یکشنبه, ۲۸ مهر , ۱۳۹۸
   

Comments

از نمایش قدرت نظامی تا بکارگیری آن، چقدر فاصله هست؟
تقی روزبه
— ۱ دیدگاه

  1. فشار اعتراضی و اعتصابی و حتی انقلابی طبقه کارکر در تمام کشورهای جهان برای سرمایه داران یک کابوس است و رفع این کابوس را ما بصورت اعمال احمقانه و دیوانه وار و سادیسمی دولتها می بینیم. یک نمونه نشان بدهید که دولتها معقول عمل میکنند و به زور و دیوانگی متوسل نمی شوند، حال چه استبدادی باشند و یا دموکراتیک. چرا که نه؟ این دولتها در دست سرمایه داران بزرگ هستند و بردگان مزدی ناآگاه مجری آن سیاستها. تا وقتیکه این مجریان هستند که بهای این دیوانگی ها را می پردازند، چرا که نه، میگویند منابع انسانی خودفروش زیاد داریم، بگذار صد جور بقای سرمایه دارانه خود را امتحان کتیم. برای همین مسئله کارگران کمونیست رژیمها نیست، روابط سرمایه داری است. وقتی وضعیت ما با سرمایه داری روشن شد، تعیین تکلیف ما با رژیم ها بسیار ساده خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫680 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار