پنج شنبه, ۱۰ مهر , ۱۳۹۹
   

Comments

در اهتزاز باد پرچم سُرخ پرولتاریای متحد و انقلابی در ایران
آناهیتا اردوان
— 2 دیدگاه

  1. سرمقاله چیزی بجز انعکاس نوستارلژی وآرزوهای برباد رفته قرن گذشته کمونیستها چیزدیگری نیست وکوچکترین ارتباط عینی با جامعه کارگری ایران ویامحافل چپ ندارد.
    برای انقلاب پرولتری یا باید پرولتاریادارای باورکمونیستی باشد وحزب خود را بسازد ویاحزبی که خود را حزب طبقه کارگر مینامد میبایستی به وکالت از سوی کارگران واز بالای سرآنها قدرت سیاسی را تسخیر نماید که نه تنها ایران بلکه جهان فاقد این دوشرط پا گرفتن جنبش کمونیستی است که هر دو شرط از ایمان واعتقاد به سوسیالیزم زاده میشود.
    اگرروشنگری عرایض مراچاپ میکرد که بعید است حرفهای یک ناسیونالیست نژاد پرست دشمن نظام اهریمنی سرمایه داری چاپ شود آنگاه شاید خانم آناهیتانیزوارد بحث میشدند تا ببینیم بدون این دو شرط ودر حالیکه هنوزذهنیت جامعه کارگری ایران ازبردگی الله واسلام پاک نشده است تا پذیرای کمونیزم باشد ودر حالیکه از چپ حد اکثرمحافل دوستانه باقی مانده است چگونه انقلاب پرولتری قرار است رخ دهد.

  2. نمی فهمم که چرا ما کارگران کمونیست باید مارکسیست-لنینیست باشیم اما مارکسیست-لنینیسم به استالینیسم و سرمایه داری دولتی ضد کارگر منجر شده؟ یک راه حل این است که بشویم مارکسیستهای مخالف بلشویکها یعنی سوسیال دموکراتها. اما این تاریخا به نوکری برای بورژواها و پارلمان نشینها تبدیل شد. پس بهتر نیست که بجای حزب بازی بورژوائی بدنبال تشکل سازی ضد سرمایه داری غیر مکتبی که در واقع هست تشکل کارگری آنارشیستی باشیم؟ کمونیسم آنارشیستی خودش را متعهد به مرجع نمی بیند و از هر ایده درست و انقلابی برای آزادی از بردگی مزدی استفاده میکند. ویژکی آنارشیسم کمونیستی در این است که در آن امکان بوجود آمدن یک نخبه و رهبری که همه را در خدمت خودش سازمان دهد، وجود ندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫772 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار