پنج شنبه, ۲۷ تیر , ۱۳۹۸
   

Comments

در تنش رو به رشد بین ایران و آمریکا اروپا قدرتی ندارد
نوشته: پاتریک کاکبورن
ترجمه: سامان
— 2 دیدگاه

  1. نظرمترجم درمقدمه بانظرنویسنده اصلآ خوانایی ندارد.نویسنده ازرژیم ایران تلویحآ حمایت کرده درحالی که مترجم ظاهرآ ضد رژیم است.ترجمه هم غلط زیاددارد.مثلآ، این واگرایی کارت های وحشی زیادی راتولیدمی کند،، یعنی چه؟ یا،، درمقابل هرچیزی که بجزجنگ تمام عیار که ترامپ به سوی آنها پرتاب می کند،، مگرترامپ چیزی به سوی کسی پرتاب می کند؟!

  2. مقاله به اشتباه مسائل سیاسی را بصورت روابط شخصیتهای انتخاب شده بیان میکند. اگر به روند دراز مدت و الگوهای رفتاری قدرتهای جهانی نگاه کنیم دیگر گول نمی خوریم و متوجه می شویم که آمدن و رفتن ریاست جمهوری ها و نخست وزیرها چیزی را تغییر نداده است.
    *
    طرح تعرض به منافع سرمایه داران روسی و چینی و جلوگیری از نفوذ آنها در شرق دور و خاورمیانه از زمان سرنگونی حزب کمونیست دروغین شوروی آغاز شد و سپتامبر ۱۱ آغاز آن بود. دیگر اینکه برنامه سرنگونی اسد و بعد حزب الله در زمان اوباما شروع شد. شکست این برنامه چیزی را تغییر نداده و حالا همان برنامه مجددا بصورتهای دیگری دارد خودش را از طریق یک شومن دیگر اجرا می شود. شخصیتهای “انتخاب” شده جوامع سرمایه داری همه شومن و دلقک هستند.
    *
    همه کشورها در رکود اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی قرار دارند و حاکمین سرمایه دار آنها تنها راه چاره را دستبرد به منافع قلدرهای دیگر می بینند.
    *
    برجام از همان روز اول بدرد نخور بود چون بنگرانی های اتمی هم از همان روز فقط بهانه برای جنگ و فشار بود. کشورهای اروپائی و آمریکا هیچ ترسی از اتمی شدن ایران ندارند چون صد برابر میتوانند بمب درست کنند و دارند. فریب نخورید، نمی فهمم چطور مسئله به این سادگی به مغز یک عده نمی رود.
    *
    همانطور که رژیم ایران بهانه گیری میکند تا کارگران را سرکوب کند، آنها هم بهانه میگیرند تا نفوذشان را گسترش دهند و جنگ راه بیاندازند. بعضی وقتها باید سلاحهای زنگ زده شان را با جنگ از بین ببرند و از آن هم استفاده سیاسی ببرند و هم اختراعات جدید را به خط تولید برسانند. بعضی وقتها جنگ راه می اندزند تا سلاحایشان را در عمل آزمایش کنند. روسیه خیلی هم خوشحال بود که موشکها و تاکتیکهایش را در سوریه امتحان کند.
    *
    چطور باطن رذل و آدم کش دلقکهای حکومتی را نمی فهمند خودش سئوالی است. احتملا دلیلش فشار زندگی و کاهش آن از طریق مصرف آشغالهای فرهنگی ست.
    *
    چاره ما کارگران ریشه کن کردن روابط سرمایه داری است. نیت گروههای مختلف طبقه حاکم همیشه حکومت بر ماست و ما نباید وارد دام سیاسی آنها بشویم و مشغول شخصیتها و انتخاب دلقکهای سیاستمدار باشیم – از فاشیست تا لیبرالشان ریاکار و استثمارگرند.
    *
    مقاله خوبی نیست. وقت تلف کردید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫671 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار