دوشنبه, ۷ مهر , ۱۳۹۹
   

Comments

با ویروس کرونا روز های پر تنش و ساختارشکنی در پیش رو است
محمد حسین یحیایی
— 5 دیدگاه

  1. هشتاد درصد شغلها در دموکراسی بردگی مزدی هندوستان شغلهای غیر رسمی است با حقوق روزی ۲ تا ۳ دلار. دولت تبهکار هندوستان کارگران هندی را از محل کار و شهرهایشان بیرون کرده و این باعث شده که سیل عظیمی از توده های برده مزدی به حال خود گذاشته شوند و اکثر آنها بدون کمکی راهی روستاهایشان بشوند. تصور کنید، بدون ماسک، بدون راهنما، بدون وسیله نقلیه. این دولت نیز مثل دولت ایران کاری نداشته بکند جز خدمت به سود آوری شرکای سرمایه داری جهانی اش. یعنی صد برابر کردن گنجینه های نجومی ثروتمندان سرمایه دار از طریق پائین آوردن دستمزد اهالی خود.
    تا زمان نوشتن این مقاله، دولت هندوستان فقط ۱۵،۰۰۰ تست کرده درحالیکه جمعیت هندوستان هست: ۱،۳۰۰،۰۰۰،۰۰۰
    میتوان حدس زد که مرکز پندمیک کجا خواهد بود.
    منبع:
    https://www.democracynow.org/2020/3/26/amitav_ghosh_india_coronavirus_lockdown
    سرنگون باد نظام بردگی مزدی
    آنارکوسندیکالیست

  2. این را هم باید بگویم.
    بحرانهای اقتصادی و فجایع طبیعی موجب از بین رفتن حاکمیتهای طبقاتی، مخصوصا در عصر سرمایه داری، نمی شوند. تا وقتیکه طبقه کارگر جهان بصورت یک طبقه علیه سرمایه داری جهانی منشکل نشده است، جامعه تغییر نخواهد کرد و طبقه حاکم بر بحران مسلط خواهد شد. بحران کرونا و بحران اقتصادی اش ترمیم خواهد شد. اما هزینه آن، همانطور که مشاهده می کنیم، توسط طبقه کارگر پرداخت می شود. سرمایه داران بزرگ میتوانند یک بیمارستان را به قصر خود بیاورند و یا با هواپیمای خصوصی خود به منازل دیگراشان در کشورهای دیگر و یا مکانهای دور دست بروند. ساده لوح نباشیم، دروغهای رسانه ها را باور نکنید. آنها حتی از کرونا پول بجیب می زنند. نخست وزیر ها و رئیس جمهورها فقط نوکر و کلفت سرمایه داران بزرگ هستند.
    آنارکوسندیکالیست

  3. فراموش کردم، در زمان بحران، دنبال نجات سیستم سرمایه داری نباشید، دنبال پایان آن باشید. سیستم سرمایه داری با حاکمیت تشکلات کمونیستی کارکران در محل کار پایان می یابد. برای این هدف تبلیغ و ترویج کنید نه برای نجات سیستم.
    آنارکوسندیکالیست.

  4. در این مقاله، معلوم نیست این نیروهای پیشرو چه کسانی هستند و چه نفوذی در اپوزیسیون و طبقه کارگر دارند و کلا تعریف نیروهای پیشرو چیست. معلوم نیست که اگر قرار است فقط به دولتی کردن سرمایه داری بهداشت اکتفا نکرد، و تغییر مهمتری بوجود آورد، آن تغییر دارای چه خصوصیاتی است. دولتی کردن سرمایه داری بهداشت به داد و فریاد دولت به نداشتن بودجه و داد و فریاد بخش خصوصی در وجود فساد در دولت و انواع مسائل دیگر منجر می شود و دوباره یک عده می آیند و میکویند دولتی کردن بدرد نمی خورد و غیره. بعبارت دیکر، دور باطل دولتی کردن و مصوصی کردن و غیره ادامه پیدا میکند، در این راستا، توده های کارکر سرگرم بازی انتخاب فلان مقام دولت و بهمان نماینده مجلس می شوند و تا ابد سرگردان و برده سیاستمداران مکار خواهند بود.
    با نویسنده موافقم که خصوصی سازی ضد کارگری و ضد بشری بوده است. خصوصی سازی از رفسنجانی شروع شد (اگر اشتباه نمی کنم) و با خاتمی ادامه پیدا کرد و بقیه دنبال کردند.یعنی جناح میانه روی رژیم شروع کرد نه جناح تندروی آن. خصوصی سازی تقلید نوکروار آنها از سرمایه داری جهانی و کوششی برای همدستی با آنها برای بالا بردن نرخ استثمار طبقه کارگر ایران و گهان بوده است.
    جامعه ایران و جهان نیازمند یک انقلاب پایه ای و ریشه ای کمونیستی است نه رفرمهای بی فایده ای که سوسیال دموکراتها بمدت یک قرن دنبال آن بودند و حتی برای آن قدرت سیاسی پیدا کردند و هیچ تغییری بوجود نیاوردند.
    آنارکوسندیکالیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫757 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار