شنبه, ۱۰ آبان , ۱۳۹۹
   

Comments

نگاهی به «تابوت زندگان» نوشته: هما کلهری (هما دماوندی) — ۱ دیدگاه

  1. با اینکه قبول دارم که جنایات رژیم و همدستانش را نه باید ببخشیم و نه فراموش کنیم، اما کاملا با انتقامجویی مخالفم. به نظرم به همه کسانی که از رژیم میبرند و به مردم میپیوندند باید خوشامد بگوییم. اگر اوضاع طوری بود که سقوط رژیم امروز یا فردا صورت میگرفت میتونستیم بگیم اینها از ترس پشیمان شدند. اما فعلا اینطور نیست. شنیدیم که ۸۰درصد به آخوندها رای دادند. ما که نمیتونیم همه را طرد کنیم. تازه مقاومت در مقابل شکنجه را از همه نباید انتظار داشت. تعداد قهرمانها همیشه اندک است. وگرنه چه گوارا که اینقدر محبوب و دوست داشتنی نمیشد. البته آنهایی که برگشتند باید صادق باشند و واقعیتها را آنطور که بود بیان کنند و چیزی را پنهان نکنند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫872 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار