جمعه, ۲ آبان , ۱۳۹۹
   

Comments

حاشیه‌ای بر کتاب «یادنوشته‌ها، تابوت زندگان»
نازلی پرتوی
— 2 دیدگاه

  1. با اینکه قبول دارم که جنایات رژیم و همدستانش را نه باید ببخشیم و نه فراموش کنیم، اما کاملا با انتقامجویی مخالفم. به نظرم به همه کسانی که از رژیم میبرند و به مردم میپیوندند باید خوشامد بگوییم. اگر اوضاع طوری بود که سقوط رژیم امروز یا فردا صورت میگرفت میتونستیم بگیم اینها از ترس پشیمان شدند. اما فعلا اینطور نیست. شنیدیم که ۸۰درصد به آخوندها رای دادند. ما که نمیتونیم همه را طرد کنیم. تازه مقاومت در مقابل شکنجه را از همه نباید انتظار داشت. تعداد قهرمانها همیشه اندک است. وگرنه چه گوارا که اینقدر محبوب و دوست داشتنی نمیشد. البته آنهایی که برگشتند باید صادق باشند و واقعیتها را آنطور که بود بیان کنند و چیزی را پنهان نکنند
    این گامنت را قبلل پای مقاله «نگاهی به «تابوت زندگان» نوشته: هما کلهری (هما دماوندی)» نوشتم

  2. – این درست است که جمهوری اسلامی چاره ای جز سرکوب مخالفین خود نداشت و ندارد مخالفین مجاهد و لیبرال و بلشویک و سوسیال دموکرات و سلطنت طلب رژیم هم اگر قدرت سیاسی میگرفتند و یا بگیرندمرتکب جنایتهای مشابه می شدند و می شوند. این از خصوصیت جامعه طبقاتی و دولت سازی اش است. اما، این ذره ای از ماهیت جنایتکارانه بردگی مزدی رژیم اسلامی کم نمیکند.
    .
    – تواب شدن نه انقلابیون را تضعیف میکند نه اربابان مذهبی استثمار گر نیروی کار را بالحق می نماید. انقلابیون میدانند که تواب شدن امری عادی و همیشگی است. تواب شدن و همکاری با رژیم فقط میگوید که مقاومت انسانها در مقابل جلادان نوکر استثمارگران متفات است و بس ، نه چیزی کمتر و یا بیشتر. چیزی که همه میدانند و ما کمونیستهای آنارشیست را اصلا مایوس نمیکند.
    .
    – کمونیستهای آنارشیست هرگز مایوس نمی شوند چون مقاومت در مقابل بردگی مزدی و کوشش برای الغای بخشی از سلامت روحی آنهاست. ما آنارشیستها آرامش روحی داریم چون دنبال حاکم شدن نیستیم. ما دنبال وحدت جامعه انسان از طریق از بین بردن سلطهگری در این نوع از جانورانیم.
    .
    – مقاومت بردگان مزدی در مقابل اربابان سرمایه دار تاوقتیکه سیستم بردگی مزدی وجود دارد، قطع نخواهد شد. برای همین است که نه کابوس سران رژیم تمامی دارد و نه جنایتهای خودش و اربابان بزرگترش. ما اینرا میدانیم. ما در آرامش روحی زندگی میکنیم چون استثمار نمیکنیم و در نتیجه فقیر نمی کنیم، فاحشه نمیکنیم ، شکنجه نمیکنیم و اعدام نمیکنیم. اما اسلامیون سرمایه دار حاکم همیشه در کابوس شورش و انقلاب بردگان مزدی و یا حمله رقیبان هم طبقه خودشان هستند.
    .
    – ما آنارشیستهای کمونیست زندگی خوبی داریم حتی در همین وضع بردگی چون آرامش روحی داریم. اما اربابان سرمایه دار زندگی خوبی ندارند چون نگران اعمال منفی بردگان مزدی هستند. پول و غارت آنها فقط شکم آنها راسیر میکند، شکمی که دو سه ساعت بعد گرسنه است. مذهب و نماز و روزه شان هم کمکی نمیکند چون میدانند که بردگان مزدی همیشه اماده پائین کشیدن آنها هستند.
    .
    متشکر از نویسنده مقاله و نقد البته نه به مفهوم موافقت کامل.
    .
    آنارکوسندیکالیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫962 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار