ترامپ— و بهطورکلی حزب جمهوریخواه— با تلاش برای تثبیت فاشیسم (که شکلی متفاوت از حکمرانی در این نظام سرمایهداری است و ازنظر کیفی سرکوبگرانهتر و ارتجاعیتر هست)، در حال از هم گسستنِ این هنجارها(معیارهای-م) و جایگزینی آنها با هنجارهایی (معیارهای-م) جدید هستند.
باب آواکیان (BA) وضعیت ایالاتمتحده آمریکا در سال ۲۰۲۱ را به این صورت تحلیل علمی کرد:
«همانطور که هرروز آشکارتر میشود، شکافهای عمیقی— که دائماً هم عمیقتر میشوند— نهتنها در کلِ این کشور، بلکه در میانِ نیروهای حاکم بر این نظام وجود دارد… بخشی از این نیروهای حاکم، که حزب جمهوریخواه نمایندهی آن است، دیگر به آنچه «هنجارهای انسجامبخشِ» حکمرانیِ سرمایهداریِ «دموکراتیک» در این کشور بوده، باور ندارد و خود را به آنها پایبند نمیداند. این وضعیت منجر به— و بهطور فزایندهای منجر خواهد شد به— شکافهای عمیقتر و درگیریهای شدید در سراسر جامعه و همچنین «در سطوح بالای قدرت». تمام نهادهای حاکمِ این نظام، بهطور فزایندهای تحت تأثیر این روند قرار خواهند گرفت. قطبیسازی جامعه همچنان تشدید خواهد شد؛ بهطوریکه نیروهای گردآمده حولِ حزب جمهوریخواه (و تحت رهبری آن)، با تهاجمِ هرچه بیشتر بر تحمیلِ دیدگاه خود— مبنی بر اینکه چه چیزی «آمریکا را دوباره باعظمت میکند»— پافشاری خواهند کرد؛ تحمیلی که میتواند شامل توسل به ابزارهای خشونتآمیز نیز باشد و با دهشتهای بسیار واقعی و فزایندهای همراه است.»
با تحولات پنج سال اخیر—از جمله فضای ارعاب و انتقامجوییِ «ترامپ ۲.۰»—این شکافها عمیقتر شدهاند. وقتی تضادهای موجود در «سطوح بالای» جامعه تا این حد حاد میشوند، فرصتی پدید میآید تا سلطهی این نظام بر ذهن و تفکر تودههای مردم درهم شکسته شود. زمانی که نظمِ کهنی که اجزای جامعه را کنار هم نگه میداشت رو به فروپاشی میرود… زمانی که به حقوق مردم و «روالهای عادی زندگی»—که پیشتر بدیهی و تضمینشده به نظر میرسیدند—حمله میشود… و زمانی که مردم ناچار میشوند با این واقعیت روبرو شوند که آنچه در حال شکلگیری است، وضعیتی است که بههیچوجه نمیخواهند در آن زندگی کنند… آنگاه ممکن است ذهنیت آنها برای جستجوی راههای برونرفت—از جمله راههای انقلابی—آمادگی بیشتری پیدا کند.
این همان عاملی است که دوران کنونی را به مقطعی استثنایی تبدیل میکند؛ دورانی که در آن، وقوع انقلاب بیش از هر زمان دیگری در طول نسلهای اخیر، امکانپذیر شده است. اگر قرار باشد امیدی به آیندهای رهاییبخش برای بشریت وجود داشته باشد، باید از این فرصت بهره جست.
حزب دموکرات با فاشیسم آنگونه که باید، مبارزه نخواهد کرد
در همین حال، حزب دموکرات از به صدا درآوردنِ قاطعِ زنگ خطر در برابر حملات شنیع علیه «ایلهان عمر» طفره رفته است. باوجود برخی اظهارات محکومکننده از سوی رهبران حزب دموکرات و نهادهای وابسته به آنها، با این یورش و پیامدهای شومِ آن، تاکنون آنطور که شایسته است با جدیت برخورد نشده است. دموکراتها که بهشکلی وسواسآمیز بر دستورکاریِ کوتهبینانه با محوریت «مقرونبهصرفه بودن» (هزینههای زندگی- “affordability” agenda) تمرکز کردهاند—و در این مسیر فاشیسمِ ترامپ/جریان «آمریکا را دوباره باعظمت کنیم» (MAGA) را نادیده گرفته یا کماهمیت جلوه میدهند—همچنان میکوشند مبارزه سیاسی را تنها در چارچوب رأیدادن و دایرهای محدود از اقدامات و گفتمانهای «قابلقبول» محصور کنند.
در خصوص انتخابات میاندورهایِ پیشِ رو، هیچ دلیلی وجود ندارد که باور کنیم فاشیستها دست به انواع و اقسام اقدامات کثیف و خرابکارانه (اینجا و اینجا را ببینید)—ازجمله سرکوبهایی ازایندست و حتی بدتر از آن—نخواهند زد؛ بهویژه اگر نتیجهی رأیگیری به ضرر آنها باشد. صریح بگوییم: نباید اجازه داد این حملات فاشیستی بدون پاسخ بمانند؛ و از سوی دیگر، نمیتوان با تکیهبر قوانین و نهادهایی که خودِ فاشیستها فعالانه در حال تخریب و تهیسازیِ آنها هستند، بهطور مؤثر با آنها مبارزه کرد.
گشودن مسیر برای حرکت بهسوی آینده
در سطحی عمیقتر: برای شکست قاطعانه این فاشیسم— که ریشههایی عمیق در تاریخِ بردهداری، نسلکشی، برتریطلبی سفیدپوستان و ستمِ مردسالارانه در این کشور دارد— باید پیوند تودههای مردم با این نظامِ «سرمایهداری-امپریالیستی» گسسته شود و انقلابی برای شیوهای کاملاً نوین از زندگی، و نظامی بنیادین متفاوت، رهبری گردد. همزمان با عمیقتر و حادتر شدنِ تضادها و شکافها میان بخشهای گوناگونِ طبقه حاکم، تودههای مردم نباید با دنبالهروی از این یا آن جناحِ حاکم واکنش نشان دهند؛ بلکه باید از این شکافها بهرهبرداری کنند تا نظامی را که تمامیِ این ستمگرانِ سرمایهدار بر جامعه تحمیل کردهاند، سرنگون سازند.
این امر بهطور خودبهخودی رخ نخواهد داد. بلکه نیازمند درک علمی و رهبریای است که در «کمونیسم نوین» — که توسط باب آواکیان (BA) مطرحشده— متبلور است. باب آواکیان بهطور مفصل درباره این فاشیسم نوشته است: اینکه ماهیت آن چیست، چگونه باید با آن مبارزه کرد و چه چیزی باید جایگزین آن شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه، به اینجا، اینجا یا اینجا مراجعه کنید.
به نقل از باب آواکیان (BA) در اثرِ بسیار مهمِ او برای دوران کنونی، با عنوان «بشریت در آستانه: یک راهپیمایی اجباری به ورطه نابودی یا یک راه انقلابی برای خروج از جنون؟» (Humanity on the Brink):
«درحالیکه مقاومت در برابر رژیم فاشیستی باید ادامه یابد، طرفداران کمونیسم نوین— ضمن مشارکت فعال در این مقاومت— باید کاملاً متمرکز و آماده باشند تا کارِ مداوم برای انقلاب را پیش ببرند؛ کاری که شامل ابعاد تئوریک، سیاسی، عملی و تشکیلاتی است. این فعالیت باید حتی در شرایطی انجام شود که احتمالاً بهلحاظ کیفی سرکوبگرانهتر و دشوارتر از وضعیت کنونی خواهد بود.»
_______________
پاورقیها:
۱. ترامپ سومالیاییها را «زباله» خواند و گفت آنها را در کشور نمیخواهد؛ نیویورکتایمز، ۲ دسامبر ۲۰۲۵.
۲. «خدای من از خدای او بزرگتر بود»: تهاجم «نظم نوین جهانی» به سومالی؛ نشریه «انقلاب» Revolution)، ۳۰ اکتبر ۲۰۰۵.)
۳. در موردِ «گروه اسکوآد» (The Squad)؛ نشریه «انقلاب»، ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۹ | revcom.us
توضیح مترجم: عنوان «گروه اسکوآد» (The Squad) در مورد چهار نماینده زن کنگره آمریکا— الکساندریا اوکازیو-کورتز، رشیده طلیب، ایلهان عمر و آیانا پرسلی — هست…
۴. عبارت «هنجارهای منسجمکننده» (Cohering norms) به شیوه «معمول» و جاافتادهای اشاره دارد که سرمایهدارانِ امپریالیست از طریق آن استثمار و سرکوب خود را اعمال میکنند؛ شیوهای که در آن بخشهای مختلفِ طبقه حاکم، برای «تقسیم قدرت» از قواعد مشخصی پیروی میکنند و به تودههای مردم نیز حقوقی برای ابراز نظر داده میشود. فاشیسم با هنجارهای خاصِ خود، این «پوسته دموکراتیک» را درهم میدرد و دیکتاتوریِ عریان را هم علیه تودههای مردم و هم علیه مخالفانِ خود در درونِ طبقه حاکم، اعمال میکند.
Comments
یورش گشتاپو وار ترامپ به خانه ایلهان عمر: تشدید ارعاب فاشیستی و نابودی «هنجارهای انسجامبخش» — بدون دیدگاه
HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>