شنبه, ۱۰ آبان , ۱۳۹۹
   

Comments

در ستایشِ مکانیزم ماشۀ پیشتازان سازمانده طبقۀ کارگر
در چارچوب روابط تولیدی و نه خارج آن، ایستاده و نه لم داده !
آناهیتا اردوان
— ۱ دیدگاه

  1. درست است، مبارزه صنفی بد نیست و محدود کردن خود به آن بد است. دو نوع تشکل یابی داریم، یکی برای معامله کردن و دیگری برای از بین بردن بردگی مزدی. فقط دومی کارگر را آزاد میکند، اولی ادامه نوکری و کلفتی ست. نوع اول، اما، پوشش خوبی است علیه سرکوب و تروریسمی که اربابان سرمایه داری علیه ما تدارک می بینند و نقش آموزشی ایفا میکنند صوریکه کارگران جواب و بی تجربه یاد میگیرند که اربابان دوست آنها نیستند.
    .
    سرمایه داری “غیر انحصاری” هم امپریالیست بود. سرمایه داری با امپریالیسم رشد کرد. حتی رژیم ایران هم اگر آزاد گذاشته شود، میشود امپریالیست، که شواهد کوچکش را میتوان مشاهده کرد – حتی جامعه-دولت فعلی و ضعیف ترکیه. کلا امپریالیسم فقط یعنی کشورگشائی و تمایل به حکومت کردن خارج از قلمروی خود نه بیشتر. اقتصاد انحصاری امپریالیستی است نه چون چیزی ماورای سرمایه داری می باشد، بلکه چون امکان نظامی و عملی جهانخواری را ممکن می سازد. صد برابر شدن نرخ ارزش اضافی، تغییر کیفی در سرمایه داری بودن ایجاد نمیکند و نیروهای بورژوائی ضد امپریالیست را انقلابی نمیکند.اینطور نیست که سرمایه داری یک روزی خوب و دموکراتیک و انسان دوست بود و یکدفعه با قدرت گیری انحصارات شد پلید، آنطور که بعضی از مارکسیستها توجیه میکنند.
    .
    سرمایه داری از اول درآمیخته با سیاستهای امپریالیستی بود و بدین صورت رشد و توسعه پیدا کرد.
    .
    آنارکوسندیکالیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 1٫038 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار