سه شنبه, ۲۹ مهر , ۱۳۹۹
   

Comments

سمت و سوی راه را در گرد و خاک انتخابات آمریکا و تحریم و مکانیسم ماشه گم نکنیم
محمد علی اصفهانی
— 3 دیدگاه

  1. آقای اصفهانی اگرفرض را بر این بگذاریم که بفرمایش شما بوش ریسک جنگ با ایران!را نپذیرفت که البته واقعیت های عینی مشهود بمانند همکاری نظامی رژیم با ارتش امریکا دراشغال عراق وافغانستان وحتی بنا بگفته خاتمی ومعاون وی وهمچنین تقدیم دولت جایگزین صدام وبعث به امریکا از سوی رژیم وتقدیم چرخاندن عراق به رژیم ازسوی بوش که تاهمین دوره اوباما نیز ادامه داشت و ده ها فاکت دیگر که میگوید حمله نکردن به ایران حاکی ازترس بوش نبود که طرح چنین فرضیه بدون پشتوانه عینی طبعا بزرگ نمائی ازرژیم می باشد اما با همه این تفاصیل اگربپذیریم بوش از ترس حمله نکرد آن وقت این مردمان بدون تانک وتوپ و…که دراختیاربوش بود وترسید! برود سراغ آخوندها چگونه باید جمهوری اسلامی را با صد ها هزارنیروی سرکوب گر با دست خالی بزیر بکشند؟.

    البته اگرکانون های شورشی برادرمسعود را از فتوشاپ وکامپیوتر بیاوریم به دنیای واقعی آنگاه معادله سرنگونی بدین صورت تغیرخواهد کرد که همین اندک جنب وجوش اجتماعی که خود قابل تحسین است بکل واز ترس جمهوری دموکراتیک!اسلامی که دموکراتیک وجمهوریتش ساخت کارخانه دورغ پردازی های بی مرز منافقانه میباشد نیزفروکش خواهد کرد.
    آقای اصفهانی.
    رژیم اسلامی هرچه میتواند باشد بجزاحمق وعقب افتاده.
    اگربرعلیه منافقین فیلمهای سینمائی می سازد اگرتعداد زیادی کتاب وجزوه چاپ میکند اگر مقاماتش از خامنه ای بگیر تا وزیر اطلاعاتش تا سران سپاهش و..ازآغاز اعتراضات بنزین تاکنون یکصدو هفتاد وسه بارازمنافقین بعنوان خطرامنیتی و صاحب اعتراضات نام میبرد واگر وزیر اطلاعاتش با کمال وقاحت خبر از دستگیری یکصدو شانزده تیم!یعنی نزدیک به چهارصد واندی نفراز منافقین میدهد واگراستان دارآذربایجان شرقی دستگیری هفتادو هشت منافق رابا کمال وقاحت دروغ گوئی بی مرزاعلام میکند همه اینهااگربرایش منفعت امنیتی نداشت احمق نبود که از یک جنازه متعفن چنین غولی بسازد که تو گوئی پشت دروازه های تهران سنگرزده است.
    جنازه سیاسی متعفنی که خودرژیم با همین بزرگ نمائی های نجومی که پاس میدهد برای سرکرده منافقین وحامیان بین المللی!آن یعنی عوامل ریز ودرشت امپریالیستی وآنها نیز پاس رژیم را بمانند نفس مصنوعی بخورد عقب افتاده های عضو وهوادار میدهند وبدین وسیله از دفن شدن این جنازه متعفن پیش گیری میناید.
    آقای اصفهانی.
    وقتی رژیم تلاش دارد با علم کردن این جنازه متعفن نه به سیاسی ها که آنهاازقدو قواره ارتش خانه سالمندان آزادیبخش ضد ملی وازداستان مسخره کانون های شورشی و…با خبر وفریب ترفند رژیم وپسرعموهای منافقش را نمی خورند اما رژیم با تکراراین دروغ های مورد تجویزگوبلز به مردمان عادی بی خبراز همه جا داروی ضد انگیزه برای رد نشدن ازرژیم تزریق تاآنهاراازترس روی کارآمدن بدترازآخوند پاسیو نماید اینجاست که جناب عالی بعنوان روشنفکروظیفه بازکردن مچ رژیم وتخریب این سد ذهنی که رژیم وپسرعموهایش ازآن بهره میبرند ودودش مستقیم به چشم مردمان عادی میرود برشانه هایتان است.مردمانی که بدنه اصلی اعتراضات واعتصابها وخیزش های سراسری میباشند.
    آقای اصفهانی.
    وقتی عرض میکنم جنازه متعفن سیاسی روی خشم شخصی و روی هوانمی گویم.
    دو روز پیش میگوید که برای پنجاه وششمین سال تاسیس اش مراسم گذاشته است.
    اگر جنازه متعفن سیاسی نبود نمی بایستی شاهد باشیم از این همه محافل راست و چپ و…اپوزیسیون چهارتاتبریک برایش فرستاده شود؟.
    پس اگر نمیفرستندهیچ معنی بجزحفظ فاصله وآلوده نشدن به تعفن این جنازه که چهل سال از عمرش را در مزدوری وجاسوسی برای صدام وامپریالیستها گذارانده است میباشد وبس.

  2. آقای اصفهانی وقتی مردم در سراسر جهان حمله آمریکا به رژیم صدام رو با کشتار مردم عراق یکی میدیدند و اونرو محکوم میکردن من و شما هم اون تحریمها و لشگرکشی بعدیش رو محکوم میکردیم و تا جائیکه من میفهمم امروزم همون منطق حاکمه.

    من با تحریم نظامی و تحریم سرا رژیم مشکلی ندارم اما مطمئنم به مرگ گرفتن مردم ایران توسط ترامپ واسه اینکه به تب «انقلاب» بر علیه رژیم راضی بشن درست همون سیاست قدیمی رجوی شریفه. با این حساب صرفنظر از اینکه ما چقدر از رژیم متنفریم و رژیم چقدر جنایتکاره، اگه ما سیاست رجوی رو محکوم میکنیم طبیعتاً سیاست ترامپ رو هم مجبوریم محکوم کنیم.

    اگه ضدیت کور با شاه «شاه بره، هرکی بیاد»، ما رو دچار این نکبت کرد، سیاست امروزی «همه با هم» شرمگینانه در سایه ترامپ بر علیه آدمخورای حاکم، سرنوشتی بدتر از عراق و لیبی و سومالی رو نصیب کشور میکنه و ما رو هم سر در آخور رجوی شریف می کنه.

  3. همان گونه که خودتان نوشته اید تحریم ها و مکانیسم ماشه و انتخابات ایالات متحده آمریکا تا اندازه غیر قابل انکاری بر سرنوشت ایران تاثیر گذار هستند.
    با شما موافقم که باید مراقب باشیم تا « سمت و سوی راه را در گرد و خاک انتخابات آمریکا و تحریم و مکانیسم ماشه گم نکنیم » و از شاهراه به بی راهه ها نپیچیم و به خودمان باور داشته باشیم و به آن چه در ایران می گذرد به مراتب اهمیت بیشتری بدهیم، اما منظورم این است که در این قحط الرجال تحلیل گر و تحلیل خوب در رسانه های خارج کشوری و داخل کشوری همچنان به مقالاتی مثل این مقاله شما برای شناخت بهتر موقعیت ایران در کشاکش های جهانی نیاز است و درست نیست که به دلیل مهم تر بودن امور داخل ایران شما نسبت به امور مربوط به کشاکش های جهانی بر سر ایران کم بنویسید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 1٫210 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار