Comments

اطلاعیه و دو نوشته به نقل از چریکهای فدایی خلق ایران — 1 دیدگاه

  1. درباره این:
    “اما ما می‌دونیم که خیلی‌ها مخالف این نظر هستند و اساسا جمهوری اسلامی رو رژیمی که ما توصیف می‌کنیم، نمی‌بینند. بلکه اون را رژیمی مستقل قلمداد می‌کنند و یا مضحک‌تر از آن اینکه گاهی وقت‌ها هم اساسا اون رو یک رژیم ضد امپریالیست هم معرفی می‌کنند. البته این افراد و نیروها نیازی هم به تحقیق و ارائه فاکت و سند ندارند. چون اساس تحلیل خودشون را بر تبلیغات جمهوری اسلامی استوار کرده‌اند. یعنی تحلیل اون‌ها از همان جائی شروع می‌شه که تبلیغات جمهوری اسلامی تمام شده. اما این تبلیغات دروغ محضه. برخی از این نیروها که جمهوری اسلامی رو رژیمی مستقل جلوه می‌دهند اون رو یک رژیم سرمایه‌داری هم می‌شناسند. اما به روی خودشون نمی‌آورند که پس این سرمایه‌داری مستقل از امپریالیسم چگونه حیات پیدا کرد و این بورژوازی ملی و ضد امپریالیست از کجا شکل گرفت و بر کدام اقتصاد ملی در ایران متکی هست؟ به هر حال در این بحث در مورد وابستگی رژیم که در یک حدی هم به سوال‌هائی که در اتاق مطرح شد ربط داره باید تاکید کنیم که جمهوری اسلامی تا بن استخوان وابسته به امپریالیست‌هاست و به همین دلیل هم یکی از اهداف انقلاب بزرگ مردم ما باید همانا قطع سلطه امپریالیسم و کسب استقلال باشه که البته بدون رهبری طبقه کارگر هم دست نیافتنی است.”
    .
    در نقل قول بالا از مقاله، کنه دیدگاه اجتماعی سازمان چریکهای فدائی خلق موجود است. این دیدگاه بر اساس یک تفسیر عامیانه و ارتجاعی از ماتریالیسم تاریخی مارکس بنا شده. عامیانه است چون رابطه ایدئولوژی و مناسبات اقتصاد قابل تفکیک نیست و با هم رابطه متقابل دارند و یکی دیگری را تعیین نمیکند. این مهم است، برخلاف مارکس، یکی دیگری را تعیین نمیکند. هیچ شواهد عینی وجود ندارد که بگوید یکی دیگری را تعیین میکند و اصولا از لحاظ نظری هم، این تعیین کنندگی، قابل توضیح نیست چون مناسبات تولیدی در عین حال بدون مناسبات ایدئولوژی ناممکن است و انتزاع مارکس غلط بوده است. ارتجاعی است چون محصول آن بوجود آوردن سرمایه داری دولتی مارکسیستی استالینی شیاد و فاشیستی است.
    میگویند چون اقتصاد ایران به اقتصاد سرمایه داری جهانی وابسته است، بحثی درست، پس از لحاظ سیاسی نوکر امپریالیستهاست، نتیجه گیری غلط. دربالا اشاره کردم. تمام فاکتهای عینی خلاف چنین ادعائی را نشان میدهد. اگر دولت ایران از لحاظ سیاسی وابسته به امپریالیستهای جهانی است باید نوکر سیاسی یکی از آنها باشد. نوکر کدام؟ نوکر آمریکا؟ روسیه؟ فرانسه؟
    حال چرا چنین اندیشه ای دارند؟
    میخواهند مبارزه با سرمایه داری را کنار بگذارند و با خرده بورژواها (مثلا خرده بورژواها بورژوازی نیستند!!!) انقلابی خلقی، نه کارگری، کنند، تا از طریق خرده بورژواها اقتصاد “مستقل” ایران را تحت رهبری استالین آتی، به جانب سوسیالیسم (بخوان سرمایه داری دولتی) “پیشرفت” دهند.
    براری درک افکار این سازمان، باید از آنها در مورد چگونگی رهبری شان در مسائل گوناگون اقتصادی و اجتماعی سئوال کنید. بعد از شنیدن پاسخ ها، می بینید که استالینیست مکار و سرکوبگر هستند و اسمش را میگذارند مراحل ماقبل دیکتاتوری پرولتاریا.
    حالا یک سئوال. فرض کنیم که ایرانی ها از طریق شما رژیم را سرنگون کردند و دولت شما آمد روی کار. چگونه میخواهید استقلال اقتصادی داشته باشید؟ چین که وابسته با سرمایه داری دولتی است. روسیه که کشوری ارتجاعی و متجاوز است. کوبا که اقتصادی ورشکسته دارد، کره شمالی که دیکتاتوری فردی و خانوادگی شبیه سلطنت دارد. شاید بگویند که به نیروی خلق متکی می شوند. مثال نیروی خلق کوبا و کره شمالی و چین و روسیه است دیگه. سرنوشت آتی ایران تحت رهبری سازمان چریکهای فدائی خلق، کوبا و کره شمالی و چین و روسیه است.
    حال، اگر استقلال خیلی مهم است، پس آمریکا و فرانسه و غیره هم ایده ال هستند؟ نه؟
    میگویند نه. چرا؟ چون کارگران (در واقع خود سازمان چریکهای فدائی خلق) رهبری ندارند. حال فرض کنیم که رهبری آمریکا را دادیم دست مارکسیستهای چریکهای فدائی (استالینیستها). عاقبتش چه می شود؟ روسیه فعلی و دیکتاتوری پوتین. البته چین را مثال نمی زنیم چون چین “اقتصاد وابسته” دارد. از این بگذریم که الان همه دنیا به هم وابسته هستند.
    هر چه فکر میکنیم می بینیم که نظرات چریکهای فدائی خلق بدرد انتقلاب نمی خورد و آن زمان فقط بدرد وابسته کردن ایران به شوروی میخورد.
    آنارشیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>